Obiecane wrażenia z przemierzania Peru samochodem.
W ciągu dwóch tygodni przejechałem typowe Gringo Trail czyli trasa: Lima-Nazca-Camana-Arequipa-Chivay-Puno-Cuzco-Ollantaytambo-Nazca-Paracas-Lima. Łącznie było to 3600 km.
Wypożyczenie samochodu
W Enterprise dostałem Toyotę Yaris sedan w manualu. Auto było w całkiem dobrym stanie, z przebiegiem coś ponad 100k km, oczywiście porysowane, ale to wiadomo - plus. Rezerwowałem je ok. pół roku wcześniej przez EasyCar. Dużą zaletą wypożyczalni było to, że Enterprise daje nieograniczoną kilometrówkę. Większość innych miała limit. Blokada pod excees to 1000 USD.
Już drugiego dnia, w ciągu kilku minut pomiędzy wypakowywaniem bagaży do hotelu, a przestawieniem auta na parking, ktoś zarysował mi zderzak i to pech chciał, że akurat w jedynym chyba miejscu, gdzie nic nie było (również na karcie pojazdu nie zaznaczono tam uszkodzeń). Przy zwrocie pracownik obejrzał auto i nie nie zgłosił zastrzeżeń (otarcie było rzeczywiście niewielkie).
Wrażenia z jazdy
Już po 3 minutowej przejażdżce z pracownikiem wypożyczalni z terminalu do biura wiedziałem, że będzie ciekawie.  W zasadzie podpisuję się pod wszystkim, co pisze @Woy, z tym że według mnie on używa określeń dość łagodnych. 
Jeździłem już w kilku krajach, o specyficznym poczuciu ruchu drogowego jak Jordania, Maroko czy Tajlandia, ale to co zobaczyłem w dużych miastach w Peru bije na głowę wszystkie te kraje. Tego się nie da opisać - to trzeba zobaczyć na własne oczy. No i usłyszeć… Zalecana anielska cierpliwość, wyrozumiałość i zapomnienie, że istnieją jakiekolwiek zasady ruchu drogowego. Ważne, żeby ZAWSZE jechać w nie większej odległości niż 20 cm od zderzaka auta nas poprzedzającego. Pozostawienie nieco większej przestrzeni powoduje u Peruwiańczyków wybuch dzikiej furii i natychmiastowe wciskanie się w te ponad 20 cm, zmuszając nas do hamowania. Jeśli z kolei 20 cm za naszym zderzakiem jedzie autobus lub ciężarówka, to pozostaje tylko się wyluzować/pomodlić, a już na pewno nie próbować w jakikolwiek sposób spowodować, by kierowcy zachowywali się inaczej. Klaksonu używamy najczęściej jak się da. Zdecydowanie można go używać bez powodu, a już na pewno zawsze gdy ktoś przed nami stoi przez conajmniej 2 sekundy, nawet jeśli nie ma możliwości kontynuowania jazdy. Jeśli nie będziemy notorycznie używać klaksonu, to… chyba nic się nie stanie, ale Peruwiańczycy prawdopodobnie bez tego trudnego do wytrzymania hałasu, nie są w stanie normalnie funkcjonować. Piszę to oczywiście z ironią, oczywiście tam klakson ma inne znaczenie i ciężar gatunkowy niż w Europie.
Po około dwóch dniach nieco się przystosowałem i zacząłem jeździć w sposób lekko zbliżony do lokalnych kierowców, jednak manewry, które oni często wykonują są po prostu tak - przepraszam - debilne, że nie da się do tego całkiem przyzwyczaić.
