"Rzucam wszystko i wyjeżdżam do… Narnii!" Taką wersję dzisiaj usłyszałam od koleżanki, zamiast klasycznie o Bieszczadach.
Czerwiec zaskoczył mnie kilkoma sprawami, ja sama siebie zaskoczyłam rozwiązaniem co najmniej jednej z nich, chociaż niby z tyłu głowy wcześniej coś tam gdzieś… To jednak zbyt duża ilość pozytywnych wydarzeń i emocji też może czasem przytłoczyć. Potrzebowałam się wyrwać, odpocząć i jakby się dało, to jeszcze z dala od ludzi. Na szczęście wybrałam noclegi na wsi (Kunratice), gdzie nic nie ma, licząc choć na odrobinę spokoju. I nie zabierałam towarzystwa, więc po drodze nikt mnie nie zdradzi, jak będę udawać, że nie rozumiem co do mnie mówią.
Nie robiłam szczegółowego planu wyjazdu. Wiedziałam tylko, że chcę zobaczyć to miejsce, a może przypadkiem znajdę przejście do Narnii.To w końcu Czeska, czy Saksońska Szwajcaria? Park narodowy położony po obu stronach granicy zapewnia dość atrakcji na kilka dni. Ale po czeskiej stronie ciągle jest taniej. Miejsce obfituje w malownicze formacje skalne z piaskowca, z których oczywiście najbardziej znana jest Pravčická brana. To tu m.in. kręcono zdjęcia do Opowieści z Narnii. Turyści odwiedzali to miejsce jednak o wiele wcześniej, a rosnąca popularność zmusiła zarząd parku do zdemontowania kładki łączącej bramę ze ścieżką i od 1980 roku już nie można po niej chodzić. Nie ma się co dziwić, jeśli w bardzo krótkim czasie strop bramy bezpowrotnie stracił warstwę 60 centymetrów…
Dzień 1
Wyjazd zaplanowałam na czerwcowy długi weekend. Wyruszam rano samochodem z Wrocławia, spokojnym tempem do granicy. Ruch naprawdę niewielki, a trasa dość malownicza, więc oczy już się cieszą i jest pozytywnie. Zanim jednak dojadę do pensjonatu, zatrzymuję się w jednym z miejsc, które miałam w planie odwiedzić później. Ale skoro jest po drodze, to po co kombinować? A może będę wracała inną trasą?
Panská skála lub Varhány (Organy), to formacja powulkaniczna zbudowana z bazaltu. Dokładnie taka sama, jak Grobla Olbrzyma, tylko bliżej!
Uzupełniając swoją wiedzę na jej temat, dotarłam do informacji, że można takie formacje znaleźć jeszcze bliżej: na naszym Pogórzu Kaczawskim, zwanym krainą wygasłych wulkanów – cudze chwalicie, swego nie znacie... Panská skála znajduje się w miejscowości Kamenický Šenov, na ogólnodostępnym terenie. Przy ulicy jest spory parking (płatny 20Kč za rozpoczętą godzinę), toalety 5Kč i budka z fast foodem, ale dla mnie najważniejsze było to, że mają beczkowaną Kofolę!
Trasa spacerowa to całe 500m, wejście na skałę jest możliwe, ale wymaga dobrego obuwia i dużo ostrożności (brak barierek, poręczy itp.).
Załącznik:
Narnia1.JPG [ 185.07 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia005.JPG [ 252.99 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia009.JPG [ 229.8 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia006.JPG [ 208.81 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia008.JPG [ 250.62 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia002.JPG [ 195.65 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia003.JPG [ 82.16 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Ponieważ za nocleg muszę zapłacić gotówką, a mój kantor na sąsiednim osiedlu postanowił się zawinąć i nie zdążyłam ogarnąć tematu przed wyjazdem, jadę jeszcze do Ústí nad Labem – bankomat, market, jakaś obiadokolacja i krótki spacer po centrum.
