Ja się przyzwyczaiłem, i najbardziej lubię, podróżować sam.
Sam zacząłem jeździć/latać dlatego, że moi najlepsi znajomi nie byli tym zainteresowani. Teraz i owszem dużo znajomych wyraża chęć jechać ze mną, ale nie za bardzo chcę ich brać, gdyż nie wiele wnoszą do organizacji/przygotowania/planowania, a zazwyczaj potem mieszają.
Ale są też duże plusy tego, że podróżuję sam:
- podczas podróży robię to co chcę
- łatwiej jest znaleźć nocleg na CS (początkowo traktowałem to jako opcję taniego noclegu, teraz jest to raczej styl podróżowania, ale de fecto nie kosztuje nic)
- samemu poznaję więcej nowych osób, bardziej uczę się nowych kultur, bo w podróżach ze z znajomymi to jest różnie
- nie biorę za nikogo oprócz siebie odpowiedzialności
Ot tak po prostu wolę włóczyć się sam

Ja się przyzwyczaiłem, i najbardziej lubię, podróżować sam.
Sam zacząłem jeździć/latać dlatego, że moi najlepsi znajomi nie byli tym zainteresowani. Teraz i owszem dużo znajomych wyraża chęć jechać ze mną, ale nie za bardzo chcę ich brać, gdyż nie wiele wnoszą do organizacji/przygotowania/planowania, a zazwyczaj potem mieszają.
Ale są też duże plusy tego, że podróżuję sam:
- podczas podróży robię to co chcę
- samemu poznaję więcej nowych osób, bardziej uczę się nowych kultur, bo w podróżach ze z znajomymi to jest różnie
- nie biorę za nikogo oprócz siebie odpowiedzialności
Ot tak po prostu wolę włóczyć się sam

Hej
Czy zastanawialiście się kiedyś jakie cechy są dla Was najbardziej interesujące wybierając współtowarzysza podróży, kto byłby dla Was odpowiednim kompanem? Może ktoś kto ceni sobie wygodę a może ktoś kto lubi podróżować autostopem? do 30tki? lubiący zwiedzać?
CT

I nie żeby seksizm czy coś, ale taka księżniczka w wydaniu męskim jest jeszcze gorsza niż w żeńskim ;D Oczywiście bez przesady, jak jest coś nie tak, to lepiej powiedzieć, niż na koniec wycieczki stwierdzić 'mnie się nie podobało, bo to i to i to, a ty miałaś to gdzieś'; ale narzekanie dla sportu to przesada.

Raz w zyciu skusilem sie na towarzystwo z internetu i od razu trafilem na ksiezniczke w zenskim wydaniu Wytrzymalem 5 dni - a jestem raczej cierpliwy... Od tamtej pory albo podrozuje solo albo wczasuje z rodzina (wtedy marudzenie dzieci przyjmuje jako cos, co moze sie zdarzyc, gdy sie zmecza).

co do autostopu owszem zdarzalo mi sie jakies 5/6 razy jezdzic po niemczec jak mialem jakies 20 lat, potem jednak przestalem, bo porpstou sie to nie
oplaca, loty samolotem sa takie tanie, ze wiecej zarobie w tym czasu ktory zmarnuje na autostop, szkoda zycia

Autostop to jak couchsurfing. Nie tylko chodzi o to, żeby było tanio. To przede wszystkim przygoda i poznawanie ciekawych ludzi (bo zwykli ludzie rzadko biorą autostopowiczów). Na pewno nie szkoda na to życia