i tak chcąc nie chcąc dotarliśmy metrem do Namby i stamtąd do wsławionej dzielnicy Dontoborii - miejsca magicznego jak na załączonych obrazkach

to rozrywkowa część miasta gdzie spotykają się po pracy młodzi i starsi

to tutaj znajdują się topowe restauracje z owocami morza co pokazują szyldy nad wejściem do restauracji a do lokalu prowadzą duże kolejki chętnych smakoszy którzy juz przed wejściem wręcz na ulicy ładnie ustawiają się w gęsiego


aha szczypce kraba ruszają się -)

niesamowite

_________________

Dotonbori – dzielnica teatrów, restauracji, kasyn i nocnych klubów. Bijące po oczach neony, kolorowe billboardy, ruszające się na fasadach restauracji kraby, gwar, śmiech, elektroniczna muzyka płynąca z salonów gier – to kwintesencja tego najbarwniejszego miejsca Osaki.
Wracaliśmy już po zmroku. Nigdy wcześniej w żadnym mieście nie czuliśmy się tak bezpiecznie. A przecież to właśnie w Osace w latach 20. XX w. powstała najbardziej znana organizacja przestępcza (yakuza) – Yamaguchi-gumi.
W zasadzie ten punkt zwiedzania pozostawiliśmy sobie na deser gdyż dopiero wieczorem nabiera kolorytu a zapracowani mieszkańcy dopiero wtedy są powiedzmy ,że bardziej wyluzowani i nie pędzą tak jak w ciągu dnia. W ciągu godziny musieliśmy wydostać się z tej dzielnicy do dworca Shin-Osaka i tam już hotelowym darmowym busikiem dotrzeć do hotelu gdzie czekały na nas nasze plecaki by ponownie hotelowym busikiem dostać się do Shin -Osaka a stamtąd szybkim tempem do budynku Umeda Sky Building gdzie mieści się terminal Willerexpresa i przed północą mieliśmy planowany nocny autobus do Tokio.
Tak sobie myślę , że w Polsce chyba bym się nie wyrobił a tam bezproblemowo to się odbyło - wszystko perfekcyjnie zgrane , żadnych opóźnień dotarliśmy do dzielnicy drapaczy chmur ale nocą wyglądały one jeszcze bardziej majestatycznie i wręcz ciężko byłoby je odnaleźć - w sumie dobrze że za dnia rozpoznaliśmy teren - teraz w miarę szybko udało się zlokalizować budynek i znaleźć wejście do terminala a tam w sumie za kilkanaście minut już nastąpiła odprawa i zostaliśmy poproszeni do odpowiedniego autobusu.
Na dworcu metra miała miejsce fajna scena ale to spróbuję dodać jako filmik przy następnej okazji.
Wracając do tych skoków w relacji nie mogłem wcześniej poprowadzić jej dalej bo byłem w kolejnej podróży tym razem nieco bliżej
tym razem była to Sycylia ale o tym relacja w innym dziale w najbliższym czasie ;-}

