Przecieram szlaki - kilka słów o niedawnym wynajmie samochodu na lotnisku Prisztina PRN.
Pośrednik: vipcars
Wypożyczalnia: AutoUnion
Samochód: mieliśmy rezerwację na Volkswagen Polo lub podobny. Dostaliśmy Suzuki Swift. Opcja full-full, bez limitu km, podstawowe ubezpieczenie.
Cena: 48,24 euro za 2 dni na przełomie września i października; drugi kierowca w cenie; 4,68 EUR zapłacone z góry przy rezerwacji, reszta w biurze.
Odbiór samochodu: Biuro poza terminalem i miał ktoś na nas czekać w hali, ale nikogo z tabliczką nie było. Ostatecznie gdy kupowaliśmy lokalną kartę SIM, dostałem wiadomość na Whattsapp (a co gdybym nie używał
), że ktoś czeka na parkingu przed terminalem. Gdy już tam docieramy, stoi tam czarne Suzuki Swift i wita na młody, wysoki gość ubrany cały na czarno, jak mówi moja żona trochę lokalny mafioso 
„Hi, I’m Shkodran”, pakujemy się do samochodu i w drodze do biura tłumaczy co i jak. W biurze w hotelu Best Western Galla podpisujemy dokumenty, dostajemy jakiś papier z tytułem Autorizim/Authorization – że tym samochodem możemy jeździć przez 3 dni, a gdyby zatrzymała nas policja to mamy pokazać. Później zauważę, że choć niejakiego Burima (menaxher wypożyczalni) nie widziałem na oczy, to on dłonią Shkodrana podpisał ten dokument 
Depozytu na karcie kredytowej nie ma – Shkodran jedynie kseruje nasze dowody i moją kartę kredytową… Za wynajem dopłacam w gotówce. Samochód ma trochę uszkodzeń, ale większość zaznaczona na protokole, resztę na wszelki wypadek fotografuję. Przebieg niecałe 66 tys. km. Zatankowany na 1/2. Przejechaliśmy trochę ponad 250 km (trasa Prisztina – Peja – Prizren - Prisztina). Sam samochód w porządku, nie mam zastrzeżeń. Jazda po kosowskich drogach przypomina jazdę w Albanii – sporo chaosu, wpychania się innych samochodów, trzeba więc uważać, żeby się z kimś nie „spotkać” i próbować jeździć ich stylem
Jest kawałek całkiem przyzwoitej autostrady w kierunku Tirany, więc dojazd do Prizren jest komfortowy i szybki. Parkingi w miastach i miasteczkach to biznes prywatny, pełno tabliczek i krzesełek z parkingowymi. A nawet jak ich nie widać i miejsce niby nie pilnowane, to i tak szykujcie się, że zapłacicie za postój, bo przy wyjeździe parkingowy magicznie się odnajduje – tak mieliśmy w Peja
W Prizren całe szczęście wzięliśmy hotel z parkingiem podziemnym, więc nie musieliśmy przejmować się szukaniem miejsc. Paliwo 95 kosztowało 1,45-1,50 EUR za litr. Zwrot samochodu: Musieliśmy parę minut poczekać aż ktoś się zjawi w biurze, bo byliśmy sporo przed czasem, który podałem przy rezerwacji (chcieliśmy wyrobić się na autobus do miasta, a jeździ co dwie godziny, więc wolałem nie ryzykować). Szybkie obejrzenie samochodu, wszystko OK i tym samym samochodem zostajemy odwiezieni na lotnisko.
Podsumowanie: minus za bak zatankowany w 1/2 gdy warunki mówią full-full (choć tym razem udało mi się wlać idealnie). Brak przedstawiciela firmy w terminalu, gdy warunki mówią, że ma tam na nas czekać. AutoUnion był najtańszą opcją w naszym terminie, ale na drugi raz chyba wybrałbym chyba jakąś sieciówkę z biurem w terminalu.