Witam,
Relacji ze Szkocji jest na forum niewiele,postanowiłem więc podzielić się kilkoma refleksjami i zdjęciami z weekendu w tym pięknym kraju. W tej części Wysp Brytyjskich bywałem kilkukrotnie - kilka razy z rzędu podczas studenckich wakacji. Zarabiając na chleb i piwo starałem się wybierać odległe miejsca np. Isle of Arran czy okolice Loch Ness. W Edynburgu, który był głównym celem naszej podróży byłem już parę razy - były to jednak pobyty krótkie,ledwie kilkugodzinne. Polubiłem to miasto od pierwszego wejrzenia i do tej pory jest jednym z moich ulubionych.
Jakość zdjęć niestety nie będzie najlepsza. Bezlusterkowiec odmówił posłuszeństwa tydzień wcześniej w Czechach,zdjęcia są więc z telefonu i odkurzonego "kompaktowego staruszka".
18/02
Wycieczkę rozpoczęliśmy w Krakowie. Autobus zawiózł nas na lotnisko w niecałe 30 minut. Samolot wypełniony po brzegi,bilety od BPH/Ryanair za darmo - normalnie 530 złotych/os. Nocleg mieliśmy zarezerwowany w Ibis South Bridge za 25 GBP/noc w jednej z promocji Accora - jak na warunki szkockiej stolicy, cena była co najmniej godna uwagi. Hotel położony w świetnej lokalizacji, w sercu starego miasta. Lot trwał 2,5 godziny i był bezproblemowy. Do hotelu udaliśmy się autobusem Airlink (7.5 GBP za bilet tam i z powrotem). Można również miejskim autobusem nr 35 (nam się spieszyło) lub tramwajem (Airlink tańszy). Końcowy przystanek jest na Waverley Bridge, w samym centrum Edynburga. Do naszego hotelu 10 minut piechotą. Po zakwaterowaniu (recepcja na czwartym piętrze.ale wchodzi się na nie bezpośrednio z ulicy) udaliśmy się na odpoczynek.
19/02
Rano udaliśmy się na śniadanie (wykupione wcześniej za niecałe 10 GBP/os). Dosyć urozmaicone - kontynentalny standard, plus właściwie wszelkie składniki szkockiego śniadania, z wyjątkiem black pudding. Jest za to haggis
Obsługa miła,jedzenie smaczne. W pobliżu jest mnóstwo knajp, w których mozna zjeść taniej. Wybraliśmy hotelowe śniadanie tylko ze względu na wygodę. Po posiłku rozpoczęliśmy powolne zwiedzanie,jak zwykle bez planu i przewodnika. Royal Mile przeszliśmy w stronę zamku. Pogoda od początku nas nie rozpieszczała: wiało,padało - tak powinno być w Szkocji Załącznik:
P1040774.jpg [ 101.49 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
P1040776.jpg [ 95.89 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
WP_20160219_004.jpg [ 130.64 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
P1040777.jpg [ 152.55 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Wiatr przegonił nas na dół - do "nowego miasta". Błąkaliśmy się bez celu po pięknych i mniej uroczych ulicach, w miejscach raczej nieturystycznych.
Załącznik:
P1040781.jpg [ 159.86 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
P1040782.jpg [ 129.44 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
P1040786.jpg [ 160.57 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
P1040796.jpg [ 144.33 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Zziębnięci udaliśmy się na kawę do bardzo fajnej knajpki gdzieś w okolicy Princess Street (podwójne espresso - 2.5 GBP,ach te szkockie ceny). Na tablicy z menu rzucała się w oczy tajemnicza nazwa "clapshot". Każdy nawiedzający ten przybytek Szkot pytał co to jest. Sam byłem ciekaw. Otóż, clapshot to taki szkocki miszmasz pochodzący z Orkadów,którego składnikiem jest min. haggis.
Włóczyliśmy się jeszcze po okolicy przez jakiś czas i udaliśmy się na posiłek. Fish'n chips i burger,plus rzecz jasna Irn Bru (niecałe 20 GBP).
