Roselinepl2113 napisał(a): Witam wszystkich forumowiczów bardzo serdecznie:)
czy nie lepiej, jeśli oczywiście jest z kim, zostawić dziecko w Polsce? Podróże wydają mi się zbyt męczące dla dziecka, dla niego nie ma znaczenia że wyjedzie daleko
A czy ja po to mam dzieci, żeby po tym jak na co dzień widzimy się 3-4h/dziennie, jeszcze na wakacje je gdzieś podrzucać?!
Chociaż znam i takich "rodziców".
Chciałbyś być w dzieciństwie przez rodziców podrzucamy babci? Zostawiany jak pies, bo przeszkadzasz?
Prawda jest taka, dla malutkich dzieci (do roku) nie ważne gdzie, ważne z kim.
Miedzy 1-2 lata faktycznie jest trudniej, bo dziecię chce chodzisz i buszować po swojemu, ale też można mu to jakoś umożliwić.
Powyżej 2 lat to dziecię samo już chce wyjeżdżać.
No i dzieci mają to do siebie, że płaczą. Tak samo w domu, jak i w podróży. To, że wyje na wycieczce, nie znaczy, że w tym samym czasie w domu siedziałoby uśmiechnięte i zadowolone z życia. Moje dzieci wręcz na wycieczkach mniej marudzą, co nie znaczy że nie zdarza się im także gorsza chwila (a wtedy odzywają się wszyscy "doradcy", że lepiej było dzieci babci zostawić, albo siedzieć przed telewizorem)
A argument o tym, że podróże są "zbyt męczące dla dziecka" jest zupełnie od czapy. W stylu: "nie biegaj synku, bo się spocisz". Ja nie rozumiem dlaczego w naszej kulturze doszło do tego, że dziecko nie może się zmęczyć?! Potem mamy zblazowanych nastolatków i chuderlawe dzieci, które nie potrafią przebiec 100m i nie potrafią walczyć z przeciwnościami losu. Bo wyjazd na którym czasem się niedośpi, nie doje, czasem trzeba iść gdy nogi bolą, a czasem patrzeć jak się rodzicom plan sypie, także charakter dziecka kształtuje. |
