W sierpniu na fly4free pojawiło się info o promocji na tanie loty do Bergamo. Szybka decyzja i bookujemy bilety na końcówkę września. Cena: ok 20 zł za lot w obie strony. Cel wyprawy: Pizzo Scalino (3323 m.) w alpach retyckich
W Bergamo lądujemy w środę wieczorem 19 września. Nocka na lotnisku i i czwartek rano ładujemy się w pociąg do Sondrio. Cena biletu: 8,75 euro.
Po 3 godzinach wysiadamy w Sondrio i przesiadamy się w autobus do Chiuro. Czas jazdy ok 15 min, cena biletu: 2,40 euro. Stamtąd już na piechote kierujemy się w stronę Val
Fontany.
Przed nami kilkanaście kilometrów asfaltu, ok 1100m różnicy poziomów.
Trochę błądzimy uliczkami i mija sporo czasu zanim trafiamy na pierwsze drogowskazy w stronę Val Fontany. Po ok 1,5 h wreszcie jesteśmy na dobrej drodze i w palącym słońcu idziemy w górę.
Po ok 4h koniec asfaltu i przed nami ostatnie podejście. Szybki podwieczorek i trzeba się zbierać, żeby do schroniska dojść przed zmrokiem. Wg tabliczki 2,5h i 900m w górę.
Po 2h 15 min wreszcie docieramy do celu dzisiejszej wędrówki: Rifugio Cederna-Mafina (2583 m.n.p.m.)
W środku siedzi kilku Włochów- to pierwsi turyści spotkani tego dnia. Na kolacje polska konserwa, która jeszcze nigdy nie smakowała tak dobrze
Rano cała dolina skąpana we mgle
Nasze schronisko:
Komórka:
Na dole jadalnia, kuchnia i 2 piętrowe łóżka:
Na górze łóżka i materace:
Schronisko, co najważniejsze, darmowe (aczkolwiek jest skarbonka do której wrzuciliśmy pare euro za gościnność
). Cel na dziś: Pizzo Scalino (3323m). Wg tabliczki przy schronisku powinno nam to zająć 2.30h. Pogoda świetna, tak samo jak widoki:
Po 1,5 h docieramy na przełęcz (3068m)
Stąd do celu już rzut beretem:
Nast przystanek na wysokości 3228m.
Od tego miejsca drogę wyznaczają już tylko kopczyki z kamieni.
W końcu upragniony szczyt:
Widok na masyw bernina:
Kawałek szwajcarskiej doliny:
Rzut oka na włoską strone:
Powrót do schroniska ok 50 min. Na szlaku pustki, nie spotkaliśmy nikogo.
Następnego dnia pogoda nadal idealna
Rano ruszamy w stronę Paso Forame (2833m). Od schroniska 1h 15 min. Szlak słabo oznakowany, łatwo zgubić drogę. Ale na przełęczy jesteśmy zgodnie z rozkładem:
Schodząc gubimy szlak i idziemy na przełaj. Teren w miarę łatwy, więc nie ma problemu:
Po 2h dochodzimy do kolejnego schroniska, Bruno de Dosso, czynnego tylko w okresie letnim. W sąsiedniej chatce urzędowało kilku gości, którzy zajmowali się wypasem krów:
Ruszamy w dół śledzeni przez natrętne krowy, które cały czas za nami łaziły
Droga w dół lekka i przyjemna. Tym razem nie ma szans, żeby zgubić szlak. Po 2h godzinach kolejne schronisko, Rifugio Val di Togno. Czynne tylko w okresie letnim.
Kolejne 2 godziny marszu i wreszcie lądujemy na skraju wsi Arquino.
Stąd czeka na jeszcze ok 6km drogi asfaltem, żeby dotrzeć do stacji w Sondrio. Gdy łapiemy oddech przed dalszą trasą, z góry na motorze zjeżdża jeden z pasterzy, którego spotkaliśmy przy zamkniętym schronisku. Pakuje motor na przyczepkę i proponuje nam podwózkę do Sondrio.
Dzięki temu oszczędzamy sporo czasu i ratujemy nasze nogi przed odciskami
Wracamy na stację, łapiemy pociąg do Bergamo i wracamy na lotnisko, skąd po kolejnej nocce na podłodze wracamy samolotem do Modlina. 
Okazuje się, że zamiast wspinać się w długiej kolejce na Giewont, można podlecieć do Bergamo i mieć wyższe góry na wyłączność