Cześć!
Jestem nowym użytkownikiem i na przywitanie chciałbym się z Wami podzielić moją relacją z wyjazdu z bratem do Chin 
Relacja jest prowadzona na innym forum (SCC). Żeby nie było żadnych nieporozumień, to prowadzę ją z konta o tej samej nazwie.
Był to wyjazd czysto turystyczny, nastawiony na szybkie zwiedzanie, może trochę chaotyczne, ale postanowiłem iść na żywioł. Wyjazd był bardzo krótki, więc nie mogłem sobie pozwolić na zbyt szczegółowe zwiedzanie, ale w tym krótkim czasie udało mi się zobaczyć trzy miasta - Szanghaj, Kanton i Hong Kong.
Nie ukrywam, że głównym bodźcem, który mnie pchnął do decyzji o wyjeździe była bardzo atrakcyjna promocja na bilety lotnicze
Bilety kupiłem w styczniu ubiegłego roku, a za podróż w obie strony Qatar Airlines zapłaciłem tylko 1200zł, oczywiście w klasie ekonomicznej 
Niemniej już od jakiegoś czasu trochę interesuję się tym krajem, bo chcemy czy nie chcemy, będziemy mieć z nim coraz więcej do czynienia, przynajmniej takie są póki co na to perspektywy, dlatego też od prawie dwóch lat uczę się mandaryńskiego Aby się dostać do Chin w celach czysto turystycznych nie ma zbyt wielu procedur do przejścia. Z formalności to jedyne co trzeba zrobić, to wyrobienie wizy turystycznej. Można z niej skorzystać w ciągu pół roku od wyrobienia i od momentu wjazdu jest ważna przez miesiąc. Jeżeli jednak zamierzamy wcześniej podróżować trochę po kraju, to należy mieć rezerwacje na wszystkie noclegi i bilety kolejowe i lotnicze, ponieważ we wniosku o wizę należy przedstawić i udokumentować plan podróży. Samo wypełnienie wniosku o wizę zajmuje ok. pół godziny, ale w Internecie są dostępne wzory do wypełnienia wiz, więc nie jest to takie trudne. Jeżeli podczas naszego wyjazdu do Chin planujemy wyskoczyć do Makau lub Hong Kongu, to musimy pamiętać o tym, żeby wziąć wizę dwuwjazdową, ponieważ na granicy między Chinami właściwymi a tymi regionami autonomicznymi jest normalna odprawa paszportowa. W ambasadzie nie powinni z tym robić większych problemów, wystarczy potwierdzenie rezerwacji noclegu w Hong Kongu lub Makau, nawet jeżeli nie zamierzamy tam nocować, bo sama rezerwacja noclegu jest zwykle darmowa, a zawsze ją można odwołać
. Zresztą więcej informacji na temat Hong Kongu wrzucę jak dojdę do niego w swojej relacji Wniosek o wizę składa się w ambasadzie, ale można tez korespondencyjnie, zaś decyzja o przyznaniu wizy jest podejmowana w przeciągu tygodnia.
Dobra, nie ma co więcej gadać, zaczynamy!
