Ano wlasnie, jak sie wczesniej podrozowalo?
Warto wspomniec i przypomniec czasy glebokiej komuny, idealny czas do podrozy autostopem.
Podrozujac stopem mialo swoje walory, mozna bylo poznac roznych ludzi, fajna dziewczyne.
Moze pojawic sie ciekawe pytanie jakie byly realia, jak to sie wtedy przedstawialo zarobkowo i czemu podroze stopem byly modne?
Jesli chodzi o zakup auta za czasow PRL-u to mozna tutaj poczytac:
Wspominamy. Samochód w PRL. Za talony, za dolary lub po czterech latach w kolejce
2 polowa lat 80-tych, srednio zarabialo sie ok. 15-20 USD (15 000-20 000 zl) miesiecznie, ale przykladowo swiezo zatrudniona, mloda przedszkolanka na prowincji otrzymywala wynagrodzenie 5500 zeta (ok. 5,5 USD) w 1987. Byly nawet takie anomalia, ze w krajach zachodnich mozna bylo zarobic wiecej za 1h niz w PL za miesiac.
Puste pólki w sklepach, poza tylko kilkoma artykulami jak chleb, mleko, ocet, system kartkowy i dlugie kolejki za miesem.
Pewex: 0,5 litra wyborowej 0,95 USD, Zyto 0,86 USD, fajki Golden American 0,40 USD, Camel'e 0,65 USD, spodnie marki Wrangler 15-22 USD, telewizor japonski z pilotem ok. 650 USD, magnetowid 700 USD, a np. za dosc porzadny obiad w warszawskiej Victorii nalezalo zaplacic ok. 1 USD.
Czarnorynkowa wartosc 1 USD to bylo ok. 1000 zeta (1987 r.), mniej wiecej tyle ile pol litra wodki w Pewexie czy Baltonie.
Cena biletu w Orbisie za samolot na trasie WAW-ZRH-WAW ok. 35000 zeta (ok. 35 USD), wtedy dla niektorych to wiecej niz 2 pensje miesieczne i normalnie ciezko osiagalne.
Podroze pociagiem po terytorium PRL-u rowniez mialo swoje walory, pociagi czesto funkcjonowaly niezgodnie z planem, potezne opoznienia, a najciekawsze byly kilkugodzinne postoje na szczerych polach z niewiadomo jakich powodow, a u podroznych stoicki spokoj i nikt nawet nie smial sie denerwowac i wszczynac zamet, wydawalo sie byc normalne. Pasazerowie rezygnowali z kolejek przy kasie i zakupie biletow, wystarczylo tylko "dac w lape" konduktorowi.
W tamtym okresie byly modne wycieczki handlowe autem, autokarem czy pociagiem, mozna bylo wziac towar "opchnac" za granica i przywiezc pelne kieszenie waluty.
A co niektorzy rezygnowali nawet ze stalej pracy zarobkowej i trudnili sie wycieczkowym handlem.
Wybierajac sie za granice przewaznie do krajow demokracji ludowej, nalezalo sie przygotowac na godzinne postoje na granicach, gdzie szukano tzw. "towaru", typu posciel, lisy, butle gazowe etc. ktory wg. przepisow mogl stanowic zrodlo i cel przemytu i byl konfiskowany.
Celniczki z krajow osciennych jak DDR, Czechoslwacja i CCCP byly doskonale wytrenowane w przeszukiwaniu towaru podejrzanego o przemyt, np. gosc jedzie na kilka dni, niby na urlop na Wegry i wiezie od kilkanastu do kilkaset kremow marki Nivea czy ma zagwarantowany hotel, a tacha ze soba zestawy poscieli.
Podobnie jak wytlumaczyc czapki i szale z lisa w srodku upalnego lata, czy butle gazowe jadac na wycieczke zorganizowana autokarem?
Nie dosc, ze sie zwracaly wszystkie koszty wykupionej wycieczki to jeszcze istniala mozliwosc dobrego zarobku.
Podobno Polacy to madry, porzadny i uczciwy narod, potrafili wmowic Rumunom i Wegrom, ze polski Biseptol to srodek antykncepcyjny i sprzedawno z zyskiem na duza skale.
