1. Wstęp

Dnia 9 maja zostałem zaproszony do sprawdzenia usług jakie oferuje nam przewoźnik autokarowy LuxExpress.
„Lux” w nazwie jest w pełni uzasadnione. A dlaczego? Tego się dowiemy za chwilę.

Obraliśmy trasę Kraków – Warszawa – Kraków. W niedzielę wyruszylismy do Warszawy kursem o godzinie 9:50, przebywając uprzednio trasę z Żywca do Krakowa przez Katowice.
Ze znalezieniem miejsca postojowego autokaru nie było żadnego problemu, gdyż stanowiska są dobrze oznakowane. Piękna Scania LuxExpress’u podstawiła się na stanowisko G7 25 minut przed planowanym odjazdem.

2. Pierwsze wrażenie

Gdy Autokar podstawił się na miejsce postojowe wiedziałem już że to nie byle jaki pojazd. Z zewnątrz robi imponujące wrażenie:

Po otwarciu drzwi kierowca przywitał się z pasażerami (a w zasadzie ze mną, bo póki co byłem jedyny). Następni pasażerowie zjawili się po chwili. Kilku z nich umiejscowiło bagaże w luku. Po przejściu przez próg uderzył od razu zapach nowości. Kierowca zeskanował bilet i podziękował. Był bardzo uprzejmy, aczkolwiek nieco nieśmiały . Autokar był nieskazitelnie czysty, sterylny wręcz można by powiedzieć. Nasze miejsce numer 1 znajdowało się zaraz ponad fotelem kierowcy – rząd pierwszy. Pozwoliło mi to ujrzeć ogrom przełączników i innych mechanizmów do dyspozycji kierowcy.


Od razu widać, że pojazd jest bardzo zaawansowany technologicznie.

Autokar bardzo przestronny, jest sporo miejsca:


Wyjąwszy kilka potrzebnych rzeczy z plecaka usadowiliśmy się na fotelu. Tutaj małe zastrzeżenie – Fotele w rzędzie pierwszym mają bardzo niewiele miejsca na nogi i mówi to osoba ze 175 cm wzrostu i stosunkowo krótkimi nogami. Problemu tego dałoby się uniknąć usuwając jeden rząd foteli, bądź przesuwając wszystkie nieco do tyłu, gdyż z samego tyłu miejsca jest BARDZO dużo.



Postanowiłem poczekać aż przybędą wszyscy pasażerowie i zmieniłem miejsce. Znaczna poprawa!

Spokojnie mogłem wyprostować nogi, odchylić fotel i zrelaksować się.
Zostały włączone BusPad’y oraz automat do napojów.
W międzyczasie zadzwoniła zdenerwowana pasażerka z prośbą czy moglibyśmy poczekać na nią 5 minut ze względu na korki. Niezwykle uprzejmy kierowca zgodził się bez chwili wahania i zaprosił pasażerów do częstowania się napojami z automatu w oczekiwaniu na panią. Czekaliśmy mimo że dyspozytor dworca nakazywał już opuszczać stanowisko. W ostatniej chwili pasażerka dotarła i szczęśliwie opuściliśmy górną płytę MDA. Po chwili z głośników usłyszeliśmy krótką zapowiedź oraz prezentację możliwości autokaru i oferowanych usług w wersji polskiej i angielskiej. Nie był to głos z syntezatora, lecz nagrany profesjonalnie w studiu, dzięki czemu odsłuch był przyjemny. Zapowiedź zostanie wstawiona pod koniec relacji. Pan kierowca również krótko aczkolwiek treściwie przywitał się z nami, ponownie zachęcił do korzystania z automatu oraz poinformował o przewidywanym czasie jazdy i życzył przyjemnej podróży.

3. Przebieg podróży
Po wyjechaniu na główną drogę postanowiłem sprawdzić możliwości automatu oferującego darmowe napoje. Mieliśmy do wyboru kilka rodzajów kaw, czekoladę oraz herbatę. W panelu należało również wybrać czy życzymy sobie mleko lub/i cukier. Dobre rozwiązanie, gdyż słodząc napój z saszetki ryzykowalibyśmy wylanie napoju spowodowane przypadkowym wstrząsem.
Oto automat z instrukcją jak należy go używać. Oczywiście wskazówki w języku polskim i angielskim:


Pojemnik z herbatą, serwetki, kubeczki, mieszadełka oraz przykrywki:


Usiadłem ponownie w fotelu, umiejscowiłem swój napój (czekolada) w bezpiecznym miejscu i pomyślałem co dalej.