Drogi
Stan dróg na opisanej trasie jest wg mnie całkiem dobry. Oczywiście zdarzają się dziury, nieraz spore i głębokie czy nieoznaczone wyboje, ale spodziewałem się, że będzie gorzej. Sporo dróg jest płatnych i widać, że o nie dbają i łatają. Na bocznych bywa znacznie gorzej. Najgorszy u mnie był chyba podjazd pod Pisac w dolinie Inków - droga jak ser szwajcarski. Dużo dziur było również na trasie z Chivay do Kanionu Colca. W miastach stan dróg jest znacznie gorszy. Często możemy napotkać bardzo różne i dziwne przeszkody i nagłe zmiany stanu nawierzchni, trudno mi to nawet opisać, trzeba być bardzo uważnym. Oddzielny temat, to niezliczona ilość, często bardzo wysokich progów zwalniających, rujnujących psychikę, tylną cześć ciała i zawieszenie samochodu. Większość jest oznakowana i pomalowana, ale warto zaznaczyć, że WIĘKSZOŚĆ. Bywa, że próg jest niewidoczny i niekoniecznie musi on się znajdować w terenie zabudowanym. Wg mnie to właśnie przede wszystkim progi, a nie dziury powodują, że po Peru trzeba cały czas jechać z bardzo dużą koncentracją, bo najechanie na coś takiego z dużą prędkością spowoduje, że podróż odbędzie się jednak drogą lotniczą.
Przepisów ruchu drogowego nie przestrzega nikt, łącznie z policją. Nikogo oczywiście nie zachęcam do ich łamania, ale prawda jest taka, że się nie da i próba ich przestrzegania mogłaby nie raz być znacznie większym zagrożeniem. Przede wszystkim mam na myśli całą masę idiotycznych ograniczeń prędkości np. do 35 km/h na prostej drodze na pustyni. Oczywiście nikt nie jeździ w takich miejscach z taką prędkością. Odwołania znaku oczywiście nie ma, a najbliższe skrzyżowanie za 50 km.
Kolejna kwestia to ciężarówki, które będzie trzeba wyprzedzać niezliczoną ilość razy, a teren górzysty i pełen serpentyn. Często nawet na prostych odcinkach jest podwójna ciągła. Jeśli nie będziemy jeździć dość agresywnie i ciagle wyprzedzać, to do czasów przejazdu będzie trzeba będzie dodać po kilka godzin. Takie ciężarówki jeżdżą z różnymi prędkościami ale nierzadko zdarza się, że mkną one ok. 20-30 km/h.
Największy ruch jest na trasie Lima-Arequipa. Do Ica jest autostrada, ale raczej przypomina to coś w rodzaju Gierkówki. Na autostradzie jedziemy cały czas slalomem, bo każdy jedzie tym pasem, na który ma w danej chwili ochotę.
Kilkadziesiąt kilometrów za Arequipą ruch znacznie się zmniejsza, ale pojawiają się serpentyny, duża wysokość i wyprzedzanie bywa mocno utrudnione.
Tu znowu podpiszę się pod tym co pisał @Woy. Warto mieć samochód z mocniejszym silnikiem. Kiedy odebrałem Yarisa, z małą benzynką wydawało mi się, że będzie absolutnie wystarczający. Problem pojawił się jednak na wysokości ponad 3000 m, kiedy to auto niemalże przestało ciągnąć. Na tych wysokościach, żeby samochód w ogóle chciał jechać, bardzo często jeździłem cały czas z pedałem wciśniętym do podłogi i tylko do wyprzedzania redukcja - serio. Podczas podjazdu do Vinikunka miałem lekki stres ze względu na to, iż na jedynce z gazem do dechy, auto kilka razy prawie stanęło z braku mocy.
Zdecydowanie odradzam jazdę po zmroku co bywa problematyczne ze względu na krótki dzień. Jak już wspominałem, nie wszystkie progi są oznaczone, zdarzają się auta i motory jadące bez świateł, a te które światła mają, doprowadzają ich intensywnością i kreatywnością w doborze do szału i na skraj ślepoty…
Bywają jednak i całkiem dobre do jazdy po zmroku odcinki. Np. postanowiłem zrobić trasę Ollantaytambo-Nazca w jeden dzień. Da się, ale nieszczególnie polecam. Jechałem około 10,5 godziny. Ostatni odcinek, po serpentynach przed Nazca był już po ciemku, za to droga była tak dobrze oznakowana, że było jak na pasie startowym.
