Czemu akurat Japonia? - Pytali znajomi. Dla mnie wystarczającym powodem, żeby tam pojechać było to, że jeszcze tam nie byłem. Poza tym Japonia była w Top 10 miejsc, które chciałem zobaczyć najbardziej na świecie. Przed wyjazdem nie interesowałem się specjalnie kulturą Japonii, ani szybkim pociągami(to uległo zmianie po wyjeździe
). Zaczęło się od tego, że znalazłem stosunkowo tanie bilety lotnicze, myślałem nad terminem - oczywiście musiał obejmować kwitnienie wiśni. Zdecydowałem się na Lufthansę, były co prawda tańsze bilety lotnicze Aeroflotu, ale słyszałem negatywne opinie i odpuściłem sobie rosyjskiego przewoźnika(tym razem). Przed samym odlotem jeszcze piloci musieli sobie postrajkować, we wtorek miała miejsce tragedia Germanwings w Alpach, a w czwartek wylecieliśmy. Potem zaczęło się planowanie, na podstawie przewodnika Wiedzy i Życie, zaznaczyłem sobie miejsca, które chciałem zobaczyć i tak zaplanowałem cały wyjazd, aby dało radę. W Japonii jest o tyle świetnie, że z pomocą strony http://www.hyperdia.com można zaplanować podróż pociągiem po niemal całym kraju. Tak też zrobiłem. Czemu akurat pociągiem, a nie samolotem? Samoloty na miejscu były drogie, przynajmniej połączenia, które mnie interesowały, a o pociągach słyszałem same dobre słowa. Kupiłem w Polsce Japan Rail Pass- to taka "migawka", która umożliwia podróże pociągami niemal po całej Japonii (bez Nozomi i Mizuho - tych najszybszych), ale można nią podróżować wolniejszymi Shinkansenami - jeżdżą do ok. 280km/h. W rezerwacji hoteli pomógł Booking i pojechaliśmy (ja i moja dziewczyna).
Sugestywny artykuł w Angorze przed wylotem
Zaczeliśmy od japońskiego jedzenia w locie z Monachium do Tokio
Wylądowaliśmy w Tokio - Haneda
W Tokio byłem trochę zaskoczony, że nie czuć, że to wielkie miasto - jedno z najwięszych na świecie, tylko czuć świeże morskie powietrze. Drugie wrażenie miałem takie, że jest dużo b.nowoczesnych
rozwiązań, ale przelatają się z tymi starymi - np. zwisające kable jak w mniej rozwiniętych krajach.
Już po drodze lotniska i z pokoju widzieliścy kwitnącą wiśnię, - był 27.03.2015r. Tak naprawdę, wiśnie kwitną jedna po drugiej, a nie na gwizdek, także jedne jeszcze nie zakwitły, drugie właśnie zakwitły, a trzecie już opadały podczas naszej wycieczki.
Tego dnia doszliśmy do Tokio Sky tree - Wieży widokowej - 634m n.p.m. Wjechaliśmy na nią kolejnego dnia. Ten złoty plemnik, to pomnik kropli piwa Asahi - swoją drogą świetne piwo!
Tego dnia obaliłem też swoją własną teorię, że Japończycy znają dorze j.angielski. Znają go niektórzy, ale ogólnie znajomość j.angielskiego jest słaba. Przekonaliśmy się o tym chcąc kupić japońską kartę do tel., żeby mieć internet...w końcu się udało, ale nie było łatwo.
To był strzał w dziesiątką, aby mieć net w tel. i google mapy. W Japonii albo nie ma adresów, albo są poukrywane, albo nie po kolei, trafienie gdzieś po adresie graniczy z cudem. Za to z mapami i GPS to już bez problemu i właśnie tak przemieszczliśmy się przez resztę wyjazdu. Nie licząc momentów, kiedy rozładowały nam się telefony, ale na szczęście moja orientacja w terenie jest nienajgorsza. 
Japonię kulinarną wyobrażałem sobie jako nieskończony ciąg sushi barów i restauracji. Not. Sushi schodzi na drugi plan. Podstawowym jedzeniem w Japonii są taki potrawy jak powyżej - np. cos a la. zupa Udon -zupa z kluskami, kielkami, jajkiem, kapusta i plasterkiem jakiegos miesa na goraco, kurczak w tempurze, nadziewane mieso na patyku z grilla, zupa z wodorostow, osmiornice, cos a la ciasto paczkowe i np. mięso zapiekane w tym cieście i inne rzeczy ktore trudno zidentyfikować.
Sushi i sashimi, choć też spotykane, nie jest codziennym jedzeniem Japończyków!
Po jedzeniu czas na Pachinko, ulubioną grę miejscowych po pracy, po szkole, w wolnej chwili. Podobna do pinball, kasyna są w Japonii zakazane, ale nie to.
Nadszedł czas na Fudżi!
Z Tokio można tam podjechać pociągiem w 2h. Fudżi (czynny stratowulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii (3776 m n.p.m.) można zbodyć tylko latem - bez odpowiedniego sprzętu itp., ale trudno i tak było świetnie.
Najpierw podjechaliśmy piociągiem od strony wschodniej, a potem pojechaliśmy do Kawaguchiko - na północ od Góry Fudżi.
To kraina Pięciu Jezior Fudżi - to jezioro Kawaguchiko. Postanowiliśmy je obejść, miało strasznie dużo zakrętów i zajęło nam to sporo czasu. Po kilkunastu km spaceru doszliśmy do wniosku, że lepszy byłby rower
. Następnym razem. 
Po drodze słodkaliśmy takiego słodziaka! Ps. Pies też był ładny - to rasa Pomeranian. Japończycy mają mało psów, ale jak już mają to konkretne!
36 widoków na Górę Fudżi - znany motyw w sztuce:
Zaczęło się już robić późno, ale postanowiliśmy pobiec jeszcze nad 2gie z 5ciu jezior Fudzi - Saiko - udało się zobaczyć dwa z Pięciu Jezior Fudżi.
Na koniec wyprawy wypiliśmy zasłużone piwo Fujiyama i zjedliśmy chipsy o smaku zupy z kraba. Na szczęsie udało nam się złapać autobus do Kawaguchiko, stamtąd pociąg do Tokio. Cd. wkrótce.
W tej sytuacji dali nam do chleba uwaga, uwaga, taką słodką pastę do smarowania o smaku wanilli -ciekawe połączenie 