obowiązkowe zdjęcie z Osaki

scenka z metra w Osace

bezsensu

_________________

haha,dobre:DD

_________________

ku zaskoczeniu obsługa stacji metra zareagowała niczym japońskie shinkanseny

po tych scenach w metrze jak pisałem wcześniej dotarliśmy do terminalu Willerexpress i bezproblemowo znaleźliśmy się w odpowiednim autobusie do TOKYO na stację Akhibara . Nie zdążyliśmy jednak nic w między czasie nic zjeść dlatego na pierwszym postoju zdecydowałem się wyjść z autobusu i kupić zestawy podgrzewane w mikrofali - złamałem tym regulamin bo w autobusie nie wolno jeść gorących potraw choć moi japońscy sąsiedzi co chwilę czymś szeleścili i objadali się różnymi smakołykami- na szczęście nikt mnie z autobusu nie wyrzucił. I tak już nie głodny dotarliśmy do kolejnego przystanku tym razem postanowiłem skorzystać z toalety .
Wszystko było fajnie bo miałem w sumie jeszcze z 5 minut do odjazdu ale wychodzę a nie ma mojego autobusu ale tak sobie myślę przecież moja żona nie pozwoliłaby odjechać kierowcy bez pasażera ale z drugiej strony jak wysiadałem z autobusu to ona spała .
Wkradły się niepokoje i pobiegłem na parking szukając bezradnie autobusu , byłem zły na siebie bo jak można było doprowadzić do takiej sytuacji by zostać gdzieś na jakieś stacji daleko do Tokio bez pieniędzy , paszportu , dokumentów itp . Myśli moje skierowały się w kierunku myślenia jak teraz dostać się bez kasy do Tokio skąd miałem mieć za kilkanaście godzin odlot i jak się dostać na lotnisko i odnaleźć się z żoną. I tak bezradnie szukając autobusu i wyjścia z tej sytuacji nagle uświadomiłem sobie że wyszedłem z budynku toalety z drugiej strony - autobus jeszcze stał i z wielką radością oraz ulgą wszedłem do autobusu i już do końca nie wysiadałem z autobusu - moja żona spała nie zdając sobie sprawy , że mogła już ten dalszy odcinek do Tokio przejechać sama.

wracając do transportu po Japonii to ja polecam Willrexpres Mają w dalszym ciągu 2 passy 3 dniowy Tokyo-Hiroshima-Kyoto-Osaka-Nagoya-Tokyo za 10 tys yen oraz 5 dniowy jest wzbogacony o połączenie Toky0-Nigata.
Zasada jest taka nie można połączyć pod rząd 2 wieczornych połączeń np wieczorem wyjazd do Hiroshimy i w ten sam dzień rozpoczynasz kolejnym autobusem połączenie do Kioto (wieczornym czyli nocnym).
Lokalizacje czyli przystanki gdzie autobus się zatrzymuje można sobie samemu dostosować i przy rezerwacji podając lokalizacje np w TokYo - przy Shinjuku - terminal a wracając można wysiąść nie w Tokyo tylko np w Yokohamie i zwiedzić wtedy to miasto.
Tylko należy się upewnić czy te lokalizacje po tych zmianach też nie uległy zmianie bo Willer się reklamuje jako autostradowe połączenia po Japonii i może też być tak że w tych mniejszych miastach gdzie znajdują się przystanki mogą być to jako rogatki miast przy zjazdach z autostrady
Nie wiem jak teraz ale wcześniej rezerwacji można było dokonać dopiero miesiąc wcześniej a ja miałem już wcześniej zarezerwowane noclegi w poszczególnych miastach i trafiłem na święto japońskie a w te dni willer nie jeżdzi raczej i przy internetowej rezerwacji 3 dniowego passa zahaczyłem o taki 1 świąteczny dzień i niestety nie mogłem dokończyć procesu rezerwacji - zostałem postawiony do alternatywy rezerwowania poszczególnych odcinków osobno - w sumie za połączenie Tokyo- Kioto oraz powrotny Osaka - Tokyo zapłaciłem 14 tys yen - NIESTETY nie dałem rady tego obejść . Alternatywą były tanie loty na trasie Tokyo - Osaka gdzie zmiesciłbym się w kwocie 10 tys yen były to linie Jet star - ale licząc dodatkowe koszty podwójny dojazd do Narity oraz co najmniej 1 nocleg więcej w Osace co i zwiększyłoby koszty pobytu a także zbyt wczesny przylot z Osaki i za duża strata czasu na lotniskach i transfery z nich więc dołożyłem więcej kasy ale wybrałem wariant męczący -
Przy rezerwacji pasa od razu wybierasz jakie chcesz siedzenia w zależności od typu cena wzrasta - wybrałem Relax to ten różowy naprawdę bardzo wygodny - oczywiście najpierw należy się zalogować na ich stronie i jak już przejdzie się całą procedurę rezerwacji dokonuje się płatności.
Ja płaciłem kartą kredytową co mi później przewalutowało na euro i pln za 28 tys yen wyszło ok 970 złotych.
Oczywiście wiele osób poleca Jr i passy ale według mnie jest to zbyt drogi środek lokomocji zważywszy jeszcze , iż mnie interesowało w zasadzie dostanie się do regionu Kansai

