Nie każdy bohater nosi pelerynę, niektórzy noszą szlafrok

Na mecz ruszam do miasta w ciemno i trafiam na plac z telebimem, gdzie gromadzi się na nim oraz na okalających go ulicach około 3000 osób. Są wszyscy: rodziny z dziećmi, młodzież oraz seniorzy. Z turystów spotykam tylko dwie dziewczyny z Kanady, które aktywnie przeżywają każde zagranie. Ja nie znam nawet zasad. Na rozpoczęcie spotkania sporo osób tańczy lokalną wersję Haki. Ogólnie jest gwarno, ale wrzawa jest tylko w kluczowych momentach meczu.
Fajnie tu być, ale jednak derby BA zrobiły większe wrażenie
Wracam na chatę z buta, by po krótkiej drzemce wstać bo przyjechać miała po mnie umówiona taryfa. Miała.

Jest 3.30, lot mam o 5.40, do lotniska 22km, a taryfy jak nie było tak nie ma. Cóż, postanawiam iść 2km do miasta z nadzieją, że tam kogoś złapę i załatwię sobie transport. Wtem... spotykam człowieka w szlafroku. Przypominam, jest środek nocy, a on mi w 5 minut załatwia ziomka, który zawozi mnie na lotnisko. Nie powiem, uratował mi dupę, a ja sobie myślę, jakiego mam farta bo drugi raz po uniknięciu tajfunu na Aitutaki byłem blisko katastrofy.

"" Nie każdy bohater nosi pelerynę, niektórzy noszą szlafrok"..

W hołdzie rozważył bym zakup jakiegoś szlafroka upamiętniającego tę sytuację 😉

Po dwóch lotach (drugi 19 osobowym DHC) z przesiadką w Nadi pojawiam się na czwartej i ostatniej tytułowej wyspie czyli Tavueni. Zwana wyspą-ogrodem, ale nie bujna roślinność porastająca wyspę mnie tu przyciągneła. A jestem tu za sprawą przebiegającej przez wyspę linii zmiany daty, czyli południka 180°. Oprócz tego miejsca na Fiji przebiega ona jeszcze przez ląd tylko u ruskich i na antarktydzie. I tak jak na równiku można skakać z północnej półkuli na południową lub stanąć okrakiem na obu na raz, tak tutaj jest możliwe z dzisiaj na wczoraj i spowrotem. Albo być w obu dniach jednocześnie stawiając jedną stopę "na dzisiaj" a drugą na "wczoraj". Albo... pole do manewru jest spore, przykładowo można się dzisiaj oświadczyć, a dziewczyna odpowie "tak" wczoraj.
Taka pozdróż w czasie sprawia mi niemałą frajdę, skaczę sobie z jednej strony na drugą i spowrotem.
Następnie udaję się na Waitavala, to naturalne zjeżdżalnie o długości 50m, które powstały w korycie rzeki. Skały są tak wyślizgane, że nie ma ryzyka skaleczenia czy obijania się. Na miejscu czas spędza grupa miejscowych chłopaków, która na odpowiedź na pytanie skąd jestem reaguje gromkimi okrzykami "be like Poland!" niosącymi się po okolicznym lesie. Pokazują mi gdzie zaczyna się zjazd, jak się tam dostać nie zaliczając gleby i nie pozostaje mi nic innego jak czerpać fun ze zjazdów.
Popołudnie spędzam chillujac nad basenem skąd rozpościera się widok na ocean.
Ps. Na koniec; tak wygląda najwyższy budynek na całej wyspie

Brzmi jak dobre miejsce do pracy zdalnej, szef mówi że ma to być zrobione na "wczoraj" i ma

_________________
Mój blog podróżniczy: http://www.seetheworld.pl --> na nim m.in. Wietnam, Seszele, Malezja, Singapur, Hongkong, Tajlandia i inne.