1. Za brudną szybą samolotu majaczy się zachód słońca nad Warszawą
2. kolacja na pokładzie (całkiem smaczna)
Ponieważ leciałem katarskimi liniami lotniczymi, to miałem przesiadkę w Doha. Przesiadka była jednak na tyle krótka, że nie było sensu wychodzić do miasta (chociaż z tego co wiem, to nie trzeba żadnej wizy, wystarczy paszport). Samo lotnisko jest dosyć duże, widać, że chcą być dużym hubem przesiadkowym, jednak Dubajowi nawet do pięt nie dorasta. W jednej części znajduje się tylko coś w rodzaju people movera:
(zdjęcie z Google)
który jest moim zdaniem trochę przerostem formy nad treścią, bo terminal nie jest aż tak długi, żeby taka kolejka była niezbędna. Ma tylko stacje początkową i końcową, nie jest też specjalnie obłożony ludźmi, ale na pewno wygląda na folderach reklamowych
3. Na środku terminalu jest taki oto misiek
4. people mover, o którym wcześniej pisałem
5. W Dosze(?) przesiadłem się do samolotu lecącego do Szanghaju i jeszcze jedną kolację
6. w samolocie dostałem taki oto zestaw nocno-poranny
7. i śniadanko
8. oczywiście w samolocie jest informacja w którym kierunku trzeba się modlić
Niestety przez zmiany czasu straciłem właściwie jeden dzień, bo na szanghajskim lotnisku wylądowałem o 16, a mój zegar biologiczny wskazywał 10 rano
9. przedmieścia Szanghaju
10. i jeszcze raz
Niestety po wylądowaniu samolot czekał chyba z pół godziny na wolny rękach, więc nim się odprawiliśmy, wypełniliśmy karteczki migracyjne na terminalu (trzeba w nich podać miejsce i czas zameldowania), to minęło z półtorej godziny, więc jak wyszedłem na zewnątrz było już ciemno.
11. szaman powitalny na terminalu zaraz po odprawie
Skoro jednak byłem już na szanghajskim lotnisku, to nie mogłem sobie odmówić przyjemności jazdy Maglevem
Co prawda jest on nieporównywalnie droższy od metra (chyba ponad dwukrotnie) i nie dojeżdża do samego centrum, tylko do jakiejś stacji przesiadkowej z metrem, no to jest jednak Maglev 12. jak widać Maglev nie zachwyca wyglądem
13. stacja przesiadkowa do metra
Sama przesiadka mogłaby być lepiej oznakowana, chwilę mi zajęło nim znalazłem wejście do linii metra, którą chciałem jechać, ale samo metro jest całkiem czytelnie oznakowane. Z tego co wiem, to w całych Chinach oznaczenia w metrze wyglądają mniej więcej tak samo, ale to jest dosyć prosty i czytelny system, a co najważniejsze, do ich rozczytania wystarczy podstawowa znajomość angielskiego
14.
Mój hotel znajdował się w bezpośrednim sąsiedztwie dworca kolejowego. Mimo, że na miejscu ok. 18-19, to rzuciło mi się w oczy, że nie było zbyt dużych tłumów, a powiedziałbym nawet, że pustki. Byłem tym nieco zdziwiony, w końcu to główny dworzec kolejowy w jednym z największych miastach Chin. Co prawda sam dworzec jest dosyć mocno oddalony od ścisłego centrum (kilka stacji metra), jednak mimo wszystko byłem trochę zaskoczony małą ilością ludzi.
Po krótkim odpoczynku w hotelu przyszedł na mały rekonesans okolic hotelu.
15. KFC przy dworcu, a obok jego chińska podróbka
16. Szybki posiłek w pobliskiej ramenowni - trzeba było sobie samemu skomponować zupę, a że większość składników niczego mi nie przypominała, to wrzucałem do miski co mi wpadło w ręce
Musze przyznać, że wyszło mi całkiem dobre danie Było tez dosyć tanio, bo tylko 2,98 yuanów, czyli ok 1,50zł za 100g
17. talerz wyczyszczony, można wracać do hotelu
18. rzut okiem na widok z okna pokoju - całkiem sporo wieżowców, a trzeba pamiętać, że centrum jest kilka kilometrów stąd
19. szybki prysznic z widokiem na miasto
20. i hop do wyrka
Nie narzekajcie tylko zbyt mocno na jakość zdjęć, bo wszystkie które do tej pory wrzuciłem są robione telefonem. Wrzuciłem je jednak bardziej ze względów dokumentacyjnych i jako ilustrację do opisów. Mistrzem fotografii nie jestem, ale większość późniejszych zdjęć będzie już robiona aparatem, więc powinny być nieco lepszej jakości