Wieczorem wracam do pensjonatu, prysznic i nieprzyzwoicie wcześnie mam game over. Najwyraźniej upał zrobił swoje. Zdawało mi się tylko, że właśnie się zaczyna burza.
Załącznik:
Narnia010.JPG [ 191.96 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Dzień 2
Następnego dnia przy śniadaniu podsłuchiwałam rozmowę pary gości z właścicielami. Siedzieli w drugim końcu bufetu przy innym stoliku, więc nie bardzo miałam się jak włączyć do rozmowy. Nie udało im się wczorajsze wejście na Pravčickou bramę, bo się rozpadało. I ten deszcz najwyraźniej przywieźli za sobą wieczorem.
Kiedy skończyłam śniadanie, już ich nie było, więc zagadnęłam właścicieli. Pan Pavel to niesamowicie pomocny człowiek, mieszka tam prawie całe życie, aktywnie spędza wolny czas na rowerze i zna wszystkie trasy na wylot. Zwłaszcza z perspektywy siodełka, więc na pytania o parking było mu trochę trudniej odpowiadać. Ale muszę przyznać, że gdyby nie on, mogłam popełnić istotny błąd już na początku wycieczki...
Sęk w tym, że człowiekiem gór to ja nie jestem i jeszcze długo nie będę. Dobrą kondycją też się nie mam co chwalić, bo ze sportem jestem trochę na bakier (zwłaszcza ostatni rok).
Ale co tam, ja nie dam rady? JA? O, patrzcie!… I tu na szczęście gospodarz uprzedził moje niewypowiedziane jeszcze zapędy, sugerując właściwy kierunek na trasie. Zaparkowałam pod pionową skałą i wyruszyłam na Edmundovou soutěsku (wąwóz Edmunda).
Załącznik:
Narnia011.JPG [ 290.21 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia-kolaz1.JPG [ 317.16 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia013.JPG [ 293.46 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia014.JPG [ 306.53 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia018.JPG [ 238.41 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia017.JPG [ 248.38 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Po niecałych 30 minutach dotarłam do pierwszego checkpointu, czyli kasy biletowej, w której trzeba się zaopatrzyć w mały świstek uprawniający do wejścia na pokład naszego jachtu.
Załącznik:
Narnia019.JPG [ 171.9 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia020.JPG [ 224.79 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Kapitanem naszej łajby był przewodnik rodem z Czech, który z lekkością i humorem opowiadał w trzech językach, na co właśnie patrzymy – formacje skalne mają swoje nazwy, przypominają kształtem głównie zwierzęta; jest też kilka ukrytych przez obsługę parku niespodzianek. Komentarze w wersji czeskiej, polskiej i niemieckiej, wraz z pojedynczymi rosyjskimi wtrąceniami są tym bardziej zabawne, im więcej słów ktoś rozumie – dla mnie bomba!
Byłam pełna podziwu dla tego człowieka – powtarza ten sam tekst kilkanaście razy w ciągu dnia, tysiące razy w roku, a jednak ciągle wkłada w to serce i brzmi tak, że nie sposób mieć wątpliwości, dlaczego tutaj jest!
Załącznik:
Narnia021.JPG [ 225.52 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia022.JPG [ 223.44 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia023.JPG [ 245.66 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia024.JPG [ 241.25 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia026.JPG [ 252.85 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia025.JPG [ 225.52 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Po około 20 minutach dopływamy do miejsca, w którym jest bar (ciepłe i zimne przekąski dla utrudzonych podróżą…) i darmowe toalety. Z tego miejsca wychodzi również kolejny odcinek trasy spacerowej, która prowadzi do drugiego checkpointu i drugiej łódki. Niby to samo, tylko wszystko krócej i tym razem z mało zabawnym przewodnikiem.
