„Gdy wyruszysz do Angkoru, nie wrócisz sobą” w pełni podpisujemy się pod tym khmerskim powiedzeniem. Po Tajlandii gdzie zachwycaliśmy się cudowną przyrodą, plażami, słońcem i wszystkim co przynosi radość, ale jest też doświadczeniem ulotnym i krótkotrwałym, Kambodża a dokładniej Angkor dostarczył nam przeżyć wręcz duchowych i mistycznych. Trudno obronić się przed egzaltacją aby opisać piękno i magiczną atmosferę panującą w miejscu, które obecnie jest dumą i największą atrakcją Kambodży a przez ponad 400 lat pozostawało w zapomnieniu tocząc pojedynek z drapieżną przyrodą. Kiedy pierwszego dnia przekraczaliśmy bramę Angkoru z dumnie spoglądającą twarzą wyrzeźbioną w kamieniu mieliśmy wrażenie, ze wchodzimy do zupełnie innego świata, innego wymiaru, że będzie to coś czego jeszcze nigdy nie przeżyliśmy. Poczuliśmy tajemniczą atmosferę z komiksów o Thorgalu czy filmu „Niekończąca się opowieść”… Pozostaję tylko mieć nadzieje, że wraz z kolejnymi podróżami nie uodpornimy się na podobne widoki i będziemy się w stanie nimi zachwycać tak jak Angkorem.



Więcej zdjęć i szczegółów na Naszym blogu - http://wyjechac.pl/

Pierwszego dnia plan był ambitny, poranny lot Bangkok – Siem Reap, zameldowanie w hotelu w Siem Reap, wypożyczenie rowerów i przejechanie najdłuższej trasy w Angkorze – Grand Circuit. Wypożyczalnie rowerów są praktycznie co kilkaset metrów, my skorzystaliśmy z tej położonej najbliżej hotelu. Tu nie sposób nie wspomnieć o niezwykłym ruchu ulicznym panującym w Kambodży o czym przekonaliśmy się dojeżdżając już do pierwszego skrzyżowania… Mieliśmy wrażenie, że stoimy na nim całe wieki próbując ogarnąć to co się na nim dzieje, chaos i sami „samobójcy” z fantazją nie pozwalającą im na stosowanie się do przepisów drogowych i nielicznych znaków drogowych. Jazda pod prąd, na trzeciego, przebiegający w popłochu piesi pomiędzy rowerami, tuk-tukami, autami, to wszystko trochę nas przeraziło. W końcu jednak zdobyliśmy się na odwagę i prawie z zamkniętymi oczami wjechaliśmy w to kłębowisko. Co najśmieszniejsze po kilku minutach świetnie się odnaleźliśmy i mimo początkowego strachu jechało się już całkiem swobodnie pod warunkiem, że zapomni się o zasadach ruchu którymi kierujemy się na co dzień. Wyprzedzające pojazdy zawsze profilaktycznie trąbią i w tym pozornym chaosie jest miejsce na ostrożność i spokój, który pozwala uniknąć wypadków. Gdy w czasie wycieczki do pływających wiosek pytaliśmy przewodnika o sytuacje na drogach i opowiadaliśmy swoje wrażenia śmiał się z nas, że widocznie nie byliśmy w Sajgonie bo tam to dopiero jest wolna amerykanka… czyli powiedzenie „niezły Sajgon” ma swoje uzasadnione znaczenie



Imperium Khmerów

Wstyd się przyznać ale jeszcze do nie dawna myśleliśmy, że Angkor to tylko jedna świątynia z charakterystycznymi wieżami w kształcie kwiatów lotosu czyli Angkor Wat. W rzeczywistości jest to całe kamienne miasto zajmujące rozległy teren prawie tysiąca km­ kwadratowych. Angkor czyli po khmersku „miasto” było od IX do XV wieku ośrodkiem największego imperium w Azji Południowo-Wschodniej. Podczas gdy w Europie panowały mroczne czasy średniowiecza khmerowie budowali arcydzieła architektury i rozwijali niezwykłą kulturę. Tętniący życiem Angkor przewyższał rozmiarami ówczesny Rzym – mieszkało w nim około miliona mieszkańców. Świetność imperium trwała jednak tylko cztery wieki a jego upadek nastąpił w bardzo krótkim czasie. W 1431 roku Syjam podbił i rozgrabił Angkor, który wkrótce został pochłonięty przez gesty las równikowy i zapomniany na kilka wieków. Tak nagły zmierzch imperium do dziś nie został wyjaśniony – jest wiele hipotez, ale żadna nie jest pewnikiem. Angkor został odkryty ponownie po ponad 400 latach pod koniec XIX wieku i przywrócony światu. Historia Angkoru jest niewątpliwie fascynująca, a książek na ten temat jest mnóstwo … „tyle się można nauczyć podróżując, podróżować, podróżować jest bosko”.



Jak zwiedzać Angkor ?

Dla osób takich jak my, którzy nie korzystają ze zorganizowanych wycieczek do miejsc do których można dotrzeć samodzielnie są dwie możliwości zwiedzania Angkoru – rowerem lub tuk-tukiem. Ze względu na większą niezależność, rachunek ekonomiczny oraz naszą wieczną chęć do aktywności fizycznej bezkonkurencyjnym pomysłem było wypożyczenie rowerów. Tak jak już wspominaliśmy wypożyczalnie w Siem Reap są dosłownie co krok a ceny zależą od rodzaju jednośladu na który się zdecydujemy – górski to zazwyczaj koszt 2USD, a miejski 1 USD. Hotele oferują pomoc w wypożyczeniu roweru ale zazwyczaj za co najmniej podwójną cenę dlatego warto jednak zrobić krótki spacer, zorientować się w cenach i zrobić to samodzielnie. Ostatecznie zdecydowaliśmy się na tańszy rower miejski głównie ze względu na komfort jazdy i zamontowany na kierownicy kosz. Ważne aby zwrócić uwagę na sprawne światła (w przypadku kiedy wybieramy się na wschód słońca) i zapięcie, dzięki któremu bez stresu będziemy mogli zostawić rowery w dowolnym miejscu. Wszystko to na szczęście jest w standardzie.

Dla porównania ceny za dzień wynajęcia tuk-tuka zaczynają się od 18 USD, więc pewnie bez problemu można wytargować cenę w granicach 15 USD.



Ceny wstępu

Mamy trzy rodzaje biletów:

- bilet jednodniowy – koszt 25 USD – absolutnie nie polecamy bo nie da się w jeden dzień zobaczyć i nacieszyć Angkorem
- bilet trzydniowy – koszt 40 USD – przy czym te trzy dni zwiedzania nie muszą być dniami kolejnymi a dowolnymi w jednym tygodniu; wg nas idealne rozwiazanie do zwiedzania i z niego skorzystaliśmy
- bilet tygodniowy – koszt 60 USD – jak ktoś ma tyle czasu to bardzo dobra wersja bo można dotrzeć do miejsc oddalonych od kompleksu głównego o kilkadziesiąt kilometrów

W kolejnych wpisach opiszemy i pokażemy na zdjęciach co widzieliśmy podczas naszych trzech dni eksploracji Angkoru.