Zapraszam również na profil facebookowy: https://www.facebook.com/seetheworld89/

Mam takie szczęście od wczoraj, że podczas każdej aktywności pogoda dopisuje a potem albo kropi albo leje. Dziś z samego rana pojechałem na snurkowanie na Rainbow reef oraz na Great white wall, które znajdują się pomiędzy moją wyspą (Taveuni) a Vanua Levu. Dwa wejścia do wody po 45 minut, byłem sam, więc mogłem się skupić na widokach, zamiast na tym czy nie dostanę kopa na głowę od kogoś obok. Ułatwiłem sobie dryfowanie biorąc makaronika, gdyż snurkowanie to ma być przyjemność, a nie walka z wodą o utrzymanie się na niej. Fotek brak, bo co dzieje się pod wodą, zostaje pod wodą
Popołudniem próbowałem chillować, ale co chwila pojawiały się opady.

Przedwczoraj stwierdziłem, że Bóg mnie stworzył na swoje z 7 dnia podobieństwo i jestem urodzony by spędzić te dwa dni na totalnym relaksie nad oceanem i nad basenem. Tak też się stało i regenerowałem siły ciesząc się pogodą.
Dziś popołudniu nadszedł czas końca sielanki, wróciłem z tytułowego końca mapy krajóweczką do Nadi, gdzie do następnego lotu miałem 4 godziny.
Poszedłem od razu odprawić się na lot do LA i co się okazuje: lecę za aviosy w C, bilet FJ kupiłem przez stronę BA, z pół roku temu FJ zawiesiło loty do DFW i dostałem maila, że mogą mi zmienić lot do LAX i jeśli mi to pasuje to mam wejść w manage i kliknąć, że akceptuje. Kliknąłem. BA nie wystawiło mi nowego etixa i oni to tutaj na lotnisku NAN mają w piź***e i mam sobie dzwonić do Londynu i sobie to odkręcić, bo oni w systemie widzą, że mam bilet na lot do DFW, który nie istnieje. I żebym się streszczał, bo zostało mi tyle i tyle do zamknięcia odprawy.
Całe szczęście, że miałem margines czasowy, jeden z kolegów forumowiczów @farciarz wydzwonił do Britisha, ale tam twierdzą, że wszystko git. Na lotnisku z kolei mówią, że nie git. Po kolejnym telefonie podali etixa, ale tego starego. Po kolejnym coś poklikali i dostałem nowego. Trwało to w sumie półtorej godziny.
Nie wiem co tutaj zawiodło, ale jako pasażer nie mam obowiązku znać niuansów, że FJ nie dostał jakiś agreementów na grzebanie w rezkach od BA.
Było-mineło, przeszedłem sprawnie wszystkie kontrole, zahaczyłem o salonik a pod gate się okazuje, że wszyscy, całe 350 osób ma zone A albo B i wszyscy stoją w kolejce to priorytetowego wejścia na pokład
Wkońcu rozsiadłem się na swoim 20K, zamówiłem kurczaka z ananasem, czekam aż tylko mi go podadzą i udaje się w objęcia niejakiego Morfeusza i widzimy się w Ameryce

Po obiedzie poprosiłem o przygotowanie fotela do spania, zostało nałożone prześcieradło, dostałem też kołderkę i udało mi się przespać prawie 6 godzin. Obudziłem się kiedy podawano śniadanie i lada moment wjechał na stół mój omlet. Dostałem do niego m.in. chyba trzy różne noże i byłem blisko popełnienia paux pas, gdyż nie mam pojęcia, który z nich był dedykowany omletowi.

