Kiedy pojawiły się loty z Krakowa do Norymbergi w zawrotnej cenie ok. 80zł, obudziła się we mnie zazdrość. Ale jak zaczęłam liczyć i kombinować z godzinami i dojazdem z Wrocławia, potem doliczyłam noclegi i jedzenie w Niemczech, to jakoś mi się średnio widziała taka logistyka. W końcu spojrzałam na mapę i dodałam dwa do dwóch: przecież zamiast jechać do Krakowa, mogę pojechać do Pragi i stamtąd do Norymbergi! Tym sposobem upiekę dwie pieczenie przy jednym ogniu – chociaż Pragę widziałam milion trzysta osiemdziesiąt pięć razy i przestałam się zachwycać wszystkim dokoła, to jednak zawsze miło wrócić w znajome kąty.
Układ połączeń Polskiego Busa i Flixbusa okazał się bardzo korzystny, dlatego nie trzeba było wiele planować. Bez większych problemów namówiłam na wyjazd koleżankę, która w Pradze jeszcze nie była.
Wystartowałyśmy w czwartek po południu, PB zgodnie z planem, z zewnątrz już przemalowany na zielono, ale w środku nadal czerwone fotele i ciasno. Internetu brak, ale jakoś przeżyjemy.
Wieczorem meldujemy się w hotelu i jeszcze na godzinę jedziemy metrem na Most Karola. Kupujemy bilet 24-godzinny z uwagi na niedawne skręcenie nogi mojej towarzyszki, nie chcemy ryzykować przeciążenia.Załącznik:
PN01.jpg [ 185.39 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Następnego dnia po śniadaniu ruszamy do centrum. Klasyczna trasa przez rynek, Most Karola, Hradczany ze zmianą warty, katedra św. Wita, powrót na Stare Miasto.
Załącznik:
PN07.jpg [ 331.32 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN06.jpg [ 342.63 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PiN02.jpg [ 201.01 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PiN06.jpg [ 269.21 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN08.jpg [ 364.36 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PiN03.jpg [ 160.27 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN11.jpg [ 382.1 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN14.jpg [ 455.63 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Po obiedzie mamy nadal dość siły, więc ruszamy na Vyszehrad. Pod Nuselákiem powiedzenie: "mieszkam pod mostem" nabiera zupełnie nowego znaczenia.
Załącznik:
PN19.jpg [ 273.8 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Dzień jest jednak krótki, a słońca i tak niewiele było przez cały dzień. Nie chcemy się tym razem włóczyć do późna, bo czeka nas wczesne wstawanie.
W piątek o 6:45 opuszczamy hotel, śniadanie zjemy na Florencu. Autobus przyjechał lekko opóźniony, a jak opuszczaliśmy Pragę, akurat zaczynało padać. Pogoda, wygodne siedzenia i wczesna godzina zachęcały jeszcze do spania. Na szczęście deszcz ustał jeszcze przed Norymbergą.
Z dworca autobusowego, który dworca nie przypomina, jest prosta droga do centrum. Wchodzimy uliczką na tyłach kościoła św. Wawrzyńca. W przeciwieństwie do praskich kościołów – tutaj wstępy są bezpłatne. Do środka warto wejść, a nawet trzeba – w nawie głównej można zobaczyć nietypową (a przynajmniej ja pierwszy raz się z taką spotkałam) ozdobę: medalion ze sceną Zwiastowania, dłuta Wita Stwosza z 1517 roku.
Załącznik:
PiN07.jpg [ 268.89 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PiN09.jpg [ 246.62 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Po wyjściu z kościoła nogi nas niosą przed siebie – szerokim deptakiem szybko docieramy pod Białą Wieżę i chyba najciekawszą rzeźbę w mieście, czyli Karuzelę Małżeńską. Myślę, że nie wymaga dodatkowego komentarza.
Załącznik:
PN26.jpg [ 401.27 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN27.jpg [ 436.81 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN29.jpg [ 415.59 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN32.jpg [ 379.68 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN33.jpg [ 400.23 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Następnie kierujemy się w stronę Ulicy Praw Człowieka, gdzie na wysokich słupach są wyryte kolejne prawa w kilku językach świata.
Załącznik:
PN34.jpg [ 265.06 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN35.jpg [ 253.07 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Chcemy wrócić do centrum, ale nie patrzymy na mapę i wybieramy jakąś dziwną trasę… idziemy wzdłuż murów miasta, a dokładnie po chodniku wzdłuż zabudowań, kiedy nagle, kilka metrów przed nami, z okna na parterze wyłania się postać i obraca głowę w naszą stronę: Murzynka z wielkimi, czarnymi oczami patrzącymi prosto na nas, czarną grzywką do połowy czoła i warkoczem, i z bardzo głębokim dekoltem wystawionym na parapet… zaraz zaraz, ona nie ma bluzki z dekoltem – ona po prostu nie ma bluzki… nie ma nic... brrr zimno! W kolejnych oknach za szybą widać dość „oryginalne” szpilki i czerwone ledowe lampki… ups…
Załącznik:
PN25.jpg [ 402.49 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PiN10.jpg [ 202.02 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN36.jpg [ 536.76 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Jakoś jednak udaje nam się trafić z powrotem na plac, gdzie stoi kościół św. Wawrzyńca. Tym razem idziemy w prawo, w kierunku Hauptmarkt. Mijamy Most Muzealny i Szpital św. Ducha, dochodzimy do kościoła Najświętszej Maryi Panny – jednak za późno, aby obejrzeć ruchome figurki (codziennie o godz. 12:00).