Załącznik:
Narnia027.JPG [ 185.02 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia028.JPG [ 264.4 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Wysiadamy na rozstaju dróg, odbijam w lewo, w kierunku Mezní Louky. Nie wiem kiedy minęło południe, czas coś zjeść. Jedyna restauracja we wsi za chwilę przeżyje oblężenie, bo na pobliski parking właśnie podjeżdża autokar. Udaje mi się wcześniej zająć stolik i zamówić jedzenie. Zanim Polacy z autokaru w końcu zdecydują, na co mają ochotę i złożą zamówienie, zawijam manatki i ruszam w dalszą trasę. Nie mam ochoty ciągnąć się za nimi, ani tym bardziej, żeby deptali mi po piętach.
Wchodzę na trasę czerwoną (Gabrielina stezka) i tu muszę trochę zaprotestować – wg map zajmuje ona 70 minut. W rzeczywistości wyszło mi ponad 90. I to bez uczucia zmęczenia, czy większych trudności na trasie (to da mi się we znaki dopiero jutro, a dzisiaj jestem mieszczuchem na haju: dużo nowego, dużo zielonego i dużo tlenu!).
I dopiero tutaj zaczyna się wędrówka pod górkę – pierwsze kilkaset metrów dość ostro, ale potem robi się znowu przyjemnie. W końcu docieram na górę, do schroniska. Jest gęsto od ludzi, prawie wszystkie ławki i stoły zajęte. No to może najpierw obskoczę jeszcze punkty widokowe, dopiero później odpoczynek.
Załącznik:
Narnia029.JPG [ 275.3 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia030.JPG [ 236.15 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia031.JPG [ 254.51 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia032.JPG [ 263.9 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia036.JPG [ 252.16 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia033.JPG [ 252.04 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia034.JPG [ 154.74 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia035.JPG [ 225.7 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Załącznik:
Narnia037.JPG [ 275.37 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Wracam na dół do Hřenska, gdzie zostawiłam samochód. Przede mną jeszcze co najmniej godzina wędrówki. W tym miejscu zrozumiałam intencje pana Pavla i byłam mu wdzięczna za radę: droga w dół jest bardziej stroma. Jest więcej kamieni i nierówności. Gdybym od tego odcinka zaczęła, po dojściu do Bramy byłabym na tyle zmęczona, że mogłabym się zniechęcić do kontynuowania trasy, a przecież to byłby dopiero początek! Miałabym chyba obawy, że kolejne etapy też będą strome i wtedy cała przyjemność z wycieczki prysnęłaby, jeszcze zanim bym spróbowała kontynuować. A tak, ostatni odcinek zrobiłam z uśmiechem na twarzy i niemal w podskokach, z dużą satysfakcją, że dałam radę.
Załącznik:
Narnia-las1.JPG [ 172.43 KiB | Obejrzany 9524 razy ]
Po wyjściu z lasu jeszcze spacer niecałe 2km do miasteczka, ścieżką wzdłuż ulicy.
Siadam w pierwszej knajpie z brzegu i może to nie jest dzisiaj mój najlepszy wybór, bo jedzenie okazuje się słabe, ale zaczęłam trochę opadać z sił.
Po szybkim doładowaniu jadę do mojego pensjonatu – jest genialnie położony, tylko 20 minut jazdy przez prawie puste wioski. Przed wejściem łapię jeszcze kilka promieni słońca, dowiaduję się, że mam w nogach ok. 16 kilometrów, po czym grzecznie zawijam się do pokoju.
Game over dopada mnie znowu za wcześnie…
Kasa na dziedzińcu to również sklepik z pamiątkami i bufet w jednym - jedzenie wynoszone jest na zewnątrz, można usiąść przy dużych drewnianych stołach, pod daszkiem. Pachniało zacnie, wyglądało przyjemnie, ale ja mam dzisiaj obiad w domu. 
Dzięki za inspirację już wiem gdzie wyjechać na następny weekend wakacyjny