Trzeba zapełnić wiejący pustką dział forum: Nigeria.
Na razie brak weny na szerszą relację z wyprawy. Lubię pisać o gastronomii no i od tego zacznę. Od lokalu Iya Eba w Lagos.
Potem może dam radę rozwinąć...
Nie była to najlepsza restauracja ze wszystkich, w których żywiliśmy się w Nigerii ale na pewno najfajniejsza. Byliśmy tego dnia mocno przegrzani - bardzo dosłownie, wykończeni wilgocią i upałem. Znaleźliśmy Iya Eba w pobliżu Muzeum Narodowego, na google nie było innego przybytku żeby wypić przy stoliku. W muzeum mały sklepik nie sprzedawał żadnych napojów. Przejście 700 m w temperaturze 30-34 stopni przy wilgotności 80% hmm... odczuliśmy.
Knajpka na pierwszy rzut oka wyglądała przeciętnie, wszystkie stoliki w "ogródku" i wewnątrz były zajęte przez lokalną drużynę piłkarską w czerwonych dresach, rodziny, partnerki/koleżanki piłkarzy, paru innych zabłąkanych gości. Wszyscy chyba się znali i wszyscy ze wszystkimi rozmawiali, co chwila ktoś wchodził i wychodził. My, zdeterminowani napić się zimnego piwa, weszliśmy i oczywiście zaraz znalazł się wolny stolik. Zdarza się w Nigerii, że przeganiają lokalsów, aby białasom udostępnić miejsce. Tym razem, na szczęście, stolik się zwolnił w naturalny sposób. Przy piwie zostałem zagadnięty przez sąsiadujący, długi stolik, rozmowa potoczyła się ku zwyczajowemu Lewemu. Przy moim poziomie wiedzy o piłce dialog szybko wygasł. Bedę się musiał w piłce podciągnąć, bo to wiele ułatwia...
Ktoś z nas zauważył, że na ścianie wisi zdjęcie Anthony'ego Bourdaina. Spytałem sąsiada, czy kojarzy człowieka. Tak, ten "facet z CNN" był tu gościem. Od razu zrobiłem się głodny, próbujemy zamówić jedzenie. Podszedłem do lady żeby zamówić, ale z mojego krótkiego zasobu dań lokalnych (zupa pieprzowa, koza w sosie) nie dało się wybrać nic. Wróciłem do przyjemnego sąsiada w czerwonym dresie. Wskazał na córkę właścicielki jako kompetentną i mówiącą po angielsku. Pani wyjaśniła, że zupy pieprzowej o tej porze nie ma. Możemy wziąć mięso kozie albo kurczaka albo coś tam jeszcze z warzywami, z liśćmi jakby szpinaku, w sosie nie wiem jakim, pikantnym Do tego SWALLOW - jest kilka opcji do wyboru. Po konsultacji z sąsiadem już wiedzieliśmy, co to swallow: wypełniacz do popychania mięsa, może być maniok, jam, ziemniaki. Sąsiad polecił coś unikalnego dla tej knajpki: swallow z manioku sfermentowanego, w kolorze - jak na zdjęciu- mało apetycznej szarości, o wyglądzie niezdrowej ale uformowanej k..y. Swallow okazał się rzeczywiście smaczny na tle innych wypełniaczy, dobrze popychający kęsy twardawej koziny. Całość całkiem niezła, sos pyszny, mięso trochę za twarde na nasze podniebienia ale to przypadłość większości afrykańskich przybytków. Podczas naszego posiłku nie milkły ożywione dyskusje, zagadywano nas na wiele tematów. Podczas próby dotarcia do WC zostałem zaproszony do zdjęcia z właścicielką restauracji, szefową kuchni i nestorką rodziny w jednej osobie - Panią lat 88, która na tyłach kuchni obierała warzywa do dużego gara. Wspaniałe przeżycie. Na koniec okazało się, że współbiesiadnicy zapłacili za nasz obiad, za napoje i nic nie dało się z tym zrobić. Mogliśmy tylko zrewanżować się krówkami z Polski dla całej sali.
Bourdain przyjechał do Iya Eba na zupę pieprzową. My się nie załapaliśmy. Więcej w linku:
https://eatlikebourdain.com/anthony-bou ... s-nigeria/
| Załączniki: |
| 7.jpg [ 922.58 KiB | Obejrzany 799 razy ] |
| 6.jpg [ 879.68 KiB | Obejrzany 799 razy ] |
| 5.jpg [ 755.55 KiB | Obejrzany 799 razy ] |
| 4.jpg [ 718.04 KiB | Obejrzany 799 razy ] |
| 3.jpg [ 979.98 KiB | Obejrzany 799 razy ] |
| 2.jpg [ 743.03 KiB | Obejrzany 799 razy ] |
| 1.jpg [ 919.43 KiB | Obejrzany 799 razy ] |