Po wylądowaniu pomny mojego wjazdu do USA w MIA, które trwało 3h, szybkim krokiem poszedłem do stanowisk celników, ale okazało się, że na non-citizens jest kilku pasażerów na krzyż. Rano pojechałem do wypożyczalni, gdzie zaklepałem sobie rower z wyprzedzeniem, a oni się pytają, czy za extra 6$ chcę rower z hamulcami. A poproszę. Zrobiłem sobie 20 kilometrową traskę wokół Lady Bird Lake, całkiem przyjemna przejażdzka, bo cała trasa prowadzi parkiem, a jak go nie ma to dobudowanymi na jeziorze pomostami.
I to by było na tyle, wracam na lotnisko gdyż czekał mnie lot AUS-DAL a następnie zmiana lotniska na DFW.
Przed lotem w saloniku okazuje się, że prysznic kosztuje extra 30$ a w bemerach same opcje wege: ryż, ziemniaki, grillowane warzywa i fasola w sosie chilli. Mięso? Ekstra płatne. Szaf kuchni osobiście rozdał menu a następnie zebrał zamówienia. Postawiłem na grzybową oraz fillete of beef, które okazały się pyszne. Pół lotu przespałem na płasko, a przed samym lądowaniem, tak jak i poprzenio, omlet z ciągnącym się serem

Widzę, że to miejsce "zmiany dnia" na Taveuni odkąd tam byłem, czyli z 15 lat temu niewiele się zmieniło. Jak było zapuszczone i zapomniane tak nadal podobnie to wygląda. Aż dziwne, że Fiji z tego nie korzysta, na świecie są znacznie słabsze atrakce rozdmuchane jakby były kolejnym cudem świata. Wtedy nawet nie mogłem tam dojechać, bo dopiero któryś z rzędu taksówkarz wiedział wogóle gdzie to jest!

Z tego co wyczytalem, to rząd NZ im uświadomił, że mają to miejsce i im je oznaczył tablicą. Jedynie co, to na lotnisku jest mapka, że przebiega południk. Na miejscu bieda, idzie się boiskiem-klepiskiem koło więzienia, zero strzałek czy jakichkolwiek oznaczeń.

Próbowałeś tam odpalić xtb i pospekulować?

Wyslane z telefonu przez Tapatalka

Dzwoniłem do znajomych, żeby dali numery w totka na jutro

Pierwotny rozkład zakladał szybką 2h przesiadkę na IST i spędzenie poprzedniej nocy w domowym łóżku. Zostałem jednak przełożony na dzisiaj rano, ale w zamian dostałem busa z kierowcą, 5 gwiazdowy hotel i kupon na obiad.
Rano zostałem odwieziony pod osobne wejście dla C, wszysktie procedury, security, kontrola paszportów itd zajęły dosłownie 3 minuty i mogłem już oczekiwać na lot w saloniku.

W trakcie lotu serowano śniadanie i w sumie powrót do domu odbył się bez większej historii.

Odpocznę i w kolejnym poście zrobię podsumowanie i poradnik

Pewnie są różne szkoły sklejania RTW, można zacząć od środka, bo się pojawiła ciekawa kreska jak ta z Indii do Nowej Kaledonii w C, ale ja zaczynam od wyboru miejsc, które mnie interesują a następnie staram się ustalić optymalny pierwszy i ostatni lot. Do/z miejsca, które chce się po drodze zobaczyć, albo będzie tylko hubem do lotów dalej. Przykładowo jeśli interesuje nas Azja to celujemy w SIN/BKK/MNL i stamtąd ruszamy dalej. Jeśli nie wiemy jak dostać się w interesujace nas miejsce najprościej na FlightRadar24 zobaczyć jaka linia i skąd tam lata lub na skyscannerze poszukać lotów gdziekolwiek i kiedykolwiek z intersujacego nas miejsca. Mając już pierwszy i ostatni etap podróży łatwiej jest już uzupełnić brakujace loty "po środku". Warto też przemyślać pokonanie jakiegoś odcinka lądem i wylot z lotniska kilkaset kilometrów dalej.
Fajnym narzędziem jest google flights, które mi się przydaje w dwóch kwestiach. Po pierwsze można sprzwdzić kalendarz cen na wybranym kierunku i dzieki temu wiemy czy cena jