-- 21 Lut 2018 17:22 --
11 lutego lecieliśmy z Berlina Schonefeld do Ovdy, a potem do Wadi Rum.
Przylot do Ovdy Ryanairem opóźniony około 20 minut. Należy jak najszybciej przejść do odprawy, bo to długo trwa ( ponad godzinę ). Przy okienku masa pytań generalnie z paszportu i jeśli lecimy z kimś odnośnie tej osoby. W sali przylotów jest szybkie wifi ( po zalogowaniu ), darmowa zimna woda i ubikacje. Odprawa jest darmowa.
Po odprawie mieliśmy autobus Eilat Shuttle zapłacony w obie strony przez internet. Po 20 minutowym oczekiwaniu ruszyliśmy. Przystanek na granicy Jordańskiej był pierwszym. Odprawa po stronie Izraela bez problemów, opłatę wyjazdową można płacić kartą ( 205 szekli ). Przy wyjściu z granicy znajduje się WC i sklep wolnocłowy z alkoholem, napojami, słodyczami i papierosami. Ceny w miarę. Do Jordanii można wwozić pewną ilość alkoholu. Na granicy Jordańskiej ( trochę brudniejszej i bardziej wyluzowanej w sensie obsługi ) przechodzimy sprawdzenie bagażu, ale tylko na taśmie przez urządzenie, nikt nie otwierał bagażu. Potem idziemy po manifest ( dokument papierowy ), który można wypełnić jednorazowo dla kilku osób stemplujemy dokument w okienku, w którym go pobraliśmy i idziemy do odprawy pomijając kolejkę po wizę. Tam następuje skanowanie tęczówki obu oczu, stempel w paszport. Nas obsługiwali szybko, Azjatów wolno, musieli czekać na jakieś decyzje. Kierujemy się do wyjścia. Manifest zostaje z nami, będzie nam potrzebny z drodze powrotnej. Żołnierz sprawdza paszporty i wypuszcza. Na terenie przejścia znajduje się sklep z pamiątkami ( polecam ) i kantor. Odprawa jest darmowa. Po opuszczeniu przejścia widzimy taksówki, ceny są ustalone na tablicy obok przejścia granicznego. Na nas taksówka czekała, ale były też wolne. Ceny taksówek: do lotniska w JD 6,60, Aqaba 9,90, na plażę południową 19,25, Wadi Rum 34,10 ( z powrotem i czekaniem 48,40 ), Petra 48,40, Amman 96,80, Morze Martwe 86,90. Taksówki są w dobrym stanie, taksówkarze mili, znają język angielski. Dojeżdżając do Rum kierowca każe kupić każdej osobie bilet to parku/ pustyni za 5 JD. Taksówka dojeżdża do początku wioski Rum. Stamtąd do namiotów terenówką jesteśmy odwiezieni do namiotów.
Na pustyni są bardzo zmienne warunki, bywa mocno wietrznie radzę ciepło się ubierać i obowiązkowo mieć coś na głowie ( beduińskie chusty są dobre do tego ), wycieczki organizowane poza obozem są tańsze ( wielbłądy, wycieczka terenówka na atrakcje ), miejscem ich stacjonowania jest źródło Lawrence'a. Arabowie nie piją , ale bardzo dużo palą. Kobiet niemal nie uświadczysz. Bardzo rzadko pozakrywane.
Powrót podobnie. Taksówkarz nawet zatrzymywał się np na stacji kolejowej bym mógł porobić zdjęcia. Tuż przed granicą kontrola paszportów przez wojsko. Na granicy bez problemu, miło żadnych pytań, raczej żarty. Tu też inne nacje nie były tak luzacko odprawiane szczególnie Azjaci. Dostaliśmy nawet pozwolenie by przejść na tamtą stronę przejście, gdzie się wchodzi do Jordanii do sklepu z pamiątkami. Nie pobierano od nas żadnych opłat bo byliśmy powyżej 3 nocy na terytorium Jordanii. W Jordanii można bez problemu płacić dolarami, przelicznik jest uczciwy. W miejscach gdzie byliśmy brak możliwości płatnością kartami i brak bankomatów.
Po stronie Izraelskie najpierw celnicy, tylko na urządzeniach, choć u mnie znaleźli zaginione na którejś wyprawie nożyczki bez ostrych końców ( nie zabrali ), potem służby graniczne i znów pytania, pytania.. Z granicy Izraelskiej piechotą poszliśmy na rondo tak jak kierowała droga około 12 minut pieszo. Stamtąd autobusem do dworca autobusowego w Ejlacie. Koszt dla dwóch osób 6,5 szekli.