Padło na sprawdzenie możliwości BusPad’a:

Oto jego menu główne.

Do wyboru mieliśmy masę różnych funkcji, począwszy od filmów, poprzez przeglądanie Internetu i skończywszy na grach. BusPad oczywiście multi-językowy, oparty na systemie Android. Zastanowiła mnie jedynie przeglądarka Mozilla Firefox w języku chińskim natomiast pominąłem ten fakt i przeglądałem dalej. Postanowiłem sprawdzić czy biblioteka z muzyką oferuje jakieś ciekawe kawałki. Ku mojej uciesze okazało się, że w zakładce z gatunkiem „Dance” znalazłem masę pięknych utworów moich ulubionych wykonawców np. ZHU, Calvin Harris czy David Guetta. Było również sporo nowych dla mnie piosenek, z zachwytu aż zapisałem tytuły celem późniejszego odsłuchu w domu. Słuchając muzyki możemy przeglądać Internet otwierając nową kartę, ale należy uważać by z przeglądarki nie wyjść do menu – wtedy opuścimy odtwarzacz muzyki. Po przesłuchaniu playlisty oferowanej przez przewoźnika, postanowiłem obejrzeć film. Mamy do wyboru 6 gatunków. Opisy filmów i tytuły w języku angielskim, natomiast nie jest to dla mnie wada. Filmy z napisami polskimi. Wybór padł na „In Time”. Jeden z moich ulubionych. 2 godziny jazdy z głowy . I tutaj niespodzianka – możemy za pomocą jednego dotknięcia zmniejszyć obraz filmu, co pozwoli nam na wykonywanie innych czynności w menu:

Pod tablet podpinamy słuchawki swoje, bądź zakupione u kierowcy. Nie myślałem natomiast że jakość odtwarzanej muzyki będzie TAK dobra. W połączeniu z moimi słuchawkami muzyka była rajem dla uszu:


Pragnę wspomnieć też o gniazdkach 230V przy każdym fotelu. Gniazdko jest jedno na 2 fotele, natomiast w BusPad'ach znajdziemy port USB, z którego również możemy naładować smartfona. Gniazdko tym razem posłużyło do naładowania baterii od lustrzanki a port USB do smartfona. Unikniemy zatem walki o gniazdko z pasażerem.

Pora na kolejny napój. Tym razem wybór padł na Cappuccino. Również bardzo smaczne. Po obejrzeniu filmu postanowiłem zalogować się do lokalnej sieci Wi-Fi. Przywitał mnie ekran logowania:

Moją uwagę zwróciła naklejka:

Do prośby się zastosowałem, widocznie pasmo nie jest dzielone, wszystkie zalogowane urządzenia korzystają z jednego. Dałoby się to zmienić. Dostajemy limit 300MB, natomiast po jego wykorzystaniu wystarczy zalogować się ponownie. Nie było to jednak konieczne – z Internetu korzystałem niewiele, ale zasięg miałem przez całą podróż. I tu nawiązanie do naszego Pendolino – jadąc nim, przez co najmniej połowę drogi nie można wykonać połączenia, a co dopiero swobodnie korzystać z Internetu (nie mówiąc już o braku Wi-Fi w pociągu).
Sprawdziłem prędkość połączenia. Nie imponuje, aczkolwiek do swobodnego przeglądania Internetu wystarcza:


Kwestia toalety – pomieszczenie malutkie (w końcu to autokar) ale pozwalało na swobodne poruszanie się. W środku pachniało bardzo ładnie, był papier toaletowy dobrej jakości, papierowe ręczniki, mydło w płynie no i oczywiście umywalka. Myślę że dobrym krokiem byłaby zamiana papierowych ręczników na mały model suszarki Dyson. Nie było warunków na dobre zdjęcie, ale zapewniam że wszystko przedstawione jest zgodnie z rzeczywistością.

Sprawdziłem funkcjonalność foteli. Jeden fotel można odsunąć od drugiego za pomocą przycisku.
Tu fotele zsunięte:

A tu rozsunięte:

Z pewnością poprawi komfort osób siedzących obok siebie. Jest za to mała wada – rozsuwając fotele w dwóch rzędach położonych koło siebie, pozostaje bardzo niewiele miejsca w przejściu. Natomiast coś kosztem czegoś - po autokarze w końcu często nie chodzimy.
Fotele odchylają się na bardzo duży kąt – odchylenie pozwala na komfortowy sen:


Zdrzemnąłem się na jakiś czas i obudziłem zaraz przy wjeździe do warszawy.
Tutaj miła niespodzianka:

Bardzo przyjemny widok dla miłośnika latania.
Po chwili na jakiś czas wyłoniło się z za chmur słońce. Zasłonki załatwiły sprawę. Dobrym wyjściem jest klips, którym przypinamy ją do elementu konstrukcji autokaru – dzięki temu zasłonka nie „lata”.
Skutecznie eliminuje problem promieni słonecznych:

W autokarze znajdziemy również wyposażenie na wypadek nieszczęśliwego incydentu – wyjścia awaryjne, oraz młotki bezpieczeństwa.


Kierowca poinformował nas o zbliżaniu się do miejsca docelowego.
Na Wilanów dojechaliśmy pół godziny przed czasem – świetny wynik! Kierowca pożegnał nas ciepło i pomógł wypakować bagaże.

4. Warszawa
Po jakże udanej podróży, pełen optymizmu udałem się do automatu ZTM – celem kupna biletu dobowego i udałem się do autobusu 165. Po 17 minutach drogi dotarłem do hotelu. Tym razem wybór padł na Holiday Inn Express. Nie zapłaciłem za niego ani grosza dzięki punktom z programu lojalnościowego. Udałem się na spoczynek. Po jakimś czasie pojechałem do centrum na kolację oraz spotkanie z kolegą, wróciłem na Okęcie i poszedłem spać.
Kurs powrotny następnego dnia o 12:30.

5. Powrót
Wstałem o godzinie 8:00, zjadłem śniadanie i opuściłem hotel celem załatwienia kilku spraw w centrum. Czas pozwolił na krótki spacer, po czym udaliśmy się ponownie na przystanek Metro Wilanowska. Autokar już czekał.


Już nie ten sam kierowca, ale równie uprzejmy jak poprzedni.
W zasadzie wszelkie możliwości i aspekty zostały poruszone i sprawdzone, dlatego też w podróży powrotnej obejrzałem kolejny film, a resztę podróży przespałem ciesząc się komfortem podróży i wygodnymi fotelami. Do Krakowa dojechaliśmy minutę przed czasem mimo korków w Krakowie. Wielki szacunek dla osoby układającej rozkład jazdy – widać że uwzględniono problemy na drodze w danych godzinach. Pożegnałem się z kierowcą i udałem się dworzec w oczekiwaniu na pociąg do Katowic, a z Katowic do Żywca – do domu.

Jestem bardzo pozytywnie zaskoczony jakością oferowanych przez LuxExpress usług. Widać że przewoźnik stara się o pasażera a to bardzo istotne w dzisiejszych czasach, gdy pasażer ma do wyboru wiele środków transportu i wielu przewoźników. Mnie LuxExpress przekonał do siebie, jeśli kiedykolwiek przyjdzie mi jechać na tej trasie – wybiorę Ich.

Tutaj wspomniane na początku demo przewoźnika:

6. Wybrana atrakcja Krakowa

Wybór padł na muzeum archeologiczne.
Z zewnątrz wygląda bardzo niepozornie, ale po wejściu do środka zastaniemy bardzo nowoczesną i ciekawą ekspozycję. Mimo że fanem historii nie jestem, dobrze jest wiedzieć co się działo kiedyś i trochę tej historii znać.



Niezwykle ciekawa ekspozycja, bardzo zapada w pamięć, a w końcu o to właśnie chodzi - by zapamiętać jak najwięcej informacji. Miejsce to opowiada o najstarszych dziejach na ziemi, o naszych przodkach, oraz jak dawniej żyli ludzie bez obecnych udogodnień.







Jest również ekspozycja pokazująca dawne dzieje Egiptu

Polecam gorąco odwiedzić, nawet jeśli na co dzień historia Cię nie interesuje