Cześć. Jeżdżę sporo, po wschodzie też, na Białorusi byłam po raz pierwszy. Żadnych problemów w te i we wte na granicy. 20 minut na granicy na Białoruś w Sławatyczach, 1,5 godziny z Grodna do Bobrownik z powodu bardzo dużej ilości wyruszających w piątek do Polski Białorusinów. My jechaliśmy bez kolejki, ale odstać trzeba było, bo pogranicznicy mieli pełne ręce roboty. Wyjeżdżając z kraju, poznaliśmy m.in.miłego psa labradora poszukującego w naszym aucie narkotyków. Dał się pomiziać. Witała nas tez na granicy po stronie Białorusi specjalna przedstawicielka igrzysk - sympatyczna i pomocna. Wymieniliśmy trochę dolarów na ruble na granicy - nie warto, w głębi kraju jest mnóstwo banków, mające lepsze kursy. Sprawdzano bardzo dokładnie nasze auto po przyjeździe do Polski - pani pogranicznik przeliczyła butelki z piwem, alkoholem wysokoprocentowym i przejrzała każdą walizkę w poszukiwaniu wieprzowiny oraz nabiału. Nie braliśmy, bo należymy do tych, co to czytają dokładnie przepisy i się stosują
Białoruś przepiękna, drogi tysiąckrotnie szersze (6 pasów w jedną stronę na osiedlu mieszkaniowym w Mińsku), wygodniejsze i bezpieczniejsze niż u nas. Zwiedziliśmy : Brześć, Rożaną, Słonim, Zdzięcioł, Nowogródek (Adaś Mickiewicz), Mir, Mińsk, Lidę (super knajpa GrillBar pod zamkiem), Stare Waliszki (Niemen), Grodno (najmniej mi się podobało, bo rozpiździel drogowy - remonty, jak u nas). Spaliśmy w Mińsku i Grodnie. Igrzyska super przygotowane, trochę problemu z parkowaniem pod stadionami. Wydaliśmy sporo na paliwo (gaz i benzyna), ale zrobiliśmy jakieś 2000 km. Jedliśmy to, co reklamowano w książkach i czasopismach dla globtroterów, więc i pod tym względem Białoruś przypadła nam do gustu. Przyglądałam się mijanym płotom i nieużytkom przy drogach - płoty miały wszystkie szczebelki, a trawy były równo skoszone przez całą trasę. No i przystanki autobusowe - w żadnym nie brakowało ani jednego elementu, a pracownicy dróg stawiali nowe tam, gdzie tylko ukończono budowę kolejnego odcinka trasy. Wszystkie toalety były czyste, czy to wolnostojące czy w hotelach czy restauracjach. Na chodnikach zero petów i papierków. Na emeryturze chyba przeprowadzę się w tamte okolice: podczas 5 dniowej wycieczki nie spotkałam ani jednego chama, brudasa, ani ćpuna czy pijaka. Może miałam szczęście. Szkoda tylko, że po wjeździe do Ojczyzny od razu spotkałam spoconych, niedomytych krajan, o wulgarnym słownictwie i manierach wykolejeńców. Na pierwszym postoju przy KFC na trasie do Warszawy. Pozdrawiam. 
Powietrze musi być w wspaniałe. 