kow napisał(a): @cccc @potek7
Jeszcze warto dodać o jednym jakże istotnym a dziś nie-mieszczącym się w głowie ograniczeniu czyli o książeczce walutowej.
@kow wiele bylo dewiacji za czasow komuny, ktorych dzisiaj ciezko zrozumiec.
Takim przykladem byl zakup znaczkow skarbowych, wklejanych do paszportu na kazdy wyjazd za 600 zl. Aby przyblizyc relacje, np. zarabia sie 10 000, a za znaczki nalezalo uiscic niebagatelna oplate az 600 zeta.
Wtedy 0,5 litra najtanszej wodki o egzotycznej nazwie Vistula kosztowalo 550 zeta (cenna dzienna od godz.13, gdyz w nocy na metach prawie podwojnie), nazywanej potocznie "usmiechem kombajnisty", papierosy Wiarusy chyba ok. 45 zeta, ktore musialy wyjatkowo cuchnac w barach krajow zachodnich, skoro Pani barmanka potrafila zwrocic uwage.
Btw po powrocie w zadnym razie nie moglo brakowac granicznych pieczatek wjazdowych, bylo to istotnie wazne.
Inna anomalia, gdy sie wyjezdzalo do krajow o ustroju kapitalistycznym, oprocz paszportu i wizy potrzebna byla jeszcze tzw. karta przekroczenia granicy, bez ktorej opuszczenie PRL bylo niemozliwe.
Poza tym przecietny Kowalski wybierajac sie na wycieczke do wrogiego kapitalizmu, nazwanego w tamtym okresie przez wladze PRL „zgnilym kapitalizmem“, mogl zakupic legalnie tylko 10 USD, za ktore mogl sobie kupic na miejcu tylko kanapke i browarka.
Oczywiscie, ze kupowano USD na czarnym rynku od tzw. konikow, czesto grasujacych przed Pewexami, tylko juz po cenie czarnorynkowej.
Przed ambasadami krajow wrogich byly potezne kolejki, niektorzy zabierali ze soba namioty i czekali nawet kilka dni.
Aby uzyskac wize indywidualna potrzebne bylo oficjalnie, potwierdzone zaproszenie.
Osoba zaproszajaca byla zobowiazana zagwarantowac wszystkie koszty zwiazane z pobytem i ewentualnym leczeniem i chyba zrozumiale, ze nie kazdy sie chwapil taki dokument wystawic.
Latwiej bylo uzyskac wize poprzez biura turyst., jak np. Orbis, Almatur, Gromada, Agencja Tau etc.
Koszt takiej wycieczki wynosil np. 15 000 zeta + dodatkowo w USD np. 200-600 USD, co w stosunku do przecietnych zarobkow bylo suma astronomiczna.
Gdyby Kowalski pochwalil sie sasiadom czy kolegom w pracy, ze zamierza wyjechac i pozostac za granica to moglo sie skonczyc tragicznie.
Wtedy wystarczylo, ze nawet ktos zaufany, mogl zlozyc meldunek i Kowalski juz nigdzie nie pojechal, a zgnily kapitalizm mogl polukac tylko na ekranach telewizora.
Wracajac do wycieczek handlowych z tamtych czasow, wielu, ktorzy handlowali, dzinsami, posciela, kremami Nivea, Biseptolem jako srodkiem atntykoncepcyjnem czy nawet gumami do zucia, dzis sa fabrykantami czy znanymi biznesmenami.
I tak to sie wlasnie podrozowalo za granice w tamtym okresie, ale niestety wielu bylo na to nie stac, jak rowniez wnioski o paszporty na wszystkie kraje swiata byly chetnie odrzucane przez wladze PRL-u. Typowym powodem odmowy mogl byc np. nieuregulowany stosunek do sluzby wojskowej, bliska rodzina, ktora nie powrocila do kraju i x innych, w zaleznosci od pogody i humoru urzednikow. A za twarda walute mozna bylo zalatwic wszystko, nawet rzeczy wydajace sie za niemozliwe, o ile ktos posiadal. |
Tak to się wtedy (czyli w 1990 r.) podróżowało 
