Hej, oto jest krótka relacja z mojego urlopu na Ukrainie. Czemu Ukraina? Bo tanio, bo pamiętam, że tam spoko było, bo ostatnio byłem tam z 10 lat temu, bo promocja zachęciła. Promocja? Niezupełnie. Ale jeszcze słowo uzupełnienia:
1. Wszystkie oceny zachowań/osób/miejsc/atrakcji są subiektywne i zawierają opinię autora. Istnieje prawdopodobieństwo, że nie będziesz się z tymi opiniami zgadzać.
2. Wybaczcie za styl, ale chcę to napisać, a nigdy nie byłem dobry z pisania wypracowań
3. Zdjęcia są mojego autorstwa, lub mojej lubej. Jeśli tak nie jest, będzie to zaznaczone w tekście
Chciałem się tam wybrać od dłuższego czasu, ale zawsze coś wypadało, a to Londyn, a to Paryż, a to Budapeszt… Jednakże, ukraińskie linie lotnicze otworzyły ostatnio nowe połączenie, Gdańsk – Iwano-Frankivsk, a polska nazwa Stanisławów. Zakupiłem ten lot po umiarkowanej cenie, zadowolony, że wreszcie jest impuls na wypad na Ukrainę
Dokupiłem do tego lot Ryanair Modlin – Gdańsk (poranny, wada: 10h przesiadki w Trójmieście) i miałem skompletowany wygodny dojazd do nowego państwa na mojej lotniczej mapie.
Hmm… Co dalej… Ach, Lwów! Tyle się o tym mieście mówi, raz w życiu byłem, kiedy byłem małych dzieckiem niewiele pamiętając, a to dawne polskie miasto! Jak mógłbym spędzać ten czas w Stanisławowie, skoro TAKIE miasto na mnie czeka?
Niestety nic nie lata bezpośrednio IFO-LWO (chyba), a lot przez Kijów to byłaby już sztuka dla sztuki… Rozwiązaniem były koleje ukraińskie, jako że lądujemy o 2 w nocy, to pociąg o 3:23 ze Stanisławowa wydawał się być idealny. Kupiłem ostatecznie 2 dolne miejsca w Coupe, wydrukowałem kwitek do wymiany na bilety i dojazd do Lwowa gotowy. Przy kupnie biletu dorzuciłem też 2x czaj, na przywitanie i na wyjście z pociągu.
Tylko trzeba wrócić stamtąd jakoś...
Jako osoba cierpiąca na bardzo silną alergię na autobusy, niezależnie czy to PB, czy LE, czy cokolwiek innego (akceptowalne są 159 i 172 w Warszawie, bo one podjeżdżają mi blisko pracy, że nie muszę przechodzić przejściem podziemnym przy Beresteckiej) postanowiłem kupić lot powrotny.
Traf chciał, że pewna węgierska linia otworzyła w niedługim czasie lot Kijów – Gdańsk. Świetnie! Cena co prawda mimo WDC nie była niska (spóźniłem się na pierwsze terminy sprzedaży), ale jakoś wrócić trzeba. Dokupiłem jeszcze tylko lot GDN-WMI i miałem powrót do Warszawy zrobiony. Tylko te 10h przesiadki…
Trzeba skompletować jeszcze środek. Autobus – odpada. Pozostaje samolot i pociąg. Wyprawa pociągiem w wagonie z plackartą wydawał się interesującym pomysłem, jednak wygoda wygrała i kupiłem bilet na samolot LWO-KBP. 3 dni we Lwowie, 6 dni w Kijowie.
Hmmm…
6 dni? Trochę dużo. Zacząłem się rozglądać czy ewentualnie czegoś ciekawego w pobliżu nie ma, gdzie można by było wyskoczyć. Aha! Odessa, morze, kurort, czyli idealnie, plażing and smażing. Przesiadka 1h 50 min w Kijowie na oddzielnych biletach, zwłaszcza rano, wydawała się być dobrym pomysłem, realnym, więc cała podróż z Lwowa do Odessy zajęła całe 4h. Czas niezły. Dokupiłem jeszcze lot ODS – KBP i cała wycieczka skompletowana! 3 dni we Lwowie, 3 dni w Odessie, 3 dni w Kijowie, idealnie!
