Wyjazd do Meksyku nigdy nie był moi wielkim pragnieniem, najpierw miałam zwiedzić Europę a później dopiero całą resztę
Spontanicznie stało się trochę inaczej – poranny sms z informacją o tanich lotach do Cancun (1537zł), trochę przemyśleń i bilety zakupione tego samego dnia. Wylot za niespełna dwa tygodnie, 20 marca akurat w zaćmienie słońca 
Z racji małego opóźnienia samolotu (odladzanie) udostępniono nam darmową rozrywkę. Z samego lotu pomimo, że trwał 12 godzin i był moim pierwszym niewiele pamiętam. Pospałam, pograłam, obejrzałam film, najadłam się do syta (dwa smaczne gorące posiłki) i już byliśmy na miejscu
Oczywiście w międzyczasie dostaliśmy karty do wypełnienia, które są potrzebne na lotnisku - kawałek świstka zostaje z nami do wylotu, dlatego warto go pilnować (zguba kosztuje chyba 30USD).Po odbiorze bagażu następuje „gra w zielone”, czyli każdy pasażer klika pstryczek - jeśli zapali się czerwone to masz kontrolę bagażu, jeśli zielone to idziesz dzielnie dalej. Wylosowałyśmy drugą opcję
Po wyjściu z lotniska czekała już jednoosobowa ekipa powitalna, więc w komplecie trzy dziewoje i najwyższy człowiek w Meksyku ruszyliśmy do Playa del Carmen. Autobusy do PdC przewoźnika ADO znajdują się na końcu terminala a bilet kosztuje 156 peso.Pieniądze wymieniłyśmy w kantorze w Warszawie po kursie 0,28 zł. Po przylocie warto pamiętać, że Quintana Roo jako jedyny stan w Meksyku znajduje się w innej strefie czasowej.
Po godzinnej podróży dojechaliśmy do naszej noclegowni. Hostel położony na 10AVE, znalazłyśmy na bookingu w cenie trochę ponad 500zł za 7 noclegów za osobę w pokoju dwuosobowym. Pomimo niezbyt przychylnych opinii nie było źle, dosyć czysto i schudnie. W pokoju dwa podwójne łóżka więc spokojnie zmieściłyby się tutaj i 4 osoby. Okazało się, że Elefante znajduje się niemalże naprzeciwko Coco Bongo *największej imprezowi i jako, że byliśmy w czasie Spring Break czasami nie dało się spać
Dzień zakończyliśmy na poznawaniu meksykańskich smaków i odpoczynku na plaży.
Dzień 2
Pierwszy dzień wiosny poświęciliśmy wyłącznie plażowaniu w PdC. Słońce morderca pokazało co potrafi, więc wieczorem miałam lekko skwaszoną minę
Dosyć mocno zdziwiło mnie to, że plaża (w sumie wszystkie gdzie byliśmy) była pokryta glonami. Miejscowi ładnie grabili i zakopywali roślinki ale to syzyfowa praca. W wodzie oczywiście też roiło się od glonków. Jeżeli chodzi o meksykańskie potrawy to mogę polecić Huevos a la Mexiana (jajecznica z papryką i pomidorami, podana z ryżem, fasolą oraz tortillami), empanady (smażony pierożek z serem i np. kurczakiem) oraz standardowo tacos i quesadilla. Do tego podawane są bardzo, bardzo ostre sosy.
Dzień 3
W niedzielę ruszyliśmy na północ. Na pierwszy ogień poszła Isla Mujeres. Busik z Cancun do portu (Puerto Juarez) to wydatek 7 peso, zaś sam prom w dwie strony na wyspę kosztował niespełna 150 peso. Promy kursują co 30minut. Podróż trwa może z 15 minut, czas mija bardzo szybko na podziwianiu krystalicznej wody a temu wszystkiemu towarzyszy pokładowy grajek (wrzuć tipa). Po wyjściu z promu proponuję udać się na lewo i iść plażą aż na sam koniec wyspy - tam znajduje się przecudowne miejsce do odpoczynku
Fotki, foteczki, szybka kąpiel, małe opalanie i czas się zwijać do Cancun.Po powrocie w biegu łapiemy autobus R1, który ma nas wywieźć do strefy hotelowej. Po mniej więcej 20 minutach dojechaliśmy na plażę publiczną, a dokładniej na Playa Delfines. Z racji późnego popołudnia nie spędziliśmy tutaj za dużo czasu ale tak czy inaczej warto się do Cancun przejechać. Ponownie w biegu do R1, podziwianie zatoki i łapanie busika do PdC.
Pierwotny plan zakładał wynajem samochodu jednak okazało się, że collectivo są stosunkowo tanie, jeżdżą bardzo często i są w stanie nas dowieźć tam gdzie tylko chcemy.
-- 12 Kwi 2015 19:20 --
Dzień 4
Kolejnego dnia zachęcona opisami wypraw z forum, rzuciłam temat Akumal i Xpuha – no to jedziemy. Collectivo z PdC do Akumal 35peso, odjeżdżają dosłownie jeden po drugim. Na miejscu przepiękna plaża i możliwość snorklingu z żółwiami. Nie szczególnie wierzyłam w te żółwie, więc zaopatrzona w okularki basenowe ruszyłam w stronę morza. Jak wyczaić żółwia mając jedynie taki sprzęt
Wypłyń i obserwuj. Jak ktoś coś krzyczy i pokazuje na dno – płyń ile sił Takim oto sposobem „upolowałam” kilka przepięknych żółwi. Warto, warto, warto Należy pamiętać jednak, że jest kategoryczny zakaz nurkowania oraz dotykania/łapania tych stworków. Przy wejściu na plażę jest oczywiście obszerna informacja na ten temat. 
Kolejną atrakcją dzisiejszego dnia miała być plaża w Xpuha. Podobno tutaj są prawdziwe Karaiby więc jedziemy. Do wyboru dwie opcje busem za 20peso albo targujemy się z taksówkarzem. W końcowym efekcie za taxi (jakieś 7km) zapłaciliśmy w sumie 120peso.
Po dojeździe pojawiła się jednak niemiła niespodzianka bramka zrobiona ze sznurka i dwie panie - płacisz 40peso i idziesz na plaże lub szukasz innego wejścia. Naturalnie liczymy na szczęście, bo jakieś 200m dalej widziałam drogę bez szlabanu. Szybka decyzja i już biegniemy pod prąd tamtejszą ekspersówką
Niestety pomysł niekoniecznie był trafiony, bo po 10minutach mozolnej wędrówki, gdy myślałam, że plaża jest tuż tuż ... szlaban i cena 50peso 
Próba negocjacji – damy po 30peso na nic się zdaje. Myślałam, że jak zrobię naburmuszoną minkę i zawrócę się na pięcie to coś da - nie dało. Marsz, skrucha i znowu marsz...
W końcu docieramy na plażę. Szczerze przyznam, że spodziewałam się większego wow
Plaża oczywiście ładna, piękny jasny piasek, zielona woda, mini rafa i bardzo mało ludzi. Wszystko fajne ale czegoś brak - może tych 40 peso? 
Foty, kąpiel, małe nurkowanie i późnym popołudniem wracamy do PdC. Na szczęście tuż przy wyjściu z plaży czekał już collectivo więc nie musieliśmy szukać przystanku na trasi i oczywiście wolnych miejsc.
Dzień 5
Z racji, że w poniedziałki podobno wszelakie piramidy są zamknięte wtorek był dniem porządnego zwiedzania. Godzina w busiku do Tulum, długie negocjacje z taksówkarzem i możemy jechać w stronę Coby (ok. 50km). Wejściówka 64 peso i na miejscu trzy możliwości: wypożyczamy rowery, bierzemy rikszę albo szuramy butami. Jako ambitni turyści ruszyliśmy na piechotkę – do głównej piramidy ok. 2km przez dżunglę. Na zwiedzenie Coby mieliśmy tylko 1,5h więc po kilometrze wymiękłam i do wyboru miałam ju tylko druga opcję transportu (70peso za przejazd 2os piramida – wyjście). Foty i przed nami wejście na piramidę co nie ukrywam, że jest dość męczące w tych warunkach klimatycznych.
Ruiny przynajmniej na mnie zrobiły duże ważenie: upał i piramidy w dżungli – me gusta
Niestety pan taksówkarz już czekał, więc na drugą piramidę nie było już czasu. 
Kolejnym przystaniem było Gran Cenote.
Koszt aż 160 peso bo jak się dowiedzieliśmy od taksówkarza Cenoty są po prostu prywatne. Na miejscu możliwość pływania oraz nurkowania. Na terenie Cenot nie ma ratowników a jedynie widnieją informacje, że wchodzisz na własne ryzyko
No risk no fun. Woda krystalicznie czysta ale bardzo zimna, więc kilka chwil nieszczęścia i już mogę płynąć do jaskini pełnej nietoperzy. Warto mieć ze sobą przynajmniej maskę do nurkowania, bo głębokość robi wielkie wrażenie. Dla osób nurkujących z butlami może to być mały raj 
Czas naglił więc ruszyliśmy do Tulum. Do ruin można podjechać koleją, jednak 20 peso za max 10 minut spacerku nie jest tego warte. Przybyliśmy równo o 15, kolejka do kasy na 3minuty, wejściówka 64 peso. Rundka po ruinach i gdy już o ok 16 chciałyśmy zejść na tutejszą plażę akurat pan Meksykańczyk zamknął ją przed nosem. Oczywiście sznurkiem
Tak czy inaczej miejsce zdecydowanie warte zobaczenia. Na publiczną plażę już nie starczyło nam sił – czas na PdC.
Wspomnę jeszcze trochę o środku transportu jaki wybraliśmy. Po porannym przyjeździe do Tulum okazało się, że bus do Coby przed chwilą odjechał i kolejny jest za pół godziny. Trochę strata czasu biorąc pod uwagę, że chcemy zobaczyć kilka miejsc więc próba negocjacji z taksówkarzami. Po dłuższej chwili doszliśmy do porozumienia – 600 peso, jedziemy gdzie chcemy i oczywiście pan grzecznie na nas czeka. Co prawda bus do Coby to koszt tylko 30peso (zgodnie z informacją od miejscowego) ale w moim odczuciu inwestycja 150peso/os była opłacalna, bo i tak z czasem tego dnia się ledwo wyrobiliśmy
