Skoro już jestem na lotnisku, to jeszcze kilka rzeczy, które umknęły w ferworze relacji.

Katedra z XVIII wieku - Biserica cu Lună. Czyli późnobarokowy (w stylu "baroku prowincjonalnego ze wpływami środkoweuropejskimi", jak go opisuje jedna z lokalnych stron) kościół prawosławny słynący przede wszystkim z ruchomego księżyca na wieży. W 1793 roku zamontowano tam niezwykły mechanizm zegarowy wykonany przez Georga Rueppe. Porusza on kulę pomalowaną na czarno i żółto, która wykonuje pełny obrót w około 28 dni, pokazując aktualną fazę Księżyca. Dziś mechanizm nadal działa, co jest raczej rzadkością dla instalacji z przełomu XVIII i XIX wieku.


A w środku można obejrzeć piękne dekoracje oraz ikony.



O rzut beretem zawodnika będącego w stanie przejść test antydopingowy, znajduje się Pałac Czarnego Orła (Vulturul Negru), powstał w latach 1907–1908, według projektu budapeszteńskich architektów Marcell Komora i Dezső Jakaba. Budowę sfinansowali dwaj żydowscy prawnicy, Ede Kurlander i Emil Adorján, którzy chcieli stworzyć w centrum miasta ogromny, nowoczesny kompleks komercyjno-rozrywkowy. W środku znadujemy się w pasażu w kształcie litery Y, przykrytego ogromnym szklanym dachem. Ma trzy wyjścia: na Piața Unirii, Strada Independenței i Strada Vasile Alecsandri. Inspiracją była m.in. słynna Galeria Vittorio Emanuele II w Mediolanie. Najbardziej znanym elementem jest oczywiście witraż z czarnym orłem. Został wykonany w 1909 roku w miejscowym warsztacie Neumanna i znajduje się nad wejściem do pasażu.

Inspiracja Mediolanem może jest, ale w środku to raczej wyrób rodem z Temu. Małe to to, a w środku kilka knajp pod turystów, tajski masaż i fajnie pokrywki na kanalizację z ptakiem... Marketing level hard.






Pałac Apollo. Jest to jedyny z wielkich pałaców czynszowych Oradei, który powstał z inicjatywy władz miejskich, a nie prywatnego przedsiębiorcy. Miasto uznało, że świetnie położona działka może być dobrym źródłem dochodu. Na dole miała być kawiarnia, wyżej luksusowe mieszkania, a na trzecim piętrze warsztaty. A i trzeba wspomnieć, że prowadzący od niego do rzeki deptak jest rozkopany aktualnie, ale też będzie fajnym miejscem na spędzenie czasu.



Plus architektura niezbyt secesyjna. Zdjęcie tylko takie, bo brama była zamknięta na głucho - a że obiekt wojskowy, to się krępowałem coś wymyślać i się wpychać...

No o czas zakończyć tą relację - wróciłem do Warszawy.

Sam lot bez większej historii, jeszcze mniej pasażerów niż w piątek, myślę że 50% obłożenia jest szacunkiem dość optymistycznym. Ale za to była jedna osoba w biznesie. Miłe było to, że zaczęliśmy kołowanie jakieś 25 min przed planowanym czasem odlotu.



Swoją drogą, lotnisko też jest urocze. Jedyna kawiarnia przed kontrolą - zamknięta. A w kawiarni za kontrolą, nie ma połowy rzeczy rozpisanych w cenniku. Więc skończyłem z paulanerem, zamiast lokalnego piwa. Ale najlepsze nastąpiło, jak poprosiłem o szklankę. Najpierw pani długo szukała, bywa końcu porwać brudną - jedną w okolicy pasująca do piwa. Na szczęście umyła przed podaniem...

Do następnej...