Z dworca poszliśmy w 5 minut do Corinne Hostel ( koszt 165 zł za pokój / doba ). Hostel jest biedacki, z brzydkim wystrojem, ale czysty, cichy, ma szybkie wifi. Obsługa udziela informacji, można zagotować sobie wodę i zrobić śniadanie. Hostel nie wydrukuje dokumentu odprawy, ale nieopodal jest coś w rodzaju punktu ksero ( pracownik hostelu wskaże drogę ). Morze Czerwone jest w miarę ciepłe, plaża darmowa ale mała i wąska. By dojść nad morze należy kierować się bardziej na prawo od dworca autobusowego. W Izraelu płaci się tylko szeklami ( kartami ), jest duża ilość bankomatów. Sklepy drogie, ale taniej jest i dalej od centrum. Obsługa na polskim poziomie.
Powrót. Długie oczekiwanie na autobus Eilat Shuttle ( niektórzy czekali dłużej ), na kolejnym przystanku autobus ten wszystkich nie zabrał i w autobusie również stali pasażerowie. Autobus jedzie tuż przy granicy Egipskiej.
Na lotnisku odprawa z dużą ilością pytań w wersji poszerzonej ( czy wwozicie państwo bombę itp ). Potem szybka odprawa. Ciekawe, że można wnosić napoje w dużych butelkach ( niepotrzebnie wyrzucaliśmy ). W końcowej sali odpraw ubikacje, woda do picia, na lotnisku wifi. Sklepy wolnocłowe drogie ( można też zjeść ). Sklep z papierosami i alkoholem wydaje się tani ( litrowa Finlandia za 2 szt 14 USD ). W sklepach wolnocłowych można płacić szeklami, dolarami i kartami.
Na lotnisku nie widzieliśmy bankomatów.
Radzę korzystać z zielonych autobusów na i z lotniska w Ovdzie. Odjeżdżają z głównego dworca autobusowego w Ejlacie na 3 godziny przed odlotem samolotu, a po przylocie czekają przed portem lotniczym. Kosztują 25 szekli od osoby. Są bardziej pewne. Nawet obsługa hostelu potwierdziła ten fakt.
Przez wszystkie granice Izraelskie nie dawano nam stempli w paszport, a tylko drukowana karteczki. Stemple bili tylko w Jordanii ( przy wjeździe i wyjeździe ).
Oprócz 205 szekli przy wyjeździe w Izraela do Jordanii nie pobierano od nas żadnych opłat. W wejściu do Jordanii należy wypełnić dokument ( manifest ), rubryki są na kilka osób, dokument należy okazać przy wyjeździe z Jordanii.
Powrót 19 lutego z Ovdy do Berlina Schonefeld.
-- 21 Lut 2018 17:25 --
Zielony autobus to 282
-- 21 Lut 2018 17:31 --
Eilat Shuttle są białe.
-- 21 Lut 2018 17:42 --
W Jordanii gdy płacimy dolarami to wydają w JD. Nieopodal miejsca gdzie przywożą nas taksówkami do wioski Rum znajduje się sklep ( jest więcej sklepów i bar z jedzeniem ). Można kupić jedzenie, picie, słodycze, chustę, czajniczek do herbaty itp. Jeśli komuś doskwierają zimne noce w namiocie, ( naprawdę jest zimno ) to można spać w wiosce. Prawie z każdym można się porozumieć po angielsku. Jordańczycy nie są nachalni, jest też tam bezpiecznie. Od wioski do źródła Lawrence'a jest około 20 minut piechotą, jest po prawej stronie jak się idzie z wioski |
Przejście graniczne Arava Border Crossing jest przejściem PIESZYM. Transport po stronie izraelskiej nie ma nic wspólnego z transportem po stronie jordańskiej. Może kiedyś tak było ,ale teraz nie, chyba, że dotyczy zorganizowanych wycieczek. Im podstawiają po jordańskiej stronie dla nich dedykowane autobusy. Dla indywidualnych turystów pozostaje tylko mafia taksówkowa, która nie jest taka straszna, można z nimi się potargować 
, musiałem odpowiedzieć dlaczego lubię chałwę i po co mi zatar)