To mi sie podoba i widze, ze udalo Ci sie b. tanio ogarnac Antarktyde.
De facto mnie kosztowala duzo wiecej.


Dokladnie tak jak napisales, ja np. nie mam platnych urlopow, musze zonglowac na bezplatnym, czyli jak nie pracuje to automatycznie trace, niewazne czy preferuje tani czy drogi styl podrozowania.
Zawsze podziwialem ludzi, ktorzy potrafili spedzic dluzszy czas w podrozy.
Niektorym sie wydaje, ze czas na dlugie podroze mozna przelozyc na wiek emerytalny, ale czy wtedy bedziemy mieli ta sile i zdrowie na wyczerpujace treki, rafting etc., dostep do szybkiej pomocy medycznej?
Niedlugo skonczy sie tanie latanie, jak zostana wprowadzone dodatkowe doplaty ekologiczne.
Zawsze odkladalem na inny termin, ale w koncu przyszedl taki moment. Nie mialem konkretnego planu, ale udalo mi sie spedzic ponad 2 lata w podrozy, jednak nie jednym ciagiem, gdyz w miedzyczasie byly powroty do domu, aby spotkac sie z rodzina i znajomymi.
Najbardziej denerwujace stawaly sie pytania: Skad ta kasa?, dlatego zbytnio nie naglasnialem i nie prowadzilem bloga, tylko wspomnialem, ze zamierzam zmienic kraj na jakis czas.
Poza tym innym sie od razu wydaje, ze jak ogarniamy dluzsze czy czeste podroze to powinnismy plywac w pieniadzach i nekaja o "bezzwrotne" pozyczki.
Z pewnoscia kazdy chcialby odzyskac to co napozyczal i bardzo podoba mi sie przyslowie: "Jak chcesz stracic przyjaciela to pozycz mu pieniadze".
Owszem poszlo sporo kasy, prawie wszystkie oszczednosci, ale kasa nie zrekompensuje tego co zyskalem, wrocilem bogatszy, jesli chodzi o nowe doswiadczenia i jedno jest pewne, na pewno nie zaluje.
Lista zwiedzonych krajow powiekszyla sie o kilkanascie, ale to nie jest dla mnie zadnym wyznacznikiem.
Warto bylo podzielic sie usmiechem i zobaczyc ta silna wiare tych biednych ludzi w Afryce, ktorzy w porownaniu z nami nic nie maja, a wydawali sie szczesliwi...
Mozna zadac ciekawe pytanie: "Czy podroze zmieniaja?"
Mysle ze tak, po powrocie widzimy swiat w innych okularach, inaczej spostrzegamy konsumpcje i materializm, potrafimy sie cieszyc z malych rzeczy, ktore wczesniej mogly wydawac sie nieistotne. Stajemy sie wyczuleni na biede i krzywde ludzka, bedziemy bardziej otwarci, wyluzowani i sie juz tak nie przejmujemy drobnostkami.
Poza tym gdy raz postawimy wszystko na jedna karte to w przyszlosci nie bedziemy miec problemow z podejmowaniem stanowczych decyzji.
Jest tylko jeden maly mankament, po powrocie ciezko sie odnalezc, a dalekie, egzotyczne podroze dalej magicznie wabia...

Moim skromnym zdaniem kasa nie jest zadnym wyznacznikiem, kto ile mogl wydac, juz pomijam czy go bylo stac czy nie, ale najwazniejsze jest to co zobaczymy i przezyjemy, tak jak wczesniej wspominalem.
Takim prostym przykladem moze byc NY, wydaje mi sie, ze ktos moze inaczej postrzegac NY, kto sobie nie zalowal na lepszy hotel na Manhattanie i skosztowal wysmienitego jedzenia w drogiej restauracji, a inaczej ktos, kto mieszkal w malo komfortowym tanim lokum, oddalonym od centrum czy w nieciekawej, malo bezpiecznej dzielnicy, palaszowal pizze za 1$ i szkoda bylo wydac na drogie musicalle.
Oczywiscie nie mam nic przeciwko taniemu podrozowaniu, bardzo podziwiam i szanuje takich podroznikow, ale czasami warto odzalowac wiecej kasy i przypuszczam, ze to moze byc jednym z powodow czemu NY albo sie kocha albo nienawidzi.
Mnie osobiscie to miasto magicznie przyciaga, spedzilem tam ponad 10 szalonych weekendow i kolejny NR w zeszlym i w tym roku powitalem wlasnie w NY.

Milej niedzieli.

@cccc
Niestety niektórzy są skazani na tanie podróżowanie i to nie jest kwestią ich upodobania ale po prostu możliwości finansowych.
Według wyliczeń jeden wydaje 10% dochodów i ma wypasiony hotel itd drugi wyda 20% dochodów i starczy na bilet lotniczy. Dlatego wiele miejsc jest niedocenionych, często wyjazdowym niewypałem tak jak mówisz ze względu na finanse. Można by rzec nie stać to nie jedź ale czy o to chodzi? No nie