Moja letnia włoska wycieczka
Na pewno każdy ma swoje miejsce na Ziemi. Miejsce, do którego zawsze wraca, lubi wrócić czasem lub do którego tęskni. Ale co w przypadku, gdy tym ukochanym miejscem jest całe Państwo?
Włochy oczarowały mnie już wiele lat temu [powiedziałabym dziesiątek lat temu
] gdy jako kilkuletnia dziewczynka biegałam po włoskich plażach, kąpałam się w ciepłym Adriatyku i zwiedzałam coraz to ładniejsze miasteczka. Wszystko dzięki moim Rodzicom. We Włoszech nauczyli mnie jeść pizzę i nienawidzić coca coli [długa historia], ale przede wszystkim doceniać czas spędzony wspólnie w rodzinnym i przyjacielskim gronie. Do Włoch wracam w każdej wolnej chwili. I nie ma znaczenia czy to bogata północ czy sielskie południe. Ci ludzie, ta atmosfera, ten język, ta kuchnia. No dobra, to WINO! Są jednak miejsca, w których jeszcze nie byłam [i dobrze!], a które odkrywam na bieżąco. Takim regionem była Apulia. Okazja pojawiła się w czerwcu 2016 roku kiedy WizzAir ogłosił nowe połączenie na trasie Katowice - Bari. Cena za sierpniowy przelot wynosiła wtedy 178 zł za osobę, więc skorzystałam.
W Bari mieliśmy bazę noclegową w uroczym apartamencie obok Piazza Umberto I. Do pozostałych miejscowości dojeżdżaliśmy pociągami [swoją drogą w Bari jest czterech! przewoźników kolejowych i tym samym cztery dworce kolejowe w jednym miejscu]. A jeżeli będziecie kiedyś w Puglii lub okolicach koniecznie spróbujcie wybitnego panzerotti <3
Chciałabym zaprosić Was na fotorelację z mojego 4-dniowego pobytu w Apulii. Na zdjęciach niewiele Bari [stolica Apulii], więcej Poligniano a Mare [miasto w skałach] oraz Alberobello [ze słynnymi domkami trulli]. Dla wszystkich fanów włoskiego południa.
i z wyciśniętymi na to pomidorkami koktajlowymi, rozgryzionymi zębami przez gospodynię. Do tego vino di casa. Jeden z lepszych posiłków w życiu 