Mapa połączenia ostatecznie prezentowała się następująco:
Załącznik:
map.gif [ 12.76 KiB | Obejrzany 6170 razy ]
Czyli WMI-GDN-IFO; LWO-KBP-ODS-KBP; IEV-GDN-WMI
Uwaga ogólna do dalszej części relacji:
Zdjęcia wykonywałem następującymi sprzętami:
Samsung A5/Huawei P8 Lite.
Optyka: jest
Ogniskowa: też jest
Obiektyw: no jakieś szkiełko jest, więc można przyjąć że tak
Full automat.
Nie jestem fotografem, więc nie będę Was katować moimi zdjęciami, czasem wstawię je jako forma zobrazowania czy zaprezentowania czegoś
Dzisiaj tylko początek relacji, czyli wyprawa do Lwowa.
Jestem osobą mieszkającą na południu Warszawy, więc przenosin krajówek FR na Okęcie nie mogę się już doczekać. Niestety, w sierpniu nadal tego nie ma i trzeba wstawać i jechać do Modlina… Standardowo, jak już kolejny raz na porannym locie krajowym z Modlina stawiam się na lotnisku godzinę przed wylotem, security, smyranko, brak uwag do mojego Forclaza 40 (jego pierwszy większy wyjazd), do samolotu, lądowanie i na hali odlotów melduje się 8:20.
Wylot do Stanisławowa o 23:30.
Suuuper… Powoli idę w stronę przystanku autobusowego (pomstując że PKM nie działa) i jak zawsze nie mogę się nadziwić kuriozum gdańskiej komunikacji miejskiej. Automat na przystanku: 1 sztuka. W kiosku w terminalu brak biletów ulgowych. Informacja turystyczna nie sprzedaje biletów. Kiosk tylko bilety normalne
A pech chciał, że się ociągałem i w międzyczasie zdążył wylądować samolot z KRK. Kolejka do automatu biletowego – ogromna. W międzyczasie na szczęście udzielałem porad jak działa taryfa biletowa w tym wspaniałym mieście (czy bilet godzinny z lotniska będzie działał w Sopocie? Po podwyżce moim zdaniem nie, chyba jedynie 24h bilet pozwoliłby na bezproblemowe podróżowanie?). W międzyczasie było 210, pojechało, trudno, zaraz będzie następne.
Czekam… Czekam… Czekam… mija 30 min… nic…
Sprawdzam rozkład – następny autobus za 30 min.
Serio? Wielkie lotnisko, dynamiczny rozwój ilości pasażerów i tylko 1 autobus na godzinę w weekend?
Nadal lepiej niż Rzeszów
Wskakuję szybko w międzyczasie do 110, jadę do Galerii Bałtyckiej na małe śniadanie/kawę i w drogę na Długi Targ. A tutaj – Jarmark Dominikański! Kompletnie o nim zapomniałem, że miał być. Wielkie to to, czasem lekko kiczowate, ale ogólne wrażenie – bardzo fajne. Pogoda dopisuje, można spokojnie spędzić trochę czasu.
Później jazda do Gdyni, pogoda się lekko popsuła, więc znalazłem w CH Batory Strefę Chilloutu. Są gniazdka, jest ciepło, można usiąść – idealnie! Mijają 3h, idziemy na dworzec Gdynia Główna, gdzie umówiłem odbiór waluty oraz pożyczkę karty SIM. Późno się robi, więc w drogę na lotnisko. Melduję się na Rębiechowie 2h przed wylotem.
I dobrze, bo kolejka do check-in na mój lot GDN-IFO niemała. Brak możliwości odprawy online powoduje, że cały samolot musi się stawić w check-in by się odprawić i odebrać karty pokładowe. W kolejce spędziłem 30 min, krótka pogadanka z miłym panem, karta pokładowa w dłoń (miejsca w rzędzie awaryjnym!
) i idę oczekiwać na samolot.Do gate podjeżdża w miarę nowy, 3-letni Embraer 190LR, UR-EMD, LF ok. 80%, bez rękawa.
Załącznik:
20160806_231211 — kopia.jpg [ 174.35 KiB | Obejrzany 6170 razy ]
Start w ciemnościach jak zawsze, wznosimy się, widać że ludzie zasypiają. Po 20 minutach lotu: wszystkie światła włączamy, poczęstunek idzie!
Załącznik:
2016-08-06-23-16-40-741 — kopia.jpg [ 149.14 KiB | Obejrzany 6170 razy ]
Załącznik:
2016-08-06-23-51-12-5606 — kopia.jpg [ 124.02 KiB | Obejrzany 6170 razy ]
Na szczęście w miarę szybko się uwinęli, zgasili światła i spokojnie można było drzemać dalej
Lądowania trochę się obawiałem znajdując w internecie zdjęcie pasa startowego (zdjęcie z Google, autor: Losth).
Załącznik:
UKLI-IFO_airport_surface_covering.jpg [ 450.01 KiB | Obejrzany 6170 razy ]
Ale ostatecznie było równo, tylko uczucie takie, jakby się po płytach takich betonowych jechało. Gorszy pas miał mnie jeszcze czekać
Lotnisko śmiesznie małe, odprawa paszportowa około 30 min trwała. Wyszedłem przed terminal, taksiarze czekali. Cena do dworca? 100 UAH. Zacząłem się targować, udało mi się zejść do 60 UAH (chociaż wiem, że powinno to kosztować 40). Ale cóż, w Stambule się dawałem robić w konia na pewno, to i tutaj też nie mam doświadczenia. Na szczęście robienie w konia na Ukrainie mniej boli portfel
Dojazd na dworzec kolejowy w 15 min, wysiadamy, idziemy do kasy, tam pani wyraźnie wzburzona (chyba ktoś nie przyszedł na kolejną zmianę), prawie wyrywa mi tę kartkę, klepie, klepie, oddaje kartkę i 2 bilety. Git. Najważniejsze, że są kwitki.
Według rozkładu pociąg miał już stać 30 min przed odjazdem. Idziemy na peron… Stoją tylko 3 wagony, w tym nie nasz oczywiście. Czekamy, czekamy… Mija 15 min, przyjeżdża jakiś pociąg. Zaczęła się operacja przepychania 14 wagonów z jednego pociągu do drugiego, ale poszło w miarę sprawnie. 3:20 meldujemy się w wagonie (przy wejściu sprawdzane jest imię i nazwisko z tym, co w dokumencie).
Szukamy naszego przedziału (Pani zabiera kwitki, więc zapamiętałem miejsce), ale ktoś śpi na naszych miejscach. Przechodzi Pani pokazuję, że jest problem, a ona wbija do przedziału, szturcha tę osobę i mówi, żeby poszła na swoje miejsce. Facet wziął swój materac i pościel i zawinął się do góry.
Super, mamy już swoje miejsca
wrażenia z kolei? Całkiem pozytywne, odjazd punktualnie, każdy dostaje czystą pościel zapakowaną w torby, do tego materac. Bagaże pod miejsce leżące (jest taki schowek fajny) i można iść spać. Tylko gdzie ta herbatka…?Załącznik:
20160807_063226.jpg [ 259.06 KiB | Obejrzany 5664 razy ]
W pewnym momencie do przedziału weszła pani opiekun wagonu, coś zaczęła mówić szybko, oddała bilety i zamknęła drzwi. Co jest? Patrzę na zegarek, 30 min do przyjazdu do Lwowa. No tak budzenie. Zaczynam się ogarniać, przychodzi starsza pani „Czaj, czaj”, i fajnie, jest chociaż na wyjście
Załącznik:
2016-08-07-06-22-13-7379 — kopia.jpg [ 98.72 KiB | Obejrzany 6170 razy ]
7 rano, pociąg zatrzymuje się we Lwowie.
Cdmnn.
Ale to już inna historia
(no proszę Was, 120 UAH za obiad dla 2 osób? Bajka), fajny jest ten lokal na prospekcie Szewczenki 
ale zaskakując, że de facto najwięcej pamiątek w tych barwach było we Lwowie, a nie w Kijowie.