Gdy w lutym 2018 zostały ogłoszone wyniki konkursu na Relację Roku 2017 (dziękuję, dziękuję, dziękuję!!! :*), najpierw nie uwierzyłam, później prawie zemdlałam i dopiero wtedy mogłam zacząć się cieszyć
a zaraz potem, jak to prawdziwa kobieta, martwić :/ Nagroda była wyjątkowa – przelot dla dwóch osób w klasie biznes liniami UIA z Krakowa lub Warszawy. Na-do-wol-nej-tra-sie. No właśnie…:/ Co może wybrać człowiek, który naprawdę chciałby polecieć wszędzie…? Oszczędzę Wam malowniczych opisów rwania włosów z głowy (ja) (dla kolegi Marcina, z wiadomych względów, taka ekspresja jest niedostępna podczas nocnych dyskusji pt. no to w końcu gdzie??? 
Stanęło na Sri Lance. Ale skoro jesteśmy już tak blisko, to może warto dokupić bilety na Malediwy? Tak na parę dni? Pewnie, że warto – w końcu za „główne” bilety nie musimy płacić, więc to nie będzie duży wydatek. (Colombo-Male, Male-Colombo : 900 zł. Ale za to z dużym bagażem). Taak, to właściwie mógłby być podtytuł całej relacji „A, co tam. Kupmy/zapłaćmy dodatkowo. W końcu za „główne” bilety nie płaciliśmy” :/
Czas pobytu : 24.07.2018 – 15.08.2018
Loty : Kraków-Kijów, Kijów-Colombo, Kolombo-Male – taki sam powrót.
Waluta : rupia lankijska (Sri Lanka) 100 LKR = ok. 2 PLN i rupia malediwska (Malediwy) 100 MVR = ok. 23 PLN
Wylot z Krakowa mieliśmy o 5.40. Bardzo niefortunnie, bo bilety uprawniały nas do wejścia…Taak! Do pierwszego w życiu (i raczej ostatniego, wyłączywszy tę podróż :/ ) przekroczenia magicznej bramy z napisem : Business Lounge. Byłam tym tak bardzo podekscytowana, że tygodnie przed wylotem, owszem, spędzałam w sieci, ale zamiast poszukiwać informacji o Sri Lance, przede wszystkim szukałam odpowiedzi na pytanie : o której godzinie otwierają salonik w Krakowie :/
(wiem, trochę żenada, ale wiecie, jak to jest...Nasłucha się człowiek opowieści, naogląda zdjęć, to potem taki rozmarzony się robi... ). Żeby nie stracić ani chwili z tego niesamowitego doznania, punktualnie o 4.30, jako pierwsi goście, przekroczyliśmy jego progi 
Krótko, bo krótko, ale za to intensywnie 
Potem jeszcze przesiadka w Kijowie i prawie 10 godzin na zwiedzanie miasta - minęło jak parę minut - i już wsiadaliśmy do samolotu do Kolombo. Długi lot w klasie biznes. Zupełnie nie wiedziałam, czego się po nim spodziewać...Hmmm, powiem tak : spróbowanie takiego lotu, nie było najlepszym pomysłem, bo "już zawsze będzie mi czegoś brak"
Było wszystko, o czym można sobie zamarzyć - ogrooomne miejsce na nogi, przekąski, napoje, obsługa....Trochę się jednak zdenerwowałam, gdy stewardesa poprosiła mnie o wstanie z miejsca (czyżby dostrzegła, że nie jestem żadnym biznesowym pasażerem, tylko zwykłym, budżetowym, takim oszukańcem?) Jednak nie - rozłożyła po prostu fotel zupełnie płasko i pościeliła łóżko......Zbierałam szczękę z podłogi. Wiem, może dla Was to normalne i zwykłe. Dla mnie jednak - zupełnie nie Właściwie nie wiem, kiedy minął ten lot 
I tak, mam mnóstwo zdjęć z pokładu, jednak prawie żadne nie nadaje się do pokazania, bo są zakłamane
Na wszystkich jestem tak skrzywiona na twarzy, że wygląda, jakbym była całym lotem zniesmaczona. Było wręcz przeciwnie, więc wychodzi na to, że po prostu mam taki wredny wyraz twarzy z natury :/ 
Około 9.30 byliśmy w Kolombo. Wizę (40 USD) załatwialiśmy przez Internet, więc formalności na lotnisku poszły bardzo szybko. Jeszcze w Polsce Marcin wydrukował mapkę okolic lotniska - następnego ranka mieliśmy lot do Male. Według mapki, niedaleko lotniska znajdowało się dosyć dużo hosteli, postanowiliśmy zatem przejść się na piechotę. Szliśmy, zerkając co chwilę do mapki. Szliśmy, ostentacyjnie ignorując, że nasza trasa nie do końca się z mapką zgadza :/