Załącznik:
PN21.jpg [ 291.96 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN37.jpg [ 301.71 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN40.jpg [ 391.43 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PiN12.jpg [ 231.53 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN43.jpg [ 343.46 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN46.jpg [ 341.97 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN45.jpg [ 386.74 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Piękna Studnia, która w rzeczywistości jest repliką (oryginał stoi w Muzeum Niemieckim), przypomina nam raczej dekorację z jarmarku bożonarodzeniowego, niż studnię.
Załącznik:
PiN13.jpg [ 186.8 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Nie zajmujemy się nią długo i ruszamy dalej, w stronę Zamku Cesarskiego. Po drodze nęci nas zapach bratwurstu.
Załącznik:
PiN14.jpg [ 265.02 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Północna część miasta może się poszczycić kolejnym dużym kościołem – św. Sebalda. Do środka również trzeba wejść: znajdują się tam kolejne dzieła Wita Stwosza, ale też grób św. Sebalda, uznawany za arcydzieło sztuki odlewniczej, który przypomina trochę makietę kościoła.
Załącznik:
PiN15.jpg [ 207.43 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN48.jpg [ 372.12 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Z kościoła udajemy się na Zamek Cesarski – nie wchodzimy do środka, a z zewnątrz (dziedziniec i mury) nie zajmuje nam wiele czasu. W tej sytuacji chyba jedyną atrakcją, którą zamek może zaoferować, jest panorama.
Załącznik:
PiN16.jpg [ 181.21 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN49.jpg [ 505.7 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN50.jpg [ 609.69 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN52.jpg [ 322.77 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN53.jpg [ 356.57 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Dlatego dość szybko opuszczamy to miejsce i skręcamy w stronę domu Albrechta Dürera – ani artysta, ani jego dom nas nie interesują. Na miejscu w zasadzie nie nic szczególnego, jest za to jednooki paskudny zając.
Załącznik:
PN55.jpg [ 456.58 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN57.jpg [ 381.46 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN58.jpg [ 379.67 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Zawracamy jeszcze pod Dom Pellera, bo zostało nam trochę czasu – wstęp jest darmowy, można wejść do atrium i na pierwsze piętro, ale stąd też szybko uciekamy. Zresztą mamy tylko godzinę do powrotnego busa, więc i tak trzeba się pomału zbierać. W drodze powrotnej zahaczamy tylko o zbrojownię i kościół św. Klary, zaraz potem wychodząc poza mury starego miasta, w stronę dworca.
Załącznik:
PiN17.jpg [ 187.01 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN59.jpg [ 336.05 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN61.jpg [ 326.65 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN62.jpg [ 226.9 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Po powrocie do Pragi zmęczenie dało się nam trochę w kość. Idziemy tylko na zupę czosnkową i wracamy do hotelu.
Ostatniego dnia po śniadaniu pakujemy walizki i zostawiamy na chwilę w hotelu – mamy w planie zdobyć jeszcze wzgórze na Vitkowie i popatrzeć na miasto z nowej perspektywy. Jest dość wietrzenie, ale pogoda znowu dopisuje, zrobiło się całe +10stC. O cieplejszej porze roku park na wzgórzu jest z pewnością większą atrakcją i miejscem wypoczynku.
Załącznik:
PiN18.jpg [ 119.64 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN66.jpg [ 290.25 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN63.jpg [ 434.64 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Po zejściu zabieramy bagaże i odnosimy na Florenc do przechowalni. Tym razem już pieszo idziemy do centrum, zrobić jeszcze małe zakupy, odwiedzamy żydowski Josefof, na koniec obiad i powrót na dworzec. Polski Bus tym razem jeszcze w swoich barwach, z boku miał jedynie naklejkę „we współpracy z Flixbus”. Czekaliśmy chwilę dłużej na spóźnialskich, którzy jednak nie zdążyli i kierowca musiał ruszać. Tym razem internet też nie działał.
Załącznik:
PN05.jpg [ 368.27 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN03.jpg [ 385.68 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Załącznik:
PN04.jpg [ 386.31 KiB | Obejrzany 8711 razy ]
Zastanawiałam się, czy chcę jeszcze do tej wycieczki dorzucić okres hitlerowski. Zdecydował chyba brak czasu - niby miałyśmy pełne 5h w mieście, ale zdecydowanie nie chciałyśmy biegać z wywieszonymi językami. Myślę, że dla osób, które mogą zacząć zwiedzanie o 9 rano i trafią tam o cieplejszej porze roku, kiedy dzień jest dłuższy, spokojnie do godziny 18 zdążą obejrzeć wszystko.
