DAD napisał(a):
Spokojnie spokojnie. Bedzie pewnie komunikowal ze jest JEDYNYM co po polsku lub JEDYNYM co ma kontent TYLKO podrozniczy, bo juz tak czytalem w komentarzach jak mu ludzie wytykali ze to nie jest prawda.
On na okladce swojej ksiazki ma napisane: "Jedyny Polak, który dotarł do najtrudniejszych miejsc na Ziemi".
Nawet pokusilem sie na zwrocenie mu uwagi w jakims komentarzu o to, ale odpisal ze to wina wydawcy i sam sie zdziwil...
Marco Polo sie znalazl
Ja generalnie przestalem ogladac juz jakis czas temu, szkoda czasu na to. Nie mniej jako zjawisko, mnie to interesuje. Doceniam umiejetnosc monetyzowania swojej popularnosci. O wartosci kontentu to szkoda pisać, szczegolnie na takim formum jak to.
On na okladce swojej ksiazki ma napisane: "Jedyny Polak, który dotarł do najtrudniejszych miejsc na Ziemi".
Nawet pokusilem sie na zwrocenie mu uwagi w jakims komentarzu o to, ale odpisal ze to wina wydawcy i sam sie zdziwil...
Marco Polo sie znalazl
Ja generalnie przestalem ogladac juz jakis czas temu, szkoda czasu na to. Nie mniej jako zjawisko, mnie to interesuje. Doceniam umiejetnosc monetyzowania swojej popularnosci. O wartosci kontentu to szkoda pisać, szczegolnie na takim formum jak to.
"Jedyny Polak, który dotarł do najtrudniejszych miejsc na Ziemi". to jest kwintesencja tego megalomana, narcyza. Na stronie książki do dziś jest ten tekst. Żałosne.
Choć i tak Pająk jest mało szkodliwy w porównaniu do ostatnio popularnej gwiazdeczki- niejakiego jakimiuka , jego najnowsza twórczość:
Cytuj:
DZIWNA HISTORIA Z ROSJI. Spotykam żołnierza, który wraca z frontu na Ukrainie i daje mi prezent…
Ale od początku. Docieram do Sankt Petersburga i już na wstępie mam problem ze znalezieniem noclegu. Odbijam się od drzwi dwóch hosteli nad ranem. Podejmuję trzecią próbę i okazuje się, że jest wolne miejsce. Hostele o tej porze roku w Petersburgu są naprawdę obłożone, wiele osób mieszka w nich długoterminowo.
Proszę panią na recepcji o dolną pryczę, jednak wszystkie są zajęte. Biorę więc to, co jest. Jestem tak zmęczony, że nie mogę wybrzydzać. Wchodzę do pokoju i się rozpakowuję. Muszę przecież naładować cały sprzęt elektroniczny. Jest około 10:00 rano. Z dolnej pryczy w 14-osobowym pokoju wstaje gość, na oko czterdziestoletni. Witamy się i tyle.
Lecę do łazienki zrobić pranie i tam ponownie na niego trafiam. Od słowa do słowa. Pyta, skąd jestem. Mówię: „Z Polski”. Pogadaliśmy chwilę, po prostu jak dwóch przypadkowych facetów. Pytam: „A ty z Petersburga?”. A on na to: „Nie, mieszkam 150 km od Petersburga. Dostałem przepustkę. Wracam z frontu”. Rozmawiamy jeszcze moment i wracam do pokoju.
Po chwili widzę, że wraca. Mówi: „Ja dziś wyjeżdżam. Weź moją dolną pryczę, będzie ci wygodniej. I tu masz bluzę. To wojenna, ciepła bluza. Jak będzie zimno, to ci pomoże”. Podaje mi ją. Biorę, bo nauczyłem się, że nie warto odmawiać prezentów.
Odchodzi.
W ósmym odcinku z Rosji, który właśnie wleciał na kanał YouTube, znajdziesz odpowiedź na to, co zrobiłem z prezentem od żołnierza.
Ale od początku. Docieram do Sankt Petersburga i już na wstępie mam problem ze znalezieniem noclegu. Odbijam się od drzwi dwóch hosteli nad ranem. Podejmuję trzecią próbę i okazuje się, że jest wolne miejsce. Hostele o tej porze roku w Petersburgu są naprawdę obłożone, wiele osób mieszka w nich długoterminowo.
Proszę panią na recepcji o dolną pryczę, jednak wszystkie są zajęte. Biorę więc to, co jest. Jestem tak zmęczony, że nie mogę wybrzydzać. Wchodzę do pokoju i się rozpakowuję. Muszę przecież naładować cały sprzęt elektroniczny. Jest około 10:00 rano. Z dolnej pryczy w 14-osobowym pokoju wstaje gość, na oko czterdziestoletni. Witamy się i tyle.
Lecę do łazienki zrobić pranie i tam ponownie na niego trafiam. Od słowa do słowa. Pyta, skąd jestem. Mówię: „Z Polski”. Pogadaliśmy chwilę, po prostu jak dwóch przypadkowych facetów. Pytam: „A ty z Petersburga?”. A on na to: „Nie, mieszkam 150 km od Petersburga. Dostałem przepustkę. Wracam z frontu”. Rozmawiamy jeszcze moment i wracam do pokoju.
Po chwili widzę, że wraca. Mówi: „Ja dziś wyjeżdżam. Weź moją dolną pryczę, będzie ci wygodniej. I tu masz bluzę. To wojenna, ciepła bluza. Jak będzie zimno, to ci pomoże”. Podaje mi ją. Biorę, bo nauczyłem się, że nie warto odmawiać prezentów.
Odchodzi.
W ósmym odcinku z Rosji, który właśnie wleciał na kanał YouTube, znajdziesz odpowiedź na to, co zrobiłem z prezentem od żołnierza.
Gość celowo lub nie chce nam ocieplić wizerunek najeźdźców - jacy to oni biedni -też muszą iść na wojnę zdaje się mówić i też z tego powodu cierpią, ciekawe czy pojedzie do Tarnopola i zobaczy blok gdzie w bestialskim ataku zginęło prawie 40 osób?
nie ma info czy dodatkowo płatnych czy idzie to z tych 10 tyś USD 
