Trochę z opóźnieniem, ale teraz znalazłem trochę czasu.
Na zorzę do Norwegii polecieliśmy od 26 lutego - 3 marca.
Koszty:
FR WAW - RYG - 1 zł
FR RYG - WAW - 15 zł
NSB Rygge - Oslo - Trondheim - Rokland - 199 NOK
NSB Bodo - Trondheim - Hamar - Oslo - Rygge - 299 NOK
Noclegi: Nordnes Camp & Bydgesenter, 2 noce dla 3 osób - 500 NOK
Dolecieliśmy punktualnie. Na lotnisku w Rygge czekaliśmy ponad pół godziny na darmowy shuttle bus na stację kolejową w Rygge. Autobus odjeżdża z lotniska co godzinę, rozkład jest ułożony tak, że na stacji na pociąg czeka się kilka minut. Autobus podjeżdża tak, że wysiada się prosto na peron. Na peronie jest automat, w którym można sobie wydrukować bilety.
Pociąg - pierwsze pozytywne zaskoczenie. Miałem okazję jechać już pociągiem w Norwegii, ale ten był odpowiednikiem naszego osobowego. Cicho, czysto wygodnie, w pociągu WiFi (trzeba mieć konto na NSB, można zarejestrować się wcześniej albo już w pociągu).
Rezerwując bilety przesiadki można sobie planować do woli i nie trzeba jechać najbliższym pociągiem. W Oslo mieliśmy 3 godziny na szybkie zwiedzanie i zakupy (obok dworca jest centrum handlowe, w nim Rema 1000 i Kiwi. Ten drugi market zdecydowanie najtańszy). Śmiało można kupować najtańszy chleb za 6,5NOK, jest dobry i długo świeży.
W pociągach dalekobieżnych w cenie jest rezerwacja miejsca. Nie zawsze można przewidzieć, jakie to miejsca będą, ale jak jedziecie większą grupą są dwie możliwości: jeśli są wolne miejsca poczwórne, można się przesiąść, trzeba tylko zapytać konduktora, czy nikt później nie wsiądzie na te miejsca. Można też poprosić konduktora o odwrócenie foteli, większość miejsc obraca się o 180 stopni (domyślnie są ustawiane przodem do jazdy). W pociągu jest WiFi, są gniazdka. Fotele są rozkładane, jedzie i śpi się bardzo wygodnie.
Duża kawa w pociągu kosztuje 27 NOK, razem z kawą dostajemy kupon na drugą, darmową kawę. Może go wykorzystać inna osoba, trzeba tylko zostawić sobie kubek, to działa jak dolewka.
Podróż do Trondheim bez żadnych przygód. W Trondheim byliśmy około 22.30, mieliśmy godzinę, ale wyszliśmy właściwie tylko przed dworzec, bo wiatr urywał głowy.
Pociąg do Bodo w takim samym standardzie, jako, że jest to kurs nocny, to każdy dostaje koc, poduszkę, opaskę na oczy i stopery do uszu. Wszystko można zabrać potem ze sobą.
Wysiedliśmy w Rokland około godziny 8, obok dworca jest supermarket, Statoil i przystanek autobusowy. Według rozkładu autobus do Nordnes powinien być o 8.50. Przez ten czas próbowaliśmy łapać stopa, ale przez 40 minut w stronę Nordnes pojechały tylko 2 samochody. Bilet kosztuje 38 NOK, drogo, to jest 7 kilometrów. Gdyby nie to, że zaczęło lać, pewnie poszlibyśmy piechotą. Autobus przyjechał, ale przemiły kierowca stwierdził, że najpierw zje śniadanie w barze obok stacji benzynowej i odjedzie o 9:20
Jeśli ktoś wybiera się do Nordnes, warto wcześniej skontaktować się z nimi mailowo. Właściciel wyjedzie wtedy po was.
Na samym campingu miłe zaskoczenie. Z racji tego, że trafiliśmy na odwilż, do części domków ciężko było dojść, bo stała woda. Dlatego dostaliśmy droższy domek w cenie tańszego. Właściciel bardzo zadowolony z Polaków. Dzięki f4f prawie cały czas ma gości z Polski, a parę dni po nas miała przyjechać grupa 33 osób
Na campingu jest restauracja, ale jak to w Norwegii drogo - hamburger około 100 NOK i to najtańsze danie.
Warto zabrać jedzenie ze sobą, na campingu jest kuchnia, a w domku kuchenka, lodówka i czajnik (jest też telewizor). Jest też porządny grzejnik, a my dostaliśmy jeszcze dwa dodatkowe
Pierwszy dzień padało właściwie przez cały czas, dlatego poszliśmy tylko na krótki spacer po okolicy. Warto zabrać ze sobą jakieś gry, karty itp, bo jeśli nie ma dobrej pogody i nie da się na przykład wyjść w góry, to jest trochę nudno.
Wieczorem wyszliśmy trochę popatrzeć na niebo, ale choć przestało na chwilę padać, to niebo było całe zachmurzone.
Drugi dzień był już bardziej pogodny. Na zmianę przejaśniało się i chmurzyło. Przejaśniło się około godziny 19, było już ciemno, postanowiliśmy wyjść na obserwację, bo choć to wczesna godzina, to mogła być nasza jedyna okazja. Poszliśmy za camping od północy, trzeba przejść przez niską siatkę. Wzięliśmy krzesła (są przed każdym domkiem), ze znalezionych desek, cegieł i kawałków blachy zmontowaliśmy prowizoryczny statyw.
Nie czekaliśmy długo, po kilku minutach na niebie pojawiła się jaśniejszy pas, ale bardzo słaby i ani trochę widowiskowy. Dopiero na zdjęciu zobaczyliśmy, że jest on jasnozielony.
Minęło kolejnych kilka minut i zabawa się rozpoczęła. Zorza stawała się coraz silniejsza i była już dobrze widoczna.
Kolejnych kilka chwil i zaczęło robić się naprawdę zielono
Zorza była cały czas przez około półtorej godziny, potem naszły chmury i pokaz się skończył. Koło 22 się niebo było znów przejrzyste, ale zorzy nie było widać.
Po raz kolejny niebo było bezchmurne i wtedy zaczęło się na dobre. Wyszedłem przed domek i na wschodzie zobaczyłem tańczącą biało-czerwoną łunę. Szybko poszliśmy w miejsce obserwacji. Na chwilę ucichło, ale po kilku minutach dopiero zaczął się pokaz. Zielona zorza była bardzo silna. Dosłownie "tańczyła", bardzo szybko przemieszczała się po niebie. Widok, który trzeba zobaczyć na żywo, na zdjęcia nie oddają wrażenia nawet w małym stopniu
Trzeciego dnia wyjechaliśmy z Nordnes bardzo wcześnie. Po godzinie 7 z przystanku przed campingiem jest autobus do Bodo (koszt 102 NOK). Można spokojnie jechać stopem, ale jako, że byłem z osobami, które nigdy stopem nie jechały, wybraliśmy autobus. Trasa po wyjeździe z Rognan, zdecydowanie jedna z ładniejszych w Norwegii
Zwiedzanie Bodo zajmuje raczej krótko, można przejść się na obrzeża, zobaczyć zabytkowy kościół, jeśli ktoś chce zabić czas.
To raczej miasto przemysłowe, ale jest parę miejsc z krajobrazem typowo norweskim.
Warto przejść się na półwysep Nyholmen, spacer z centrum w jedną stronę zajmuje koło 30 minut. Bagaże można zostawić w szafkach na dworcu kolejowym (są też na autobusowym, ale droższe). Szafka, do której weszły nam 3 plecaki kosztuje 30 NOK.
Na Nyholmen znaleźliśmy miejsce z dobrym widokiem na północ (trzeba zejść z drogi w prawo zaraz za żółtym budynkiem - przetwórnią ryb) i postanowiliśmy wrócić tam wieczorem, pociąg mieliśmy o 21.20.
Na miejscu byliśmy po 19. Przez pół godziny nic się nie działo, do tego niebo nie było w pełni przejrzyste, były spore obłoki. Ale warto było czekać, bo zorza się pojawiła i to praktycznie na całym niebie. Dosłownie nad głowami
Pokaz trwał, ale około 20.30 poszliśmy na pociąg.
Trafiliśmy na zaplanowany początek remontu torów i w nocy przesiadaliśmy się na zastępcze autobusy. Wszystko było sprawnie zorganizowane, a autokary wygodne. Po powrotnej przesiadce do pociągu okazało się, że mamy 20 minut opóźnienia. Z tego powodu w wagonie barowym rozdawano darmową kawę i naleśniki
Po drodze, poza Trondheim, zrobiliśmy postój w Hamar. Trochę chodziło nam o obejrzenie Gran Debi, a godziny przerwy w podróży idealnie na to pozwalały, ale nie znaleźliśmy miejsca z transmisją. Poszliśmy na stadion, skądinąd znanego, klubu Ham-Kam
i nad jezioro (największe w Norwegii)
W Oslo mieliśmy ponad dwie godziny, czas na kilka nocnych zdjęć. Okazało się, że mamy pecha. Doszło do jakiejś poważnej awarii na torach i pociągi w stronę Rygge (i dwóch innych kierunkach) nie kursowały. Na dworcu natychmiast pojawiły się informacje na ten temat i było około 20 osób w kamizelkach, które udzielały informacji. Bardzo szybko podstawiono zastępcze autobusy. Potem przesieliśmy się do pociągu. Do Rygge dojechaliśmy z około półgodzinnym opóźnieniem (ostatni shuttle bus czekał na nas).
Znaleźliśmy dobre miejsce na nocleg, pod schodami ruchomymi. Szybko poszliśmy spać, a następnego dnia okazało się, że było wysokie Kp i było widać zorzę, a niebo było bezchmurne.
Całkowity koszt wyjazdu (łącznie z zakupami w Polsce) - około 600 złotych.
Oby to był snieg a nie plucha