Akceptuję i chcę ukryć komunikat Fly4free.pl korzysta z technologii, takich jak pliki cookies, do zbierania i przetwarzania danych osobowych w celu automatycznego personalizowania treści i reklam oraz analizowania ruchu na stronie. Technologię tę wykorzystują również nasi partnerzy. Szczegółowe informacje dotyczące plików cookies oraz zasad przetwarzania danych osobowych znajdują się w Polityce prywatności. Zapoznaj się z tymi informacjami przed korzystaniem z Fly4free.pl. Jeżeli nie wyrażasz zgody, aby pliki cookies były zapisywane na Twoim komputerze, powinieneś zmienić ustawienia swojej przeglądarki internetowej.



Napisz nowy temat Odpowiedz  [ 28 posty(ów) ]  Idź do strony Poprzednia  1, 2
Autor Wiadomość
Offline
#21 PostWysłany: 15 Paź 2025 16:49 

Rejestracja: 19 Lis 2016
Posty: 86
Loty: 143
Kilometry: 331 301
Krajów: 32 / 14.9%
Super relacja. Dawaj dalej ?
Góra
 Profil Relacje PM off
zuzanna_89 lubi ten post.
 
      
Offline
#22 PostWysłany: 17 Paź 2025 22:07 
Awatar użytkownika

Rejestracja: 11 Maj 2014
Posty: 1808
Loty: 271
Kilometry: 578 945
Krajów: 48 / 22.3%
srebrny
(wybaczcie przerwę, milion tematów, również podróżniczych, i jakoś zabrakło paliwa i weny do relacji, ale trzeba domknąć opowieść)
To nasz ostatni dzień w Chobe NP. Po śniadaniu ruszamy w stronę bramy północnej, czyli do Kasane. Od rana od razu można poznać, że zbliżamy się do cywilizacji, bo liczba samochodów "safari" z każdą minutą rośnie, aż w pewnym momencie robi się nieznośna. Zwierzaków nadal jest pełno, ale my mamy dość napięty harmonogram, więc ruszamy tak szybko jak się da w stronę wyjazdu.
Tego dnia mamy nocleg poza parkiem, w ucywilizowanym ośrodku, gdzie w wersji kempingowej jesteśmy tylko my, za to turyści o nieco bardziej zasobnym portfelu maja bungalowy, all-you-can-eat bufet, basen i drinki z palemką. Nam wystarczy fakt, że jest basen, prysznic z ciepłą wodą i prąd w gniazdku. Bardzo chcemy jeszcze ogarnąć 'sunset boat cruise', więc Marta dzielnie rusza w miasto szukać najtańszej oferty. Po wielu negocjacjach udaje się dla naszej ósemki znaleźć cenę akceptowalną (wybaczcie, nie pamiętam co to była za cena), a w międzyczasie załatwiamy zatankowanie samochodów do pełna (bezstresowo) oraz mycie po trudach offroadu (samochody następnego dnia, z samego rana, musimy oddać zatankowane i czyste). Ponieważ nie my jedyni mamy potrzebę mycia samochodu, jak można się domyślić ofert "myjni" jest na mieście cała masa, ale ceny bliżej nieznane. Tutaj jednak dochodzimy do pewnej synergii naszej polskiej pomysłowości i afrykańskiej chęci do zarobienia ekstra kasy - na pustej części kempingu poza nami nie ma nikogo, za to jest miły pan grabiący liście, i widać że ma dużo czasu, bo już wszystko zgrabił trzy razy. Dogadujemy się z Panem na jakąś uczciwą cenę (znowu nie pomnę), zostawiamy auta i mamy mycie all inclusive.
Tyle z technicznych rzeczy, pora na rejs łodzią. Tłumów nie ma, przez cały czas rejsu mijamy dosłownie kilka łodzi. Zwierzaków znowu jest cała masa, tym razem możemy pooglądać z nieco bliższej odległości hipopotamy, co Martę niepokoi bo tuż przed wyjazdem naooglądaliśmy się viralowych nagrań jak to wściekły hipcio rozwala motorówkę. Fakt, coś z tymi hipciami musi być na rzeczy, bo nasz sternik gdy widzi hipcie to przyspiesza i trzyma łódź na dystans. Jest sporo słoni, przewodnik stara się nam pokazać też inne zwierzęta, na zasadzie "co tam się nawinie", węże, water monitor (waran), ptaki duże i małe. Nie czekamy do zachodu słońca, wracamy jeszcze gdy jest widno. Ogólnie miłe doświadczenie, powiedzmy po poprzednich dniach i mnogości zwierza to dzisiaj raczej wersja 'light', ale zdecydowanie warto.