Policja
Kolejnym tematem są bardzo częste kontrole policyjne. Zwykle kończyły się sprawdzeniem papierów wozu i prawa jazdy. Raz, by pojechać od razu dalej, wystarczyło zrobić głupią minę, a raz wystarczyła chyba tylko blada twarz.
Niestety raz - cóż… moja wina - zapomniałem włączyć światła. Yaris nie miał ani automatu ani świateł do jazdy dziennej. Do tego częste postoje… no i nie włączyłem. Nic z tego, że oczywiście większość kierowców jeździ bez. Policyjna blokada i doczepił się do braku świateł. Najpierw policjant zaczął mi pokazywać paragraf i zaproponował mandat w wysokości 368 soli. Po dłuższej chwili negocjacji w sugestywny sposób zasugerował rozwiązanie sprawy na miejscu i skończyło się na 150. Prawdopodobnie i tak bardzo przepłacone, ale cóż, pierwsza taka sytuacja i faktycznie świateł nie było.
Parkowanie
Najlepiej wybierać hotele z własnym parkingiem, zdecydowana większość takowe posiada. Są to zwykle zamykane na cztery spusty dziedzińce lub place.
Jedyny hotel jaki miałem bez parkingu był w Cuzco. Wiedziałem, że może to być problem, ale była okazja cenowa. Na miejscu stanąłem w dość dużej zatoczce przy hotelu, która jak się później okazało służyła miejscowym za łazienkę… Zapytałem obsługi czy jest tam bezpiecznie i czy może zostać tam samochód. Potwierdzili, że tak, jednakże ok. 22:00 portier zapukał do pokoju i powiedział, że samochód nie jest bezpieczny i powinienem przestawić go na parking hotelu który znajduje się tuż obok. Sytuacja dość dziwna i jako że byłem już w piżamie, przeczytałem sobie tylko jeszcze raz warunki CDW-TP i poszedłem spać. Z samochodem nic się nie stało, jednak dla spokoju ducha, następnego dnia zostawiłem już samochód w garażu, płacąc dodatkowe 10 soli za noc. Portier na moje pytanie wyjaśnił, że z samochodów bardzo często znikają lusterka, a że było akurat święto narodowe, to i toaleta w zatoczce była mocno oblegana, zmniejszając tym samym poziom bezpieczeństwa lusterek.
Podsumowanie
Trudno mi jednoznacznie określić czy polecam wypożyczenie auto w Peru czy nie. Dla większości „normalnych ludzi raczej bym odradzał, ale przede wszystkim nie z powodu stylu jazdy Peruwiańczyków i jakości dróg, ale z przyczyn logistyczno-czasowych. Odległości są duże, a czasy przejazdów bardzo długie. Żeby przemieszczać się z sensownym tempie trzeba jechać naprawdę szybko i agresywnie. Na pewno przed podjęciem decyzji należy przejrzeć czasy przejazdów na Googlu, bo 200 km może oznaczać 4-5 godzin wcale nie przepisowej jazdy, a dochodzą do tego jeszcze postoje.
Myślę, że przed podjęciem decyzji o wypożyczeniu samochodu powinno się mieć również już jakieś doświadczenie w jeździe - co tu dużo mówić - krajach trzeciego świata.
Ja osobiście lubię podróżować samochodem i przemierzanie nowego kraju autem jest dla mnie atrakcją samą w sobie, natomiast zupełnie naturalne jest, że nie każdy lubi spędzać połowę wyjazdu w aucie.
Z trzeciej strony podróż samochodem daje możliwość bliższego poznania „prawdziwego” Peru, co znów, dla jednych będzie wadą a dla innych zaletą. Peru „turystyczne” i „nieturystyczne” to dwa kompletnie różne światy. |
Ja mniej więcej to samo, co Ty, a może nawet odrobinę więcej, zrobiłem w krótszym czasie właśnie dzięki wykorzystaniu lotów wewnętrznych. 
