Przejechaliśmy prawie 3000km po Ugandzie, więc coś tam mogę powiedzieć w temacie dróg.
Ogólnie powiedziałbym, że drogi są dobre, a nawet biorąc pod uwagę, że to Afryka to zaryzykowałbym stwierdzenie, że są bardzo dobre.
Sporo progów zwalniających – ale na danej drodze zazwyczaj są podobne – czyli albo sobie można przeskoczyć jadąc 50km/h albo prawie się trzeba zatrzymać. Ale to się szybko rozkminia które akurat hurtowo występują.
Policja – potwierdzam słowa @becek – nie ma żadnych łapanek na białasów. Ze 2x nas zatrzymali z ciekawości pogadać. Raz mieli powód to zatrzymali – grzecznie i z uśmiechem – dogadaliśmy się, a na koniec jeszcze organizowali mechanika, żeby przyjechał z miasta 10km dalej, bo akurat w tym momencie auto odmówiło współpracy 
Ruch jest dosyć nieduży. O dziwo ruch jest całkiem cywilizowany (zdecydowanie lepszy niż w Azji). Nawet w miastach motory są ale nie pierdyliard. O Kampali się nie wypowiadam, bo ominęliśmy szerokim łukiem.
Kierowcy ciężarówek trochę mają styl jazdy Litwinów na naszej DK8 i DK50 z końca lat 90tych, ale jak się za takim jedzie to nie ma potrzeby wyprzedzania a dobrze toruje drogę
Teraz szczegółowo (odniesienia – kolory dróg i nazwy będą do mapy.cz):
Entebbe-Nakawuka-Kasanje-Mpigi – bardzo kiepski szuter – nie polecam – lepiej polecieć płatną autostradą. Ale znowu – fajna widokowa trasa przez wioseczki.
Kampala-Kisoro – asfalt 100%
Ksioro-Bwindi (Rushaga) – szuter, ale niezły
Bwindi (Rushaga) – i dalej po wschodniej stronie jeziora Bunyoni do Rutinda i dalej do Kabale – szuter, też bez bidy
Kabale-Bwindi Forest Road – do granicy parku – szuter bardzo dobry. Przejazd przez park możliwy bez płacenia – na bramce wpisujemy do zeszytu „transit” i tyle. Zaraz za bramą musieliśmy zawrócić bo auto się zdupcyło, więc nie wiem jak dalej droga (ludzie gadali, że dobra, bo przed wyborami poprawili).
Kabale-Kihihi (przez Rukungiri) – pojechaliśmy żółtą drogą przez Rukiga – szuter i to dosyć kiepski – wytrzęsło nas mocno, ale za to droga ładna widokowo przez małe wioski, więc krajobrazowo spoko. Ale tranzytem to trzeba jechać główną do Ntungamo i dopiero tam skręcić na Rukungiri – w tym układzie do Rukungiri jest 100% asfaltu. Odcinek Rukungiri-Kihihi – szuter trochę lepszy, ale i tak taki se.
Queen Elisabeth NP – główna droga od Kihihi do Katunguru – szuter i to też taki bez szału (ale też bez tragedii). Boczne drogi w parku – szutry ale bardzo przyzwoite.
QENP – Fort Portal – Hoima – asfalt 100%
Hoima – Bulisa – Wanseko – nówka sztuka asfalt – 100%. Dalej do parku częściowo asfalt częściowo dobry szuter.
Murchinson NP – główna droga od Pakwach do skętu na górę wodospadów – 100% asfalt (ograniczenie 40/60km/h) – chyba dalej do Masindi też asfalt aczkolwiek tu już nie wiem na pewno. Inne drogi w parku – szutry ale całkiem przyzwoite. Droga do Chobe gate – ujechaliśmy z połowe – przejezdna była, wąsko, mało co tamtędy jeździ. Znów musieliśmy zawrócić przez problemy z autem.
Pakwach-Lira-Mbale-Sipi Falls – 100% asfalt.
Sipi Falls-Jinja – 100% asfalt – ruch wyraźnie większy, sporo ciężarówek.
Jinja-Lugazi – koniecznie jechać dolną drogą (trzymać się asfaltu, bo asfalt nie do końca idzie tak jak żółta droga na mapie) – jest 100% asfaltu a ruch znikomy.
Lugazi – początek północnej obwodnicy – 13km – permanentny korek – godzinę zeszło na ten odcinek (pewnie dalej w stronę Jinja też było słabo dlatego lepiej jechać dolną drogą).
Północna obwodnica (bezpłatna) – dwupasmowa droga - ruch jest, ale płynny.
Kampala-Entebbe expressway (płatna 5000k) – dwupasmówka – ruch prawie zerowy – zdecydowanie polecam. |
) i pieszych, ale generalnie dobre wrażenia po przejechaniu prawie 2000 km.