Image

Image

Image

Zostaje nam jeszcze kolacja i wcześniejsze pójście spać, bo rano czeka nas przebojowy transfer do Harare. I gdy już mam zasypiać, przychodzi mi do głowy sprawdzić raz jeszcze rezerwację na lot następnego dnia, i jest to durny pomysł, bo odkrywam, że kto narzekał na Wizzair ten nie zna linii Fastjet. I tak oto reszta ekipy zasypia, a ja jeszcze przez długi czas myślę, jak to z tego Vic Falls dostaniemy się do kolejnej destynacji, skoro zarezerwowałem loty w jakimś koszmarnym przewoźniku. Masz Ci los...
_________________
R.

Pierwsze raz w Afryce: https://www.fly4free.pl/forum/a-na-koniec-ktos-ci-powie-ze-nic-z-tej-afryki-nie-widziales,213,175117
Pojechaliśmy z nastolatkami w kilkumiesięczną podróż dookoła świata: W sto dni dookoła świata
Góra
 Profil Relacje PM off
7 ludzi lubi ten post.
2 ludzi uważa post za pomocny.
 
      
Offline
#23 PostWysłany: 17 Paź 2025 23:55 
Awatar użytkownika

Rejestracja: 20 Sty 2015
Posty: 298
Loty: 212
Kilometry: 567 855
Krajów: 36 / 16.7%
niebieski
wreszcie !!!! :)
Góra
 Profil Relacje PM off  
      
Offline
#24 PostWysłany: 12 Lis 2025 21:09 
Awatar użytkownika

Rejestracja: 11 Maj 2014
Posty: 1808
Loty: 271
Kilometry: 578 945
Krajów: 48 / 22.3%
srebrny
Niedziela jest dniem bez zdjęć, dzieje się dużo rzeczy jedna po drugiej więc trudno o czas na relaks i fotki, ale po kolei.

Ruszamy wcześnie rano z Kasane do Kazunguli, gdzie mamy zdać nasze samochody z wypożyczalni. Bushlore odbiera auta, notuje dwa uszkodzenia których nawet nie staramy się ukryć oraz fakt, że jedna opona była przebita, podpisujemy kwity "bez uwag" i zostajemy odwiezieni przez Bushlore na granicę Botswana - Zimbabwe, czyli jakieś 5 minut drogi od wypożyczalni. Jesteśmy bardzo zadowoleni z Bushlore i samej przygody z 4x4 i dzikim terenem (potem nam trochę zmieni się zdanie, ale nie uprzedzajmy faktów). Było łatwiej niż się spodziewałem, warunki w terenie ostatecznie nie były takie złe (ale mieliśmy mega szczęście, bo znajomy fotograf z Portugalii był tydzień wcześniej w Moremi i 3/4 wyjazdu spędzili nad wyciąganiu aut z błota), nie było większych przygód i awarii. Drugiego dnia padła klima w jednym z aut, ale szczęśliwie następnego dnia byliśmy w Maun gdzie jest warsztat i ogarnęli naprawę w 1h. W Savuti na ostrych skałach złapałem gumę (lekkie pęknięcie), ale koło zmieniliśmy bez spiny w 15 minut. Gorzej, że jadąc wąską drogą przez krzaki przeryłem całym bokiem przez drzwi (wgniotka i rysa od koła do koła, sporo do robienia), ale od czego jest full cover ubezpieczenie, no nie? Tak samo drugie auto przy cofaniu "nie zauważyło" drzewa i zgniotło klapę od "paki", ale ponownie to miało być pokryte z ubezpieczenia. Why worry, then?

Ale wróćmy do granicy z Zimbabwe, którą tak samo jak pozostałe granice podczas tego wyjazdu mieliśmy pokonać "na raty", czyli zostajemy dowiezieni do jednej granicy, granicę przekraczamy na piechotę, po czym nas odbierają po drugiej stronie. Urzędnicy z Botswany sprawnie nas puścili (tym razem już nikt nie pytał o akty urodzenia dziecka), w Zimbabwe też poszło sprawnie, jedynie zmierzyli temperaturę każdemu :), sprawdzili że mamy wizy double entry i puścili dalej. Wokół nas w ciągu 10 minut i 300 metrów czas i poziom PKB uległ znaczącej zmianie, na gorsze. Dobrze, że kierowca czekał, bo inaczej byśmy zostali na tym łez padole wśród koczujących kierowców ciężarówek i kilku kobiet gotujących coś w rozpadających się garkuchniach. Do Vic Falls dojeżdżamy z zapasem czasu, ja nadal mam pietra że coś nie wypali z Fastjet, ale nawet nie straszę reszty ekipy. Koniec końców wszystko jest ok, punktualnie nas wsadzają do małego E140 w układzie 1-2, prawie jak w private jet. Lecimy do Harare.

