Rzadko się zdarza, że jakieś miasto jest w stanie wzbudzić mój zachwyt. Za dużo widziałem, za bardzo wybredny jestem. Ale Meksykowi się udało.
Mexico City to w mojej opinii połączenie Limy z Buenos Aires. Odnajduję podobieństwa do obu miejsc, czasem z nutką Santiago de Chile.
Podróż zaczynam na lotnisku MEX. Na przylotach przy wyjściu nr 7 można złapać Ubera, jest darmowe wifi, podróż do centrum zajęła mi ok 40 minut i kosztowała 120 pesos (niecałe 24zł). Miasto jest koszmarnie zakorkowane, trzeba się na to nastawić.
Zatrzymuję się w NH Hotel (ul. Palma 42) w Centro Historico co okazuje się doskonałym pomysłem. Wszędzie mam blisko, mogę sobie pospacerować. Knajp i restauracji tyle, że głowa boli. Po porannym wyjściu z toalety odkrywam, że nie tylko głowa. Jednak w Meksyku pikantne to pikantne. Żartów nie ma… Czuję się jakby mnie zgwałciła męska część murzyńskiej wioski…
Do tego mnóstwo sklepów, muzeów i takich tam.
Do picia polecam oczywiście tequilę, moja ulubiona to Herradura Reposado. Jak ktoś woli blanco to Herradura też robi, całkiem niezła.
Warto też spróbować Mezcalu z górnej półki. 100 pesos (niecałe 20zł) za kielonek ale przyjemność niesamowita! Browarki są ok, w knajpie kosztują poniżej 10zł. Na lager mówi się cerveza clara. Najlepiej wchodzi Bohemia, Modelo daje się wypić, polecam też Noche Buena i niszowe Jabali.
Jedzenie jest pyszne. Jestem tu już 2 doby i co prawda w żadnej restauracji nie widziałem burrito, ale za to tacos są niesamowite, fantastyczne, cudowne. El Cuatro 20 przy ul. Isabel la Catolica no 10 to jedno z lepszych miejsc, żeby je spróbować. Polecam usiąść przy barze, przy wejściu, spojrzeć w menu a potem z zatroskaną miną rozejrzeć się wokół. Życzliwy sąsiad od razu przetłumaczy, wytłumaczy, doradzi. Kulturalny ze mnie chłopak więc odwdzięczałem się lufką tequili. W zamian dostawałem jeszcze więcej dobrych porad. Moje ulubione to taco de pulpo (z ośmiornicą)
oraz najpopularniejsze – taco de pastore. Tak, tak na poniższym zdjęciu grillują mięsko (wieprzowinę) na taco de pastore. Proszę tego nie mylić z kebabem, mogą się obrazić.
Czuję się bezpiecznie. Na ulicy otaczają mnie kurduple sięgające mi nie wyżej niż do sutków. Senority rzucają mi zalotne spojrzenia. Może nie ma szału jak w Sao Paulo ale czuję, że gdybym był singlem to nieźle bym tu powalczył
Tym bardziej że konkurencji nie widać, rzadko trafia się jakiś gringo. Spaceruję samotnie w dzień i w nocy, nikt nawet nie zaczepia. Aczkolwiek zrezygnowałem ze swojego pomysłu, żeby na głównym placu zrobić sobie selfie w czapeczce „Make America Great Again”…
Nie polecam autobusu Hop On – Hop Off – 80% trasy wlecze się w korkach po nowoczesnych dzielnicach, szkoda czasu. Za to przy ich głównym przystanku, przy katedrze można zabookować helicopter tour za 3000 pesos oraz jednodniową wycieczkę do jakichś ruin.
Czy tak fajne miejsce może mieć jakąś wadę? Niestety może, tylko i aż jedną – 2200m nad poziomem morza. Dłużej niż na weekend bym nie wytrzymał a szkoda, bo bawię się świetnie. Niestety po przejściu kilkuset metrów muszę się zatrzymać na chwilę, na kilka głębokich wdechów…
troche sie obrazaja jak pytasz o burito 