Pytanie o przejściówkę , co w praktyce oznacza napięcie 110V ( sprzęt wolniej się ładuje ?) i czy wystarczy jakaś najzwyklejsza przejściówka z allegro jak tak poniżej :
http://allegro.pl/przejsciowka-polska-u ... 50121.html
czy coś lepszego
http://allegro.pl/przejsciowka-adapter- ... 29320.html

mieliście jakieś problemy z działaniem "polskich" telefonów na miejscu (zwykła nokia, nie smartfon) ? normalnie odpala się roaming czy są problemy z sieciami 4g ?

Ładowarki do telefonów i tak zmieniają prąd na wartości pomiędzy 5V i 12V stałego prądu przy około 1000 mA (niektóre może więcej lub mniej - to nie ma tu znaczenia). Przecież jak ładujesz telefon z gniazda zapalniczki w samochodzie to nie masz tam 220V.

W Polsce napięcie to 230V/50Hz, w USA 110V/60Hz, wschodnia Japonia (na wschód od Osaki + Hokkaido) to 100V/50Hz, natomiast zachodnia Japonia (na zachód od Osaki + Okinawa) to 100V/60Hz - dla Ciebie te zmiany nie będą raczej w żaden sposób odczuwalne bo większość ładowarek do telefonów, aparatów i laptopów w tej chwili jest uniwersalna: 100~240V/50~60Hz.
Wtyczki oczywiście takie same jak w Stanach.

Jeśli chodzi o przejściówki to nie polecam tych najtańszych. Często jest tak, że jak włożysz ją do kontaktu i do niej włożysz np. zasilacz do Nokii to on z tej przejściówki "wyleci" (tanie przejściówki są dość luźne, a zasilacze mają to do siebie, że wtyczka jest często zintegrowana wraz z nimi, przez co relatywnie ciężka).
Nie mówię, że one są złe, tylko to loteria: zależy na co trafisz. Ja mam przelotki z eBay'a przelotki z amerykańskich na australijskie i na 5 które kupiłam w porządku są 2.

Jak byłam ostatnio w Polsce to w MediaMarkt widziałam coś pośredniego między tą tanią a tą uniwersalną drogą - za około 10 zł.

Możesz zrobić test: kup jedną tanią, włoż w nią zasilacz i trzymaj tylko za przelotkę jakby była w kontakcie. Jeśli się nie rusza to jest OK.

też się zastanawiałem nad tanią wtyczką ale będąc w liroy merlin zauważyłem zestaw wtyczek-określony jako uniwersalny adapter podróży TS4b czarny.
http://elecena.pl/product/3881333/adapt ... salny-ts4b
urządzenie to nie zmienia napięcia , podczas korzystania może być wysunięty tylko 1 wtyk.
zestaw obejmuje wtyczki na Japonię, Tajlandię, Wielką Brytanię, Hongkong, Malezję, Singapur, Europę, Iran, Indie
Nie zauważyłem ,żeby ładowanie odbywało się krócej czy dłużej.
Zestaw kosztował około 15 złotych.
Co do używania telefonów komórkowych niestety nie odpowiem Ci na pytanie - może ktoś inny będzie w temacie.
Telefon już w samolocie miałem wyłączony ,żeby nie narazić się na roaming gdyż na codzień dużo osób do mnie dzwoni.
Może ktoś kto używał telefonu w Japonii będzie w stanie coś więcej powiedzieć

