A może i nie Wielkanoc, bo Wielkanoc w Grecji była tydzień po Polsce
Na północną Grecję czaiłem się od dawna. Uwielbiam Grecję poza sezonem - pusto, ciepło, tanio, świetne jedzenie, i czuć lokalny klimat. Chciałem polecieć na dłużej niż weekend, więc czaiłem się właśnie na Wielkanoc.
I o dziwo LOT rzucił niezapowiedzianą promocję i bilety do Salonik idealnie na szkolną świąteczną przerwę udało mi się dorwać po 500 zł. Koniecznie chciałem polecieć po 1 kwietnia, ponieważ wtedy ruszały już rejsy na Athos.Wiadomo, że tam warto byłoby pospacerować po klasztorach, ale ani nie było czasu, ani też nie można zabrać żony i dzieci.
Rano śniadanie w Polo, gdzie elegancko można zabrać dzieciaki i 2h lot benkiem do Salonik. W Alamo wziąłem Micrę automat i aż się zdziwiłem, że kiedyś mikroskopijny samochód teraz już tak urósł, że bez problemu zabiera się rodzinę z kabinówkami. Kierujemy się prosto do centrum, gdzie zjadamy późny lunch i oglądamy zabytki bizantyjskie. Saloniki to taki trochę szok jak stare zabytki wkomponowane są w nowoczesną miejską tkankę.
Jedno z najstarszych rzymskich budowli w mieście to Łuk Galeriusza - triumfalny łuk cesarza rzymskiego, ozdobiony płaskorzeźbami z kampanii wojennych.
Oraz Rotunda - monumentalna, okrągła budowla z IV w., która służyła jako świątynia, kościół i meczet (z minaretem). Niestety już zamknięta i nie udało mi się wejść. Natomiast dało się pogłaskać kilku lokalnych mieszkańców, czyli koty
Miasto jest także pełne bizantyjskich kościołów. Odwiedziliśmy kilka z nich, niestety tylko Hagia Sophia była otwarta w środku.
Galeriusz był jednym z kluczowych władców późnego Imperium Rzymskiego i jednym z architektów systemu tetrarchii. Jego związek z Salonikami jest bardzo silny - w praktyce uczynił to miasto jedną ze swoich głównych rezydencji i centrów władzy.
Wybrał on Saloniki jako strategiczne miasto na skrzyżowaniu szlaków Bałkanów i Morza Egejskiego, ważny port i centrum administracyjne oraz miejsce łatwe do obrony i kontroli regionu. W praktyce uczynił je jedną ze swoich stolic cesarskich.
Zbudował tu wielki pałac, z którego niestety dużo nie zostało.
Nabrzeże z Białą Wieżą na razie odpuszczamy, bo mamy być jeszcze tutaj ostatniego dnia. Apartament mamy 2 km od centrum, gdzie ulice wyglądają już na totalnie opuszczony industrial. Idziemy dość wcześnie spać, bo rano czeka nas dojazd do Uranupoli.
