@PawelSz:
Z kateg. E masz rację, pisałem z pamięci. Ja z kategorią A spędziłem cały rok w armii.

_________________
Kącik wspomnień:
Żelazna kurtyna w czasach PRL
Podróże zagraniczne w czasach PRL

To musiało być traumatyczne przeżycie...
Ja z racji kategorii, podczas studiów zamiast (obowiązkowego dla facetów) szkolenia wojskowego, miałem szkolenie sanitarne, z kobitkami.
Było całkiem sympatycznie, pamiętam np. opatrywanie ran.
Prowadzący kazał co ładniejszym dziewczynom rozbierać się do bielizny, bo przecież, cyt. "bandaży nie zakłada się na ubranie"

_________________
Paweł
https://sites.google.com/site/traveller ... haus-pawel

W wojsku nie było aż tak źle. Zależy jak się do tego podchodziło. Ja traktowałem wojsko rozrywkowo . Studium wojskowe na 3 roku studiów też pamiętam i też bywało komicznie

_________________
Kącik wspomnień:
Żelazna kurtyna w czasach PRL
Podróże zagraniczne w czasach PRL

Kiedy studiowałem (1983-1988) nie było oczywiście tel. kom.
W budynku studium, na korytarzu, byl telefon wrzutowy, bez żadnej kabiny. Siłą rzeczy, gdy ktoś rozmawiał, wszystko było słychać..
Jednym z wykładowców był niejaki płk Horbowiec, typ wyjątkowo ograniczony i prosty, nawet jak na poziom służby wojskowej PRL.

Pewnego dnia, w czasie przerwy, postanowił skorzystać z tegoż telefonu. Oczywiście wszyscy zamilkli..
i usłyszeliśmy:
"Dzień dobry mamo, to ja, pułkownik Horbowiec"
Autentyk...

_________________
Paweł
https://sites.google.com/site/traveller ... haus-pawel

@PawelSz
Na temat wojska w PRL można by długo... Niektórzy nie uwierzą co tam się wyprawiało, a inni kulali by się się śmiechu.
Niestety ale odbiegamy już daleko od wątku zasadniczego i proponuję temat wojska tu zakończyć

_________________
Kącik wspomnień:
Żelazna kurtyna w czasach PRL
Podróże zagraniczne w czasach PRL

Czyli kombinacje (przekręty), aby nie trafić, do woja ?

_________________
Zamiast dziękuję klikamy „Lubię” / „Pomocny post”, jeśli tak jest.

Kochać to chcieć przemierzyć cały świat we dwoje, po to, by nie było miejsca na ziemi wolnego od wspólnych wspomnień.

Można tak to nazwać

_________________
Kącik wspomnień:
Żelazna kurtyna w czasach PRL
Podróże zagraniczne w czasach PRL

Wydział Paszportów miał siedzibę w komendzie Milicji, ale przynależał do Służby Bezpieczeństwa. Znam wiele osób, którym odmawiano paszportu na wyjazd do krajów kapitalistycznych z różnych powodów. U mnie wszystkie formalności załatwiał klub sportowy (wyjazdy na turnieje do Jugosławii) i było łatwo, ale tym co chcieli wyjechać na stypendia, do pracy, turystycznie było znacznie ciężej, czego dowiodła późniejsza weryfikacja funkcjonariuszy SB. Bardzo wielu z nich zweryfikowano negatywnie.

_________________
Relacje: Bali oczami początkujących turystów (2022).
Emeryci w podróży - Singapur i Malezja (2023), Algarve (2023)

Polecam film o polskich marynarzach w czasach PRL. Jako specyficzna grupa zawodowa mieli oni w tamtym czasie możliwość odbywania rejsów zagranicznych. Z takich rejsów, przywozili dewizy, których zarabiali niewiele (1 $/dzień), ale legalnie. Wielu, a właściwie prawie każdy z nich, zajmował się przemytem dóbr wszelakich, których w ówczesnej Polsce brakowało. Najczęściej były to waluty obce, złote i srebrne monety i wyroby jubilerskie, spodnie jeansowe, ortaliony, rajstopy itp. Po powrocie z rejsu w porcie oczekiwała ich jednak niezwykle wnikliwa kontrola celna, więc kontrabandę należało dobrze ukryć. Jeden ze sposobów przedstawiony w filmie okazał się niezwykle skuteczny. Polegał na wydrążeniu otworów w zamrożonych tuszach zwierzęcych, umieszczeniu tam złotych monet i zalaniu otworów wodą. Wszystko w chłodni twardniało na kamień i pozostawało nie do wykrycia. Najgorszym zagrożeniem dla marynarza był jednak drugi marynarz, który mógł złożyć donos. Osoba złapana na przemycie często otrzymywała propozycję, albo zaczniesz donosić, albo na zawsze przestajesz pływać na statkach. Na każdym statku w załodze był oficer polityczny, później nazywany oficerem kulturalno-oświatowym. To on zajmował się śledzeniem zachowań załogi, udaremnianiem ich kontaktów z osobami w portach, wstrzymywaniem ucieczek ze statku w zachodnich portach i przekazywaniem zebranych informacji do odpowiednich służb PRL.
Ryzyko się opłacało. Po kilkumiesięcznym rejsie można było w Polsce kupić zachodni samochód i mieszkanie, a po kilku rejsach wybudować dom.

Cały film jest długi (1:34), ale został podzielony na rozdziały z których koniecznie należy zobaczyć pierwsze trzy.

_________________
Kącik wspomnień:
Żelazna kurtyna w czasach PRL
Podróże zagraniczne w czasach PRL