KKL napisał(a):
Sporo tutaj o prezydencie, MSZ, że nawalili, potem że "naprawili", whatever.. ale ja uważam, że ten człowiek jest sam sobie winien. Teraz mówi, że wiele przeżył, że ma traumę, że mu padła firma ale sorry. Wyjazd w takie miejsce to trochę proszenie się o kłopoty. Serio? To takie ważne postawić nogę w każdym regionie DRK? Naprawdę? I ok, może jest tu robota ruskich i głupota Andrzeja, ale jak ktoś nie napina się, by odhaczyć kolejne miejsce na mapie, nie doświadczy tego co Pan Mariusz.
Nie zgodzę się z tym. To jest taki tok myślenia jak te babki po 50 mówiące "A po co on w te góry jechał, sam prosił się o tragedię". Ludzie mają pasję, chcą się w tym rozwijać, odwiedzać nowe miejsca czy nawet rywalizować.
Poniekąd (oczywiście nie same podróże, ale pasja czy chęć doświadczenia czegoś nowego) wywiodły nas z jaskiń i nadawały tempo rozwojowi cywilizacji. Dla niego najwyraźniej było to ważne, żeby odwiedzić DRK.
KKL napisał(a):
Do tego miejsca jak Nomadmania, to też trochę mam wrażenie "rak". "Zaliczenie" kraju to za mało. Prawdziwy podróżnik "odhacza" konkretne miejsca w tym kraju. Stworzono nowa dyscyplinę, bo w starej za dużo osób dochodziło do finalnego bossa..
Tu z kolei się poniekąd zgodzę. Trochę to tak jak wymyślanie pięćdziesięciokrotnego Ironmana
KKL napisał(a):
Podróże to nie tylko pogoń za pinezka na mapie korkowej. To poznawanie innych kultur, uczta dla ciała i ducha w bywaniu w pięknych przyrodniczo miejscach, poszerzanie horyzontów. Myślę, że można spokojnie to robić nie przekraczając granic ryzyka, a w DRK nie ma nic tak unikalnego na skale świata, ze TRZEBA tam pojechać.. A jeśli ktoś to zrobi? To jego wybor, ale niech nie płacze potem, że to wina Andrzeja.. nie, to jego wina że się w to wpakował bo nie rozeznał ryzyka.. tyle. Tu na forum też czasem widzę, jak niektórzy kreują się na lepszych, bo pojechali w miejsce, z którego można nie wrócić. Ok.. do czasu .
.Z pierwszą częścią się zgodzę a z drugą nie - ja uwielbiam czytać relacje z "trudnych" zakątków świata, w tym oklepanym świecie jest to zawsze coś wyjątkowego. Gdyby nie małe dziecko sam bym w jakąś trudną podróż się udał więc póki co pozostaje mi czytanie i podziwianie ludzi odwiedzających niepopularne destynacje.