Załącznik:
WP_20160219_007.jpg [ 127.09 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Po lunchu udaliśmy się Princess Street w stronę Calton Hill. Po drodze zatrzymaliśmy się w Rabbi's Cafe, by wykupić jednodniową wycieczkę w Highlandy (o której w dalszej części relacji). Pogoda wciąż dawała nam się we znaki.
Załącznik:
P1040814.jpg [ 138.01 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
P1040815.jpg [ 151.05 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
P1040820.jpg [ 131.66 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
WP_20160219_011.jpg [ 122.07 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
WP_20160219_012.jpg [ 149.98 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
WP_20160219_017.jpg [ 107.1 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
WP_20160219_019.jpg [ 109.96 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Schodząc z Calton Hill szliśmy przed siebie, docierając do Ocean Terminal. Po drodze świetnie widać wielokulturowość miasta. Obok polskich sklepów,chińskie markety,hinduskie restauracje etc.
Załącznik:
P1040843.jpg [ 147.61 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
P1040846.jpg [ 150.57 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
P1040862.jpg [ 140.24 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
WP_20160219_031.jpg [ 130.19 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
WP_20160219_034.jpg [ 164.72 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Po trzykilometrowym spacerze dotarliśmy nad wodę. Ciekawa okolica:knajpy,doki i pusto (pewnie ze względu na pogodę).
Załącznik:
WP_20160219_036.jpg [ 153.91 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
WP_20160219_039.jpg [ 108.3 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
WP_20160219_040.jpg [ 91.76 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Załącznik:
WP_20160219_043.jpg [ 102.11 KiB | Obejrzany 11901 razy ]
Zmęczeni udaliśmy się do pierwszego lepszego baru. K. ucięłą sobie pogawędke z barmanem na temat single maltów (nie ma o tym zielonego pojęcia). Mina młodzieńca, gdy na pytanie:"Jaką chce pani whisky?"- usłyszał odpowiedź: "szkocką" - bezcenna
Ja zadowoliłem się lokalną Ipą (smaczna,inna niż polskie). Zarówno 35 ml szkockiej jak i piwo kosztowały 3.80 GBP (ach, te szkockie ceny po raz kolejny).Po opuszczeniu nadbrzeży zgubiliśmy się w drodze do starego miasta, poznaliśmy przy okazji kolejne nieturystyczne miejsca. Wróciliśmy w okolice South Bridge i zaczęliśmy szukać ciekawego pubu na wieczór. Wszystko było wypełnione po brzegi. Ostatecznie "wylądowaliśmy" w knajpie Tron,pełnej szkockiej młodzieży, ale całkiem ok. Z braku innego dobrego piwa,zadowoliłem się piciem Guinnessa (ceny piwa od 3.20 do 4 GBP).
cdn.
Wycieczka kosztowała 45 GBP/os (studenci 43 GBP). Była z kategorii spontanicznych. Wiedziałem, że jest mnóstwo biur organizujących takie "eskapady", ale na sam wyjazd zdecydowaliśmy się w kilka minut, przechodząc obok jednego z nich. Wersji jest mnóstwo - jednodniowe,kilkudniowe, z różnymi trasami - koszt również zmienny. Nie jest to opcja tania. Mogliśmy oczywiście wynająć samochod za część tej kwoty i pojechać sami. Nie lubimy jednak wynajmować samochodów podczas wyjazdów. Poza tym,Szkoci jeżdżą po niewłaściwej stronie drogi.
. Długość trasy - ponad 500 kilometrów. Sami nie wiedzieliśmy czego się spodziewać. Po krótkiej odprawie związanej z kwestiami technicznymi i bezpieczeństwem, ruszyliśmy. Richard zaczął opowiadać o historii Edynburga, Szkocji, sporcie i polityce. Co chwile wtrącał całkiem śmieszne żarty. Bus był wygodny, w środku ciepło a na zewnątrz pogodowy kalejdoskop. Chyba nigdy nie widziałem tak szybkich i intensywnych zmian pogody. W 3 minuty potrafił padać śnieg,deszcz i świecić słońce. Wiało okrutnie przez cały czas.