24- godzinną podróż rozpoczynam w Warszawie. Przede mną 3 loty:

Praga -> Frankfurt
Frankfurt -> Singapur
Singapur -> Denpasar (Bali)

Całość ok 2600 PLN. Długa podróż ale za tą cenę żal nie skorzystać.
Loty odpowiednio Lufthansa oraz 2x Singapore Airlines.

Z ciekawostek Singapore Airlines obecnie maja darmowe wi-fi na pokładach swoich samolotów, po zalogowaniu do programu Krissflyer. Nawet w klasie ekonomicznej.

Swoją podróż rozpoczynam od Uluwatu.
Uluwatu umiejscowione jest na południowym cyplu Bali i jest znane z malownyczych klifów i jednych z najlepszych fal surfingowych na świecie. Tutaj także znajduje się świątynia Uluwatu.





Świątynia Uluwatu słynie nie tylko ze swojego malowniczego położenia na klifie, ale także z... najbardziej zuchwałych małp na całej wyspie. Te sprytne stworzenia potrafią wyskoczyć dosłownie jak spod ziemi i w mgnieniu oka ukraść wszystko, co wpadnie im w łapki. Trzeba bardzo uważać na wartościowe przedmioty — wielokrotnie byłam świadkiem, jak mała małpa porwała komuś telefon i zaczęła go obgryzać! Sama uniknęłam katastrofy tylko dlatego, że miałam telefon w etui zawieszonym na sznurku.

Pracownicy świątyni starali się jak mogli pomagać poszkodowanym. Często rzucali małpom smakołyki, licząc na to, że próbując złapać je w powietrzu, zwierzęta wypuszczą z łap ukradzione przedmioty. Czasem się udawało — choć to zdecydowanie nie była metoda niezawodna, trzeba było liczyć się iż raz złapany przez małpę przedmiot już może już nie nadawać się do dalszego użytku.

W świątyni Uluwatu codziennie o godzinach wieczornych można zobaczyć Kecak Dance.
Kecak to balijski taniec, w którym grupa facetów siedzi w kręgu i rytmicznie powtarza „cak”, ruszając rękami i ciałem. Pokaz opowiada historię z Ramajany i zwykle odbywa się o zachodzie słońca, co robi mega klimat.



W uluwatu ceny są zdecydowanie niższe niż w środkowym Bali.
Za godzinny masaż balijski w studio masażu w Uluwatu zapłaciłam ok 25 PLN.
Posiłek wraz z napojem można zjeść za ok 15-20 PLN w restauracji o europejskim standardzie.
W Uluwatu spędzam 3 dni.

Kolejny punkt: Ubud - duchowa stolica bali.
Ubud znajduje się w środku wyspy, nie ma tam morza, za to aż kuje w oczy zieleń.
Wszędzie wokół są poletka ryżu - i także słynne instagramowe miejsca jak Creya Ubud i tarasy ryżowe Tegalalang. Za niewielką opłatą można wynająć długą suknie i zrobić słynne zdjęcie na huśtawce z powiewającym w tle materiałem. Kolejka była ogromna. Ja się nie skusiłam.



Ubud słynie także z pięknych hoteli w środku jungli. I to w dobrych cenach. Swój hotel zarezerwowałam na aibnb.

Ubud to świetna baza wypadowa na północ wyspy, szczególnie w kierunku malowniczych wodospadów. Choć odległość jest spora, dodatkowym utrudnieniem są kręte drogi i intensywny ruch, które sprawiają, że podróż bywa dość wyczerpująca. Samo Ubud często zmaga się z dużymi korkami — pokonanie zaledwie 10 kilometrów może zająć nawet 40–50 minut taksówką. Korzystałam z aplikacji Grab lub Gojek, które ułatwiały zamawianie przejazdów.

Korki w Ubud:






Wiele pakietów wycieczek, nawet tych z prywatnym kierowcą na Bali, obejmuje typowo „instagramowe” lokalizacje — specjalnie przygotowane miejsca, za wstęp do których trzeba zapłacić. W cenie często jest także pracownik, który towarzyszy nam podczas wizyty i robi zdjęcia, na przykład na huśtawkach zawieszonych nad przepaścią czy na efektownie zaprojektowanych platformach widokowych. Często same te miejsca nie są wyjątkowo urokliwe, ale umiejętności osób robiących zdjęcia naszym własnym telefonem potrafią zdziałać cuda — i to właśnie za ten efekt się płaci. Chętnych zdecydowanie nie brakuje.