W Harare mamy zamówionego kierowcę, który naszą dużą ekipę przewozi za jedyne 80 USD 4 kilometry dalej, na zamknięte osiedle, gdzie mamy "willę" wynajętą z Airbnb. Tanio nie jest, ani za "tranzyt" ani za "willę", ale nie ma przestrzeni na negocjacje, a Harare nie jest miejscem, w którym chcemy eksperymentować z noclegami i komunikacją budżetową. Na bramie do osiedla stoimy 20-30 minut, ochrona sprawdza co my a jedni, czego chcemy itd. W końcu udaje się dotrzeć do "willi", i jest kilka spin. Pierwsza - brakuje spania, ale co to za problem - w "garażu" tej "willi" jest 5 rozwalonych łóżek, 10 szaf i kilka materacy, więc ostatecznie coś udaje się dorobić i każdy ma swoje spanie. Druga - willa jest częściowo w budowie, oczywiście tego w ofercie nie było, tzn. są pokoje zamknięte co jeszcze mokrym betonem pachą, ale te co nam dali zdają się być ok. No i trzecia, najciekawsza: Mama idzie na spacer po obejściu, i po drugiej stronie willi widzi otwarte okno, jak się okazuje od łazienki, a w łazience, na sedesie, siedzi facet, Afrykańczyk. Mama wraca z tą nowiną, i po kilku whatsappach udaje się dowiedzieć, że to "pracownik", "od remontu", co "mieszka w innym pokoju", ale "nie będzie wchodził do nas". Cóż. To jest jedna z tych sytuacji, gdzie w innych szerokościach geograficznych byłbym już pewnie spakowany czekał na taxi do innej miejscówki, ale tutaj innej miejscówki nie ma, taxi z resztą też. Cóż zrobić, córki w jednym pokoju barykadujemy ich łóżkiem, reszta zamyka się w swoich pokojach. Nieplanowany "lokator" co prawda nas nie odwiedza, ale punktualnie o 22:00 postanawia zrobić sobie godzinny trening siłowy, a że jego siłownia od pokoju w którym śpimy z Martą oddzielona jest kilkunastoma milimetrami dykty, każde jego stęknięcie i sapnięcie słychać aż za dobrze. Ta noc do innych jest niepodobna.... i jedyne co nas trzyma przy zdrowych zmysłach to to, że za kilkanaście godzin trafimy w miejsce, które znamy i uwielbiamy.

Rano dostajemy śniadanie (właściciel willi zorganizował kogoś, kto nam ugotował full English breakfast), potem za kolejne 80 USD wracamy na lotnisko, skąd zaczniemy drugą fazę naszej afrykańskiej przygody - tydzień w Imire.
_________________
R.

Pierwsze raz w Afryce: https://www.fly4free.pl/forum/a-na-koniec-ktos-ci-powie-ze-nic-z-tej-afryki-nie-widziales,213,175117
Pojechaliśmy z nastolatkami w kilkumiesięczną podróż dookoła świata: W sto dni dookoła świata
Góra
 Profil Relacje PM off
8 ludzi lubi ten post.
 
      
Offline
#25 PostWysłany: 16 Gru 2025 18:52 
Awatar użytkownika

Rejestracja: 11 Maj 2014
Posty: 1808
Loty: 271
Kilometry: 578 945
Krajów: 48 / 22.3%
srebrny
Macie takie wspomnienie z dzieciństwa, że jedziecie kolejny raz na te same kolonie albo na ten sam obóz, część ludzi znacie, a część jest nowa, i bardzo chcecie wszystkim opowiedzieć co za chwilę będzie się działo, jak to będzie, kto jest kim i gdzie jest co? To jest to uczucie, które tego dnia zaczyna odzywać się głośno w naszych córkach i we mnie. Znamy ten schemat dobrze z zeszłego roku, i aż nas w środku roznosi z pozytywnej niecierpliwości na to, co będzie się działo dzisiaj i w kolejnych dniach.