Po powrocie z zagranicy paszport nalezalo zwrocic do biura paszportwego, nie mogl lezec sobie w domu, bylo to powaznym wykroczeniem.
Wczasy wypoczynkowe np. w Bulgarii czy nawet wyzsza polka np. w Jugoslawii byly wielkim wydarzeniem, przecietny obywatel PRL-u nie mogl sobie pozwolic, a jak sie komu udalo ogarnac Kanary to mogl byc postrzegany za burzuja albo wtyke, majaca niezle plecy.
Jeslli komu udalo sie wykupic wycieczke do krajow zachodnich i otrzymac paszport co wymagalo nie lada kombinacji i sprytu to zostawal za granica, do kraju powracaly autokary "widma", gdyz byly przypadki ze wszycy uczestnicy wycieczki pozostawali. Byly nawet takie skrajne przypadki, ze nawet kierowcy zostawali za granica i biuro musialo poslac innych kierowcow samolotem, aby przywiezli autokar do kraju.
Cytuj: Szczęśliwcy wyjeżdżali za granicę, choć jednym z czynników uzależniających przed rokiem 1989 każdy, najbardziej nawet niewinny wyjazd, było zdobycie paszportu, który był towarem ściśle reglamentowanym, bo władza ludowa niechętnie zgadzała się na indywidualne wyjazdy.
Istnialy wtedy rozne rodzaje paszportow, na kraje demokracji ludowej z wyjatkiem Jugoslawii, na wszystkie kraje swiata oraz paszporty konsualrne.
Generalnie kto wtedy regularnie podrozowal na polskim paszporcie po krajach zachodnich i powracal do kraju mogl okazac sie podejrzanym.
Byly przypadki wyjazdow na Zachod np. studentow, ktorym udalo sie zdobyc paszport i czas za granica w okresie wakacji przewaznie poswiecali nie na zwiedzanie, ale na znalezienie pracy dorywczej i zarobku w obcych walutach.
Podobno istanialy wycieczki zakladowe za granice, ale z reguly byly zarezerwowane dla "uprzywilejowanych", np. czlonkow partii, UB-oli czy innych zaufanych towarzyszow, wiernych istniejacemu systemowi.
Gdy ktos decydowal sie wyjechac wlasnym "zlomem" za granice i sie po drodze nie rozlecial, nalezal do szczesliwcow, a przy okazji mogl pozniej zostac nielubianym wsrod sasiadow czy kolegow z pracy.
Dzis co prawda nikt nie chwapi sie az tak bardzo zostac pilotem wycieczek zagranicznych, ale w tamtym trudnym okresie ksiazeczka z uprawnieniami pilota wycieczek zagranicznych okazywala sie dobrem, pewnym oknem na Swiat, nalezalo tylko mocno uwazac co sie przekazywalo uczestnikom wycieczki przez mikrofon.
Mimo wszystko nadal istnieje wiele zwollennikow tamtych dzikich, skorumpowanych i wypaczonych czasow...
Pewnie dzis ciezko zrozumiec tamten okres, ale z pewnoscia niektorzy starzy wyjadacze pamietaja tamte czasy i moga dodac w temacie. |
A jak pociag mial dlugi postoj w Bukareszcie, to balam sie, ze odjedzie bez mojego ojca, ktory poszedl do kiosku.
Najczęściej pod gołym niebem, czasem w szerokiej koleinie na ściernisku, albo w gaju pomarańczowym. Na Mykonos spaliśmy na plaży (dość wietrznej). Ogólnie, dużo zwiedzania, fajna przygoda. Jedzenie we własnym zakresie. Pamiętam też, że wtedy wchodziły dopiero na nasz rynek chińskie zupki. 
skąd ja miałem na to siłę nie wiem, może dlatego ze miałem 18 lat 
) z rodzicami na Costa Brava w 2003 - było z noclegiem we Francji, ale i tak jechało się i jechało. Na dodatek na granicy francusko-hiszpańskiej kończyła się nam benzyna, a w Hiszpanii nie było długo stacji benzynowej, więc było pytanie czy dojedziemy do stacji, ale udało się, bo było z górki 
żeby było smieszniej jezdzilismy w 4 osoby ale kierwoca był jeden - biedny tatuś sam darł kierownicę przez 18-20 godzin