i tak z samego rana dotarliśmy do Tokio ale na przystanek końcowy wybraliśmy sobie dzielnicę Akihabarę skąd już niedaleko do Ueno bo w tej części miasta mieliśmy się poruszać ostatniego dnia naszej wyprawy po kraju kwitnącej wiśni.
W ten ostatni dzień mieliśmy spotkać się z małżeństwem z warszawy które to od początku naszej wizyty tam wymieniało z nami emaile na które odpowiadaliśmy za każdym możliwym razem wtedy kiedy to było możliwe tzn . kiedy mieliśmy dostęp do internetu.
Podróż autobusem minęła spokojnie po tym małym zawirowaniu na stacji - wypoczęci i wyspani dotarliśmy na miejsce gdzie kierowca autobusu wyczytał stację i pomógł nam wypakować plecaki. Chyba tylko my tam wysiedliśmy - po drodze z okna widzieliśmy drapacze chmur mijając poszczególne dzielnice i samo miasto budzące się ze snu w tym puste ulice.
Akihabara to największe na świecie centrum sprzedaży sprzętu elektronicznego i elektrotechnicznego. Wielopiętrowe domy towarowe i olbrzymie komisy słyną z niezwykle bogatej oferty sprzętu komputerowego, sprzętu audio i wideo, zestawu AGD, sprzedawanych po promocyjnych cenach, niejednokrotnie znacznie niższych, niż w innych krajach. Akihabara jest także jednym z największych w świecie centrów mangi i anime, gdzie można dostać każdy komiks, film i grę komputerową japońskiej produkcji. Akihabara próbuje stać się kolejnym centrum biurowym skoncentrowanym wokół krzyżowej stacji JR Akihabara. I tak jest postrzegana , ale wczesnym rankiem pusto jest na ulicach a spotykając po drodze tylko kilku Japończyków zadawaliśmy sobie sami pytanie gdzie to zatłoczone miasto się podziało. Jednego ze spotkanych po drodze Japończyka wypytaliśmy się o najbliższą stację metro by udać się na większą by tam odpalić tableta i skorzystać z wi-fi oraz odpowiedzieć na e-maila ustalić godzinę i miejsce spotkania z Warszawiakami.
Plany na ten dzień mieliśmy też dosyć ambitne - zobaczyć symbol Tokio czyli wieżę SkyTree, znaleźć posterunek straży pożarnej gdzie można przejść darmowy instruktaż jak zachować się podczas trzęsienia ziemi, dotrzeć do punktu skąd przy bardzo dobrej widoczności można zobaczyć MT.Fuji, dotrzeć na targ rybny w Tsukiji - plany były ambitne eh

Pierwsze co trzeba było zrobić to odświeżyć się po całonocnej podróży i sprawdzić nowe wiadomości oraz wyznaczyć sobie cele na najbliższe godziny. I tak udaliśmy się metrem do stacji Ueno – zakupiliśmy bilet całodniowy Tokyo-Metro One day cena 710 yen. Na stacji Ueno w jednym z dworcowych toalet przebraliśmy się oraz odświeżyliśmy i znaleźliśmy sobie trochę miejsca na krzesełkach by złapać sieć oraz zjeść jakieś skromne śniadanie z 7/11. Odczytaliśmy e-maila o informacji, iż nasi nowo poznani znajomi chcą się spotkać około 14 ale miejsce spotkania mięliśmy ustalić nieco później.
A więc plan miał być taki skoro wcześnie rano to może udać się na targ rybny do Tsukiji ale nasi znajomi, którzy cały ten czas zwiedzali Tokyo odwiedli nas od tego pomysłu gdyż stwierdzili, iż targ w niedzielę jest nieczynny , nie podjęliśmy jednak trudu by to sprawdzić ale chciałbym się jednak teraz dowiedzieć od osób które były w Tsukiji czy to jest prawda???Chciałem też w ten dzień dotrzeć do miejsca gdzie słynni Mateusz I Lucek byli na darmowym przysposobieniu do ochrony przed trzęsieniem ziemi ale nie mogłem znaleźć ich bloga gdzie to miejsce było szczegółowo wskazane choć myślę , że takich punktów na mapie Tokio jest dużo, ale na chęciach tylko się skończyło.
Nie mogłem też w necie znaleźć szczegółowych inforamcji o lokalizacji – punktu z którego można przy dobrej widoczności zobaczyć Mt.Fuji.
Z tego wszystkiego zgodnie zdecydowaliśmy o tym, iż skoro jesteśmy w dzielnicu Ueno- warto zobaczyć słynny park i to co jest w bliskiej okolicy.
Dziś Ueno znane jest z faktu, iż właśnie w tym parku można spotkać bezdomnych. I choć może widzieliśmy 3 ludzi , którzy na ławkach mieli cały swój świat ubranych w łachmany i przykrytych tekturową kołdrą to spodziewałem się całych grup bezdomnych. W tej części miasta nie widać blasku i elegancji, których można byłoby oczekiwać po przestrzeniach publicznych wielkich metropolii.
To miejsce ma jednak swoją duszę . Na porosłym drzewami, pełnym rzeźb, pomników jest miejsce na porosły liliami staw, wodpospad, kilka muzeów oraz zoo. W parku tym, wiosną Japończycy oglądają kwitnące wiśnie. Obeszliśmy rozległy teren bo i pogoda byłą sprzyjająca. Całe rodziny w wielkim orszaku maszerowało do bramki początkowej Zoo . Ogród ten szczyci się okazami pandy czarnej, która jest największą atrakcją i przyciąga rzesze dzieci. Ueno ZOO to najstarszy ogród zoologiczny w JAPONII. Ceny biletów 600 yen.
W samym sercu Parku Ueno mieści się najstarszy Tokijski przybytek shinto chram Tosho-gu , to jedyny w Tokio, zachowany w oryginalnym niezmienionym stanie chram. Jego budowa zakończyła się w 1627 roku a ostatecznie przebudowano go w 1651 roku. Sanktuarium jest bogato zdobione rzeźbami w stylu Chińskim. Niestety chram od kilku lat przechodzi gruntowną renowację i jest on z zewnątrz pokryty płachtami całkowicie zasłaniającymi jego piękną zabytkową architekturę.
Park zajmują liczne muzea - Muzeum Narodowe Tokio, Narodowe Muzeum Nauki, Narodowe Muzeum Sztuki Zachodniej, Muzeum Zegarów Panów Feudalnych oraz Tokijskie Metropolitalne Muzeum Sztuki.
Miejscem urokliwym jest Shinobazu niegdyś maleńkie oczko wodne a teraz gęsto porosły liliami akwen. Pośrodku na niewielkim półwyspie wyrasta buddyjska świątynia z posągiem bogini szczęścia.Dookoła ciągnie się długa promenada. Zwiedzanie choćby tego obszaru to co najmniej cały dzień ale z racji ograniczonego czasu zajęło to nam w sumie kilka godzin . Niestety padły baterie w sprzęcie i nie mamy za wiele zdjęć z tego dnia.

Tak - 築地市場 (Tsukiji Shijō) rzeczywiście jest nieczynny w niedziele i święta.

billabong- dzięki za info - jednak skoro tak uważasz i nie jesteś w tym osamotniona to musi tak być
chciałem się też dowiedzieć od osób które były w TOKIO o miejscu z którego można byłoby zobaczyć przy dobrej pogodzie Mt.Fuji.
a poniżej jedyne zdjęcie z Parku Ueno w miejscu nieopodal Muzeum przy którym stoi taki stary parowóz- pewnie kojarzycie to miejsce

dzadzax - tu masz linka do Tsukiji Outer Market. Angielska strona tego głównego niestety nie ma informacji o dniach otwarcia natomiast OBA są czynne / zamknięte identycznie - http://www.tsukiji.or.jp/english/
Po lewej stronie masz kalendarz, dni na czerwono oznaczają zamknięte. Dziś w Japonii święto, więc również zamknięte. Zapomniałam wcześniej dodać, że zamknięte jest też w co drugą środę co widać z kalendarza.

Przy dobrej pogodzie zobaczysz bez problemu Mt. Fuji z Tokyo Sky Tree za co niestety musisz zapłacić. Natomiast taras widokowy Tokyo Metropolitan Government Building w Shinjuku (東京都庁, Tōkyō Tochō) jest całkowicie darmowy. Nawet jeżeli nie udałoby się zobaczyć Mt. Fuji to widok z góry jest niesamowity i zapiera dech w piersiach. http://www.metro.tokyo.jp/ENGLISH/TMG/observat.htm