Jedną z ciekawszych atrakcji w okolicy jest Lahangan Sweet – punkt widokowy położony wysoko w górach, z którego rozpościera się zapierający dech w piersiach widok na okolicę. Aby się tam dostać, najlepiej zamówić taksówkę przez aplikację Grab lub wynająć prywatnego kierowcę, a następnie przesiąść się do prywatnego busa (oczywiście dodatkowo płatnego). Ostatni odcinek prowadzi już tylko przez górskie drogi, więc konieczna jest jazda jeepem – również za opłatą. Na miejscu trzeba jeszcze uiścić opłatę za wstęp, a później odstać swoje w kolejce do słynnego punktu fotograficznego.

Kiedyś wystarczyło jedynie dojechać z kierowcą i przesiąść się do jeepa, ale z czasem pojawiły się kolejne opłaty. Trudno się dziwić – kto nie skorzystałby z okazji, by zarobić na popularności tego miejsca? Ja finalnie zdecydowałam się zrezygnować z tej atrakcji.

Podobnie wygląda sytuacja przy słynnej Handara Gate – pięknej balijskiej bramie, która przyciąga tłumy turystów ustawiających się w długich kolejkach po wymarzone zdjęcie. Co ciekawe, w rzeczywistości jest to… brama wjazdowa na pole golfowe.

Nie sposób jednak pominąć tego, o czym już wcześniej wspominałam – Balijczycy to prawdziwi mistrzowie mediów społecznościowych. Kręcą niesamowite filmiki i robią przepiękne zdjęcia, które podbijają Instagram.

Na pewno kojarzycie słynne zdjęcie z świątyni Lempuyang, gdzie między majestatycznymi balijskimi bramami widać taflę „jeziora” odbijającą budowlę niczym w lustrze. W rzeczywistości ten efekt powstaje dzięki… lusterku trzymanemu pod obiektywem aparatu!

W cenie biletu do świątyni jest już wliczona sesja zdjęciowa – każdy dostaje numerek i ma około 4 minut na wykonanie swoich ujęć. Kiedy przyszłam, mój numerek był w okolicach 350, a aktualnie wywoływali dopiero numer 217… Cierpliwość jest więc tu zdecydowanie wymagana!

Poniżej kilka zdjęć internetowych z opisanych przeze mnie miejsc.





Na Bali znajduje się niezliczona ilość wodospadów, które zachwycają swoim pięknem. Niestety, do większości z nich ustawiają się już tłumy turystów, co potrafi odebrać nieco uroku tym wyjątkowym miejscom. Warto też pamiętać, że przy niemal każdym wodospadzie pobierana jest symboliczna – z naszej perspektywy, bo zwykle wynosi maksymalnie około 10 zł – opłata za wstęp.

Mimo wszystko na Bali nie brakuje zachwycających miejsc, dlatego zdecydowanie warto wybrać się nawet na te popularne, turystyczne wycieczki – często naprawdę robią niesamowite wrażenie.






Kolejnym miejscem, w którym się zatrzymałam, była Kuta – wybrałam ją głównie ze względu na bliskość lotniska. Kuta ma bardzo europejski klimat i nic dziwnego, że to właśnie tutaj oraz w pobliskim Canggu mieszka najwięcej ekspatów, czyli obcokrajowców, którzy na dłużej związali się z Bali, często pracując zdalnie jako tzw. cyfrowi nomadzi.

Wzdłuż wybrzeża znajdziecie mnóstwo plażowych klubów. Ja wybrałam się do Finns Beach Club i muszę przyznać, że zrobił na mnie świetne wrażenie. W porównaniu do imprez w Polsce, wszyscy byli bardzo przyjaźni, a ochrona pilnowała porządku w miły, nienachalny sposób. Całość tworzyła wyjątkowo luźny i przyjemny vibe – bez żadnych incydentów czy nieprzyjemnych sytuacji.