Jeśli wybierasz się do Potosí i chcesz tylko miasto zobaczyć, to spokojnie w jeden dzień je całe zwiedzisz, jednak prawdziwym przeżyciem jest wycieczka po kopalni, z której owe miasto słynie, bodaj jedna z najwyżej położonych na świecie, wtedy dwa dni mogą się przydać. Nie tylko jest to poruszające doświadczenie, co przede wszystkim można jednocześnie wspomóc górników tam pracujących, bowiem każda z wycieczek jakiś procent przekazuje na poprawę ich fatalnych warunków pracy, ponadto w dobrym guście jest ofiarowanie jakiegoś napoju i liści koki napotkanym górnikom, z którymi się rozmawia. Nie jest to klasyczna turystyczna przechadzka (choć i na takie niektórzy przewodnicy starają się je wykreować, proponując choćby dodatkowe pirotechniczne "atrakcje" jak odpalanie dynamitu), a raczej spontaniczna (wszak wszystko odbywa się w dość nieprzewidywalnych okolicznościach nieustannie trwającej harówki) forma zadumy nad podłością losu. Dreszczyku emocji nie brakuje, nie każdy też dociera do końca trasy i ma okazję podziękować diabłowi El Tío za wyjście żywym z tego podziemnego, choć leżącego wyżej niż większość miejsc na ziemi, piekła. Zwiedzanie kopalni odbywa się dwa razy dziennie - jakoś o ósmej rano i później około 13:00 lub 14:00. Warto pół dnia na to zarezerwować, jeśli już tam będziesz, bo trudno zrozumieć burzliwą historię tej górniczej osady patrząc tylko na kolonialną architekturę.
Na Sucre też bym dwa dni zarezerwował, aczkolwiek jak nie dysponujesz odpowiednim zapasem czasowym, to wiedz, że na szybko można i w jedno popołudnie wszystko zwiedzić. Połączeń autobusowych jest wiele, a ceny - jak to w Boliwii - się negocjuje, choć przyznam, że na tak krótkie trasy to niełatwo coś znacznego wytargować. Do La Paz to już co innego.
