Widze, ze nie ma zadnego tematu dotyczacego tego pieknego kraju, wiec wrzuce swoje 3 grosze.
W swojej podrozy zwiedzilam nastepujace miejsca:
Granada - kolonialne miasteczko przypominajace troche gwatemalska Antigue (centrum). Do zwiedzenia odnowione centrum, nabrzeze jeziora plus wycieczka lodka po okolicznych wyspach (niektore wciaz do kupienia!
), lokalny bazar.San Juan del Sur - mekka surferow z szeroka plaza i licznymi turystami z Ameryki Polnocnej, chyba najbardziej turystyczna czesc Nikaragui. Mozliwa nauka surfowania, zwiedzenie okolicznych plaz, rewelacyjne jedzenie w lokalnych knajpkach, swietne miejsce na kilkudniowe plazowanie nad Pacyfikiem.
Wyspa Ometepe - piekne widoki na 2 wulkany, mozliwosc wycieczki na szczyt. Wyspa dzika, mimo polozenia i atrakcji malo turystyczna, warto wypozyczyc auto z kierowca oprowadzaczem na 1 dzien. Sama w sobie atrakcja jest tez szeroka piaszczysta plaza Santo Domingo, jezioro jest tak olbrzymie ze mieszkancy nazywaja je slodkim morzem, tu tez warto sie wykapac lub poplazowac, zwykle bez nikogo innego w promieniu +-kilometra.
San Carlos i dalej rzeka San Juan w kierunku El Castillo i rezerwat Indio Maiz - polecam, polecam polecam! Najbardziej lokalna i prawdziwa Nikaragua z wszystkimi swoimi zaletami. El Castillo dostepne jest jedynie rzeka, ok 2-3h z San Carlos. Stad z lokalnym przewodnikiem mozna wybrac sie na wieczorne ogladanie kajmanow, calodzienna wycieczke w glab rezerwatu, sprobowac lokalnych specjalow i poplywac w rzece. Wszystko to praktycznie bez turystow, ale z niezle rowinieta siecia noclegowa u mieszkancow miasteczka. Poza szczytem sezonu suchego (poziom wody) mozna doplynac stad az do morza karaibskiego. W San Carlos znajduje sie tez drugie (I znacznie mniej oblegane) przejscie graniczne z Kostaryka. Warto dodac, ze przekraczanie granicy odbywa sie rzeka
Nikarague polecam wszystkim, ktorym znudzily sie widoki cywilizacji i chcieliby podrozowac wraz z lokalsami, bez turystycznych przywilejow (ale i bez turystycznych cen). Dla mnie Nikaragua to przede wszystkim niesamowicie zyczliwi choc biedni ludzie, zyjacy z tego co sami wytworza, wychoduja, to kraj przed McDonaldami i biurowcami, wlasciwie przed rewolucja przemyslowa
gdzie kazdego turyste wciaz wita sie z usmiechem. Wszyscy zyczliwi, chetni do pomocy, wszystko “da sie zalatwic” jesli nie tak to inaczej, ale zawsze w milej atmosferze. Do tego rewelacyjne jedzenie, takie nasze bio w najlepszym wydaniu (i cenie!). Gdyby ktos mial pytania odnosnie tego wspanialego kraju, chetnie pomoge.
Co prawda 50km pokonywal w ok 2h, ale dowiozl do celu. 