Ja już tu gdzieś pisałem o moich odczuciach podczas pierwszego lądowania w tropikach.
Lot KLM z Amsterdamu do Manili, tu -20, tam +30.
Angielski na poziomie "I love you" i "f**k you" z popularnych filmów.
B747 mnie onieśmielał, stewki ciągle o coś pytały, wszyscy wokoło wyglądali, jakby urodzili się na pokładzie, znudzeni i obyci.
A ja przy oknie, do toalety jakoś nie miałem śmiałości, stewek nie rozumiałem, żeby się nie plątać z językiem zamawiałem ciągle tylko "orendż dżus" i podziwiałem śpiących obok, jak oni mogą zasnąć w pozycji skoczka.
Z nudów wyjąłem z podłokietnika pilota i za nic nie chciał się z powrotem schować.
Jak zobaczyłem pod sobą pola ryżowe, miałem ze wzruszenia łzy w oczach, ech, było zacieszanie mordy na maksa.
Gdy wreszcie wyszedłem na płytę lotniska w kalesonach, żar bił niemiłosiernie, ale pomyślałem w pierwszym momencie - łeeee, dam radę.
I nagle wszystko zaczęło mnie swędzieć a tu trzeba było wystać pół godziny przed taśmą z bagażami.
Wreszcie pobiegłem do toalety. A tam strażnik, który za nic nie chciał mnie wpuścić do kabiny z walizką.
Ale kalesony tak paliły, że ryzykując aresztowanie wpakowałem się z walizą do środka i zrzuciłem z sykiem tony ciuchów.
Potem dopiero oddałem niemal skrystalizowany mocz i udałem się do wyjścia.
Tam znowuż gość z wielkim karabinem zasłaniał drzwi i gadał coś o jakimś "pik ap".
Myślałem, że ten "pik" to groźba, że mnie tym karabinem pogoni a on pewnie tylko chciał mi zamówić taksówkę, hahaha.

Przepraszam za mały OT.

Mi także wypada podziękować. To miłe. Choć satysfakcję będę miał większą, jeśli ktokolwiek skorzysta z moich wypocin