Szliśmy nawet wtedy, gdy według mapki powinniśmy już minąć całe osiedle hosteli i nawet jakąś rzekę (?), a my cały czas podążaliśmy wzdłuż betonowej, wielkiej ulicy. Ale uczciwie przyznaję, że mapka nie była najlepszej jakości, a poza tym, chyba ważne jest, żeby trzymać się swoich decyzji, prawda? I pewnie szlibyśmy dalej, gdyby nie to, że...droga się skończyła postojem tuk-tuków :/ Postanowiliśmy więc schować honor do kieszeni (Jak to? Polak nie trafi? i skonsultować mapkę z panem tuk-tukowym. Pierwszy pan zupełnie nie wiedział, gdzie jest wybrany przez nas hostel :/ Drugi - spojrzał na mapkę i tylko pokręcił głową. Trzeci natomiast, gdy tylko usłyszał nazwę hostelu, natychmiast się rozpromienił (Uff i oznajmił, że tak, on wie, gdzie to jest i nas zawiezie, tylko że będzie drogo, bo to strasznie daleko. A szczególnie niepokojący był fakt, że przy "strasznie daleko" machał znacząco ręką w stronę, z której właśnie przyszliśmy :/ O nie! Na takie bezczelne próby oszukiwania, na samym początku w dodatku, to już nie mogliśmy pozwolić! Wytłumaczyliśmy panu, że nieprawda i że to wcale nie jest daleko i wcale nie w tamtym kierunku, a jak nam nie wierzy, to proszę, mamy tu mapkę, o! Pan zerknął na mapkę (Ha! No i co? Nie jesteśmy byle jakimi podróżnymi! Jesteśmy znakomicie przygotowanymi podróżnymi! ) i zadał bardzo nietaktowne pytanie : A na jakie lotnisko przylecieliście?...............................................Tak. To prawda. W Kolombo są DWA lotniska. I tak, to prawda - korzystaliśmy z mapki dotyczącej właśnie tego drugiego........:/ :/ :/ 
PUFFFF!!! (to odgłos powietrza, schodzącego z dumnych-doskonale przygotowanych-biznesowych turystów)
Pokornie zgodziliśmy się na propozycję pana - za 250 LKR zawiezie nas do położonego nieopodal hotelu. A, a o tamtej sytuacji już nie rozmawiajmy :/ I zawiózł nas pan do hotelu o pięknej nazwie The Crawn Plaza, upewnił się, że są wolne pokoje i odjechał w dal. Na szczęście. Bo nie był świadkiem naszego całkowitego upadku :/
No dobrze, może i nie przygotowaliśmy się doskonale do tej podróży, ale o cenach jakieś pojęcie mieliśmy. W końcu Marcin wydrukował przykładowe ceny hosteli w saloniku w Kijowie! Więc gdy właściciel Crawn Plaza za dwuosobowy pokój zażądał 5500 LKR, zgodnie powiedzieliśmy : Nie! Mamy tu wydruk z booking.com i wiemy, ile kosztują pokoje!!! Nie będzie nikt żerował na naszej ciężkiej sytuacji, na tym, że w pobliżu nie ma żadnych innych hoteli, a my musimy gdzieś spać! A na booking większość hoteli ma cenę 500!!! Tu mamy wydrukowane!!!! Pan właściciel bardzo grzecznie poprosił o kartkę. Rzucił na nią okiem i równie grzecznie zapytał : a czy zwrócili państwo uwagę, że ceny są w innej walucie? A dokładnie w hrywnie ukraińskiej?.........................................:/ :/ :/ 
Podróże kształcą. Mnie przykładowo uczą pokory.....
No cóż, zapłaciliśmy 5500 LKR i przez resztę dnia staraliśmy się schodzić panu z oczu. Ze wstydu
Przeszliśmy się po okolicy, znaleźliśmy nawet lokal dla turystów, w którym sprzedawano piwo (a nie jest o to łatwo na Sri Lance. Jednak stwierdziliśmy, że po takich przejściach, tylko ono ukoi nasze nerwy Duży Anchor - 210 LKR. Faktycznie, pomogło Pan zamówił nam tuk-tuka na lotnisko na 4.00 - 500 LKR (na wszelki wypadek nawet nie próbowaliśmy negocjować ceny i o 6.00 odlecieliśmy w kierunku Male...
I wiecie co, tak mi się wydaje, że ta biznesowa turystyka, to jednak trochę rozleniwia człowieka. Zwłaszcza w kategorii przygotowań do wyjazdu
C.D.N.
P.S. @Washington, bardzo dziękuję za pomoc w ogarnięciu biletów :*
) odchrząknęła i rzekła : "Hmmm, zgadzam się na snoorkowanie. Tam nie jest głęboko." Czekałam, czy doda coś więcej. Czekałam dalej, ale wszyscy zaczęli odwracać wzrok :/ 
da się za 6 stówek? Da 
zamierzam działać metodą prób i błędów, żeby dobrać proporcje. Jak mi się uda, to dam Ci znać. Z tym, że "zamierzam" już od sierpnia 2018 :/