Na lotnisku spotykamy najpierw Netona, naszego kierowcę z Imire. Oczywiście my go poznajemy, on nas mniej, ale trudno się dziwić. Są też dwie starsze Amerykanki, a czekamy jeszcze na kolejne osoby które lecą z RPA.
Dalej jest droga do Imire, długa, dziurawa, męcząca. Rozmawiamy z Amerykankami, opowiadamy o Imire i o tym co nas będzie czekało. W końcu przyjeżdżamy i witają nas nasi starzy znajomi Bev i Paul. To jedno z niewielu miejsc, gdzie odzywa się we mnie "feels like home", chociaż byliśmy tam zaledwie raz przez 2 tygodnie.

Dostajemy pokoje i mamy dużo wolnego czasu dla siebie, bo tego dnia już nie będzie nic się działo (to lekki minus harmonogramu wolontariatu w Imire - poniedziałek w zasadzie jest na straty jak tego dnia przylatuje się do Harare).

Czy program tego tygodnia różni się jakoś od naszego doświadczenia z zeszłego roku? Pewnie nie. Dlatego nie będę tutaj robić rozpiski, tylko odsyłam do poprzedniej relacji. Bawimy się świetnie, rodzice biorą udział we wszystkich punktach programu i dają z siebie maxa. Tato jest jakby 10 lat młodszy, mama od rana do nocy jest uśmiechnięta. Nie ma lwa, padł. Jest krokodyl. Są nosorożce. Są słonie.
Jest cudownie.

Image
_________________
R.

Pierwsze raz w Afryce: https://www.fly4free.pl/forum/a-na-koniec-ktos-ci-powie-ze-nic-z-tej-afryki-nie-widziales,213,175117
Pojechaliśmy z nastolatkami w kilkumiesięczną podróż dookoła świata: W sto dni dookoła świata
Góra
 Profil Relacje PM off
7 ludzi lubi ten post.
 
      
Offline
#26 PostWysłany: 10 Sty 2026 18:42 
Awatar użytkownika

Rejestracja: 11 Maj 2014
Posty: 1808
Loty: 271
Kilometry: 578 945
Krajów: 48 / 22.3%
srebrny
Tym razem w Imire opiekują się nami Bev i Paul, starsze małżeństwo z UK, które po przejściu na emeryturę przeniosło się do Afryki i odpowiada w Imire za drugi obóz wolontariuszy, ale ponieważ nasz opiekun ma urlop, zajmują się i nami. Patrząc na nich dochodzę do wniosku, że to jest praca marzeń dla nas za kilkanaście lat od teraz, kiedy już nie będziemy mieć obowiązków w PL.

To co jest nowego w tym roku w Imire to oczywiście nasi rodzice, czyli tytułowi Emeryci. I o ile w pierwszej części naszej wyprawy, na safari, musieli mocno trzymać się ram narzuconych przez nas i dostosować do zadań i obowiązków, o tyle tutaj mają większą wolność - Imire ma dać im przede wszystkim odpocząć i zakosztować tego miejsca, spotkania z ludźmi i ze zwierzętami, a nie tylko wyeksploatować fizycznie. Oczywiście rodzice niczego nie odpuszczają, po części pewnie dlatego, że żal nie skorzystać z wszystkich dostępnych opcji, a po drugie pewnie też dlatego, że oprócz nas w Imire są dwie emerytki z Pensylwanii, które też nie bacząc na wiek i siły fizyczne pierwsze zgłaszają się czy to do taczki i wideł, czy do wspinaczki na pobliskie skały.
ImageImage

Mama jest zachwycona, najpierw słoniami (z tymi spotykamy się najpierw), potem nosorożcami jeszcze bardziej. Tata wszystko nagrywa na telefonie z nieustającą zawziętością "dla sąsiada z działki", a gdy nie nagrywa, to daje się wciągnąć do zabawy i angażuje w afrykańskie gry i tańce.
Image

Image

Nosorożce są świetne, w tym roku są dwa młode cielaki, i dużo czasu upływa nam na znalezieniu wszystkich młodych w wysokich trawach. Od zeszłego roku Rangerzy w Imire mają dużego drona do dyspozycji, więc gdy pogoda pozwala to sprawdzanie stanu zdrowia i lokalizacji nosorożców można dokonać z powietrza. Natomiast niezmiennie potrzebny jest też kontakt bezpośredni z tymi zwierzętami, i nie chodzi o uciechę wolontariuszy w Imire, ale o codzienne sprawdzenie stanu zdrowia i serwowanie witamin w karmie, którą nosorożce uwielbiają.
Image

Image

Image

Image

Image

Image

Przede wszystkim jednak - jest wspaniale. Wszyscy jesteśmy zrelaksowani i wypoczęci. Nie pamiętam kiedy ostatni raz podczas wyjazdów udało nam się tak wypocząć jak podczas tej i poprzedniej podróży do Afryki. Aż żal wracać, chociaż widzimy, że Rodzice, zwłaszcza Tato, powoli myślami już są w Polsce.
_________________
R.

Pierwsze raz w Afryce: https://www.fly4free.pl/forum/a-na-koniec-ktos-ci-powie-ze-nic-z-tej-afryki-nie-widziales,213,175117
Pojechaliśmy z nastolatkami w kilkumiesięczną podróż dookoła świata: W sto dni dookoła świata
Góra
 Profil Relacje PM off
8 ludzi lubi ten post.
 
      
Offline
#27 PostWysłany: 10 Mar 2026 17:09 

Rejestracja: 19 Lip 2016
Posty: 78
Świetna relacja.
Czy jeszcze coś dopiszesz?
Góra
 Profil Relacje PM off  
      
Offline
#28 PostWysłany: 14 Kwi 2026 15:46 
Awatar użytkownika

Rejestracja: 11 Maj 2014
Posty: 1808
Loty: 271
Kilometry: 578 945
Krajów: 48 / 22.3%
srebrny
Głupio tak zawiesić relację na wiele miesięcy, wybaczcie. Nie będę się tłumaczyć, pora skończyć historyjkę bo w kolejce 2-3 kolejne czekają.

Wracając więc do Imire, to dla mnie osobiście ulubione i najcenniejsze doświadczenie to obcowanie ze słoniami, tak inne od tego, którego doświadczyliśmy w Botswanie.
Słonie, a przynajmniej dwa z trzech, są w Imire nie tyle udomowione, co przyzwyczajone do obecności ludzi, dzięki czemu będąc w tamtym miejscu możemy poznać je naprawdę z bliska. Pisałem już o spacerach, sprzątaniu bomy czy historiach związanych z tymi wspaniałymi zwierzętami, więc odsyłam do zeszłorocznej relacji. Z tego pobytu zapamiętam na pewno jedną scenę:
podczas porannego spaceru ze słoniami, gdy już uprzątnęliśmy ich bomę, byliśmy ze słoniami na otwartym terenie. W pewnym momencie w wysokich traw wyłoniła się samica nosorożca czarnego, która doskonale wie, że gdzie ludzie i zaparkowane auto wolontariuszy, tam szansa na pellet, który jest dla niej smakołykiem. Natomiast z nosorożcami zabawy nie ma, więc wszelkie kontakty powinniśmy z nimi mieć albo zza zagrody, albo z poziomu pickupa, a zdecydowanie nie z poziomu otwartego terenu "nowhere to hide". I jakie było moje zaskoczenie, gdy momentalnie po pojawieniu się nosorożca (i lekkiej panice Brighta i słoniowych opiekunów) to Mack, samiec słonia, sam zabrał się za zaprowadzenie porządku, i stanął w dość jednoznaczny i konfrontacyjny sposób między ludźmi, a nosorożcem, odgradzając nas od zagrożenia. No niesamowite, co nie? Przecież nikt nigdy go tego nie uczył, to nie pies obronny, czy nawet koń. Mack jest super :), również dlatego, że lubi bawić się z ludźmi (porywa czapkę i domaga się banana na wymianę). I że można do niego podejść naprawdę bardzo, bardzo blisko. Best experience ever.

Image

Image

Image

Tutaj wersja obronna:
Image

A tu kontaktowa:
Image

Image
_________________
R.

Pierwsze raz w Afryce: https://www.fly4free.pl/forum/a-na-koniec-ktos-ci-powie-ze-nic-z-tej-afryki-nie-widziales,213,175117
Pojechaliśmy z nastolatkami w kilkumiesięczną podróż dookoła świata: W sto dni dookoła świata
Góra
 Profil Relacje PM off
7 ludzi lubi ten post.
Gadekk uważa post za pomocny.
 
      
Wyświetl posty z poprzednich:  Sortuj według  
Napisz nowy temat Odpowiedz  [ 28 posty(ów) ]  Idź do strony Poprzednia  1, 2

Wszystkie czasy w strefie UTC + 1 godzina (czas letni)


Kto jest na forum

Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zarejestrowanych użytkowników oraz 1 gość


Nie możesz zakładać nowych tematów na tym forum
Nie możesz odpowiadać w tematach na tym forum
Nie możesz edytować swoich postów na tym forum
Nie możesz usuwać swoich postów na tym forum
Nie możesz dodawać załączników na tym forum

Przeszukaj temat:
  
phpBB® Forum Software © phpBB Group