Pytanie brzmi nie tylko jak zachęcić, ale też co zrobić, by podczas podróży nie marudziło? Albo chociaż marudzilo jak najmniej
Na forum jestem nowa, ale jeśli chodzi o podróżowanie z dziećmi mam jakieś doświadczenie.
Nasza rodzina to 20-letni Michal( stary koń), 18-letnia Marta i 7-letnia Julka, mąż i ja. Moje uwagi będą wypływać głównie z podróży z Julką, bo zaczęliśmy zwiedzac świat, gdy starszaki miały po kilka lat i było to już dosyć dawno.
Wiem, że na tym forum " dzieciaci" stanowią zdecydowaną mniejszość
Często słyszę od znajomych, że ich dzieci w podróży się nudzą, zwiedzanie ich nie interesuje, a w ogóle wyjazdy z dziećmi to męczarnia.
Zacznijmy od tego, czy z każdym dzieckiem można wyjechać na dalsze wakacje.
Moim zdaniem nie. Jeśli mamy w domu marudę, krzykacza i niejadka , to taka podroż dla wszystkich może stać się koszmarem. Dzieci są rożne, jedne spokojne, inne bardzo absorbujące, nic na to nie poradzimy. Nasz Michal byl wcześniakiem i tez dał nam popalić. Z marudami warto moim zdaniem poczekać z dalszymi wyjazdami, aż skończą dwa- trzy lata albo i więcej. Zawsze przecież można wyskoczyć gdzieś blisko, też bedzie fajnie.
A teraz do rzeczy:
Najpierw taka uwaga nie dotycząca mentalnego przygotowania, a innej ważnej sprawy.Jeśli jedziemy gdziekolwiek, gdzie jest bardzo ciepło, hotel z klimatyzacją podczas podróży z dzieckiem to konieczność według mnie. Nie mówię o takich miejscach jak Kanary, ale Kreta, Cypr czy inne kraje południowej Europy czy południowo-wschodniej Azji . Po całym dniu zwiedzania albo plażowania maluch po prostu potrzebuje regeneracji i spokojnego, głębokiego snu. My dorośli, obejdziemy się bez tego, dziecko nie. Sami na pewno wiecie jak fatalnie się śpi, gdy mamy w pokoju ponad 25 stopni noca. Dlatego uważam, że dla dobra calej rodziny, wyjazd z dzieckiem oznacza noclegi w klimatyzowanym hotelu. My klimę ustawiamy zawsze na maksymalnie wysoką temperaturę, szok termiczny nie jest nikomu potrzebny.
Rocznego Maluszka z pewnością mentalnie na przygodę nie da się przygotować, ale dziecko 3-4-letnie jak najbardziej.
U nas wszystko zaczyna się od opowiadania dokąd jedziemy. W ruch ida mapy . Tłumaczymy dziecku, gdzie teraz mieszkamy, dokąd i jak długo pojedziemy. Taka odleglośc na mapie nic dzieciom nie powie, warto więc wyjaśnić, że podróż potrwa na przyklad całą noc i caly dzien. Jeśli i tego Maluch nie ogarnia, przeliczamy czas podroży na długość bajek. Na przykład ostanio Julce mówiliśmy, że podroż do Neapolu potrwa tyle, ile 6 odcinkow Księzniczki Zosi. U nas to się sprawdza, córka jest w stanie wyobrazić sobie , ile potrwa podróz
Przed podroża , gdy jeszcze planujemy, co chcemy zwiedzić, pozwalamy dziecku na pewnien wybor. Pokazujemy na przyklad rożne światynie, opowiadamy o nich i pytamy, do ktorej chcialobyć iść.
Trzeba też dzieciom zapewnić rożne atrakcje typu aqua parki, zoo czy coś w tym rodzaju. Dla nas oznacza to czasem ustępstwa dotyczące własnych przekonań. Np w Chiang Mai wybralismy się do Tiger Kingdom. Julka była zachwycona, zresztą nasza młodzież też. My tak sobie.Hitem zawsze są motylarnie, pewnie bardziej dla dziewczynek.
O tych atrakcjach informujemy już domu, przed wyjazdem, dziecko ma na co czekac.
Kolejna sprawa to mapowniki. Julka je uwielbia. To takie książeczki, ktore uczą geografii fizycznej, a przy okazji dziecko może zaprojektowac wlasny, wymyslony kraj. Duzo kolorowania, rysowania, wygłupow ale i zdobywania poważnych informacji na temat miejsca, do którego jedziemy.
Dalej przed podroża w ruch idą puzzle. Mogą to byc krajobrazy danego kraju albo mapy. Układamy całą rodziną, dla mniejszych dzieci muszą to być łatwe układanki, nie chcemy przeciez malucha zniechęcić
Koniecznie czytamy dziecku ksiązki o podróżach, których glównych bohaterami są dzieci np Nela . Ja za nią jakoś nie przepadam, ale Julka uwielbia. Fajne są też encyklopedie dostosowane do wieku naszego małego podróżnika. Można zapoznać dziecko wcześniej z fauną i florą danego kraju. Potem dzieciak wypatruje np tych malpek, ptaków i chodzi na spacery bez marudzenia.
No i notesy-pamiętniki. Przed każdą podróża kupuję dla mnie i córek piękne notesy, do ktorych każda z nas wpisuje podczas podrózy, co chce. Marta prowadzi sekretny pamiętnik, ja robie głównie praktyczne notatki typu ceny wstępów, noclegów, Julka wkleja rozne bilety,widokowki, rysuje, np Wezuwiusz, czasem napisze coś prostego. Fajna zabawa. Warto zacząć już przed wyjazdem , zrobić plan podróży, napisać, co trzeba zabrać. Taki notes fajnie zajmuje Julkę np w samolocie.
Przed podróżą opowiadamy też dziecku o odmiennych obyczajach, innej kuchni, religii itd. Dziecko nie jest wtedy zaskoczone, np tym,że jakaś pani ma zaslonietą twarz , choc i tak kłopotliwe pytania czasem padają w najmniej odpowiednich chwilach
Chętnie poczytam, jakie Wy macie sposoby na przygotowanie dziecka do podroży, zainteresowanie nią przed wyjazdem i w trakcie samych wakacji. Każda podpowiedż jest bezcenna
Zdjęcia z naszych podróży i krótkie relacje znajdziecie na moim blogu kulinarnym
syna już też, bo jest już bardziej kumaty i wie co to samolot, czy pociąg
