Finlandia to ostatni duży kraj europejski, którego nie zwiedzałem. Byłem tam tylko raz na lotnisku.

Teraz przyszedł czas na zwiedzanie. Wiele sobie obiecuję po Helsinkach, specjalnie przed przyjazdem nie przeprowadziłem riserczu, żeby lepiej odkryć dla siebie to miasto.

Wiem, że ludzie którzy się nie znają, mówią, że nic tam nie ma oprócz jakiejś wyspy, a ci którzy się znają mówią, że to jedno z najciekawszych miast w Europie i zwiedzania jest tam na miesiące.

Bardziej ufam, tym którzy się znają. Zostali oni zresztą docenieni w zeszły weekend kiedy kilka obiektów ze stolicy Finlandii zaprojektowanych przez Alvara Aalto i jego żony znalalazło się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Nie lubię tej listy, bowiem jest dość przypadkowa, obejmuje co prawda rzeczy bez wyjątku wartościowe i unikalne, ale wybrane w sposób dość przypadkowy. Część z nich jest też raczej hermetyczna i zupełnie nie nadaje się do zwiedzania przez osoby nieprzygotowane.

Tym razem trafiło na modernizm. Kierunek o kolosalnym znaczeniu dla współczesnej architektury, jednak często wymagający trochę wiedzy. Może jej trochę przybędzie w wyniku ostatnich decyzji.

Przy okazji warto zauważyć, że na listę trafiły obiekty projektowane przez Aino, Elissę i Alvara Alto, bowiem Alvar projektował z żonami - architektkami (kogoś nam to przypomina)

I jeszcze jedna rzecz wraz z fińskimi realizacjami Altów na listę trafiły: modernistyczna Gdynia, Modernistyczny Taszkent (wszystkim mówiłem, że to najciekawsze miasto Uzbekistanu - znalazł się na liście obok historycznych miast jedwabnego szlaku, które tak naprawdę są mniej autentyczne niż modernistyczną stolica), modernistyczne centrum Gdyni i kolejne berlińskie obiekty w tym stylu.

Cieszę się, może nie ze względu na promocyjny aspekt tego wyróżnienia - ja zawsze wolę odkrywać niż oglądać coś co jest opisane jako must see i odwiedzane przez wszystkich - ale ze względu na jego ochronną funkcję. Dzięki temu mogą uniknąć zakusów barbarzyńców, którzy wolą postawić coś nowego i koniecznie większego, na czym się więcej zarobi. To akurat raczej nie dotyczy Helsinek i Berlina a Taszkentu i w mniejszym stopniu Gdyni, bo jednak Gdynianie są świadomi co mają.

To tyle tytułem wstępu. Wyjazd jutro

Sent from my Pixel 10 using Tapatalk

Tak, zdecydowanie ci, którzy uważają że w Helsinkach nie ma nic ciekawego poza jakąś wyspą nie mają odrobiny racji, a teraz jak już wspomniałem nagle pojawiły się ciekawe realizacje Aaltów.

To miasto jest niezwykle. Modernistyczne i skąpane w zieleni (w wodzie zresztą też).

I ta architektura jest w większości bardzo dobra - nie tylko w wykonaniu Aaltów.

W kategorii fotogeniczność w moim rankingu Helsinki są w ścisłej czołówce wraz z Kiszyniowem oraz centrami miast w RPA i Zimbabwe.

Do tego dochodzą cudne detale. Lampy i uchwyty drzwiowe.

Poniżej mała próbka tego co można zobaczyć w Helsinkach - jak widać w Finlandii nie mają odpowiednika naszego nieustraszonego pogromcy pomników i są w stanie znieść mozaikę z sierpem i młotem

Miło zaskoczyła mnie cena jedzenia na mieście. Wszedłem do nepalskiej knajpki. Posiłki danie mięsne lub wegetariańskie z ryżem i naan kosztowało 12:50 EUR w tym surówki do wyboru, kawa i woda. Po drodze w Finlandia Hall (UNESCO xD) posiłki kosztowały od 11 EUR - choć może to były przekąski?

Późne popołudnie i wieczór postanowiłem spędzić w hotelu. Jak na Hiltona jest on śliczny, do tego oferuje widok jak na obrazku





a z wnętrz mam takie







Późnym wieczorem postanowiłem jednak obejrzeć znajdujace się w bezpośrednim sąsiedztwie dom Aaltów i ich pracownię.

Dom wygląda na zamieszkały, pracownia ma napisane, że należy do fundacji. Oba obiekty są zwiedzane w ramach oprowadzań prawie codziennych i nie tanich (32 i 22 EUR)



Dom od podwórka wygląda jak widać, pracownia jest mniej spektakularna, ale zwraca uwagę sposób zamocowania bramy garażowej



Pomiędzy obydwoma budynkami jest naprawdę dużo świetnej architektury, ja wrzucę skromniutki ale ładniutki kościół.



I zdjęcie z serii Polak Fińczyk dwa debile. W sumie to nie jest tak zupełnie bez sensu, bo mają przecież język z grupy ugrofińskiej.



U nas jesteśmy przyzwyczajeni do takiego widoku, ale tu w Helsinkach, gdzie ludzie uparcie i stanowczo czekają na zmianę światła to trochę zaskakuje.