Dla mnie Dambatenna i Lipton's Seat to był jeden z highlightów wyjazdu na Sri Lankę, ale tam warto przejść się plantacjami, a nie tylko pojechać do fabryki i na punkt widokowy na szczycie. Między wioską Dambatenna a Lipton's Seat można sobie ułożyć świetną trasę ścieżkami przez plantacje, bez chodzenia po asfaltowej drodze. Przydaje się do tego aplikacja mapy.cz. Wersja light to podjechać na szczyt tuk tukiem i zejść do Dambatenny, wersja trochę ambitniejsza (ok. 400 m różnicy wysokości) to w obie strony przejść pieszo. Cała okolica jest piękna krajobrazowo. Po drodze oprócz samej plantacji są pomniejsze wioski zamieszkałe przez Tamilów pracujących na plantacjach. Tamilska obecność nadaje okolicy ciekawy smaczek kulturowo-religijny, bo są hinduistami albo katolikami, więc w ich wioskach jest sporo kolorowych świątyń i utrzymanych w indyjskiej estetyce kościołów i kapliczek.
Po zejściu do Dambatenny nie mieliśmy jeszcze dość i poszliśmy dalej już drogą w stronę Haputale. Ruch na niej jest znikomy, więc i spacer drogą jest przyjemnym, a krajobraz świetny, bo droga trawersuje stromy stok cały czas pokryty plantacją herbaty. W połowie drogi do Haputale jest niewielkie jezioro. Można sobie w każdej chwili skrócić spacer łapiąc tuk tuka albo autobus kursujący między Haputale a Dambatenną co pół godziny albo godzinę (nie pamiętam dokładnie).
Fabrykę w Dambatennie m.zd. warto zwiedzić. Może przewodnik nie był jakiś super komunikatywny, ale można zobaczyć wszystkie etapy produkcji. Zwiedzanie kosztowało 1000 Rs od osoby, byliśmy tylko my i druga para turystów. Na koniec była krótka degustacja (nic specjalnego) i można było też tanio (Rs 1000 za 0,5 kg) kupić herbatę prosto z fabryki, paczkowaną na miejscu. To nie jest jakaś herbata wysokiej klasy, jak tam byliśmy to mieli "dust" i BOP, ale do codziennego popijania jest bardziej niż OK.
Gdyby ktoś zostawał dłużej w Haputale (co polecam - bardziej malowniczo i "lokalnie" w porównaniu z zatłoczoną i hałaśliwą Ellą), to można sobie zrobić też fajną wycieczkę w drugą stronę niż do Lipton's Seat. My zaczęliśmy od podjechania kawałka pociągiem do Idalgashinna, swoją drogą jednej z najbardziej malowniczych stacyjek na tej linii kolejowej. Potem zeszliśmy kawałek na północną stronę i znowu pomagając sobie apką mapy.cz poszliśmy lokalnymi drogami przez plantacje Beauvais i Glenanore z powrotem w stronę Haputale. Po drodze mija się kilka tamilskich wiosek i dwie fabryki herbaty, ale nie są dostępne dla zwiedzania. Mniej więcej w połowie drogi do Haputale przecina się główną drogę, na której łatwo złapać tuk tuka albo autobus. Można też pójść dalej bocznymi dróżkami aż do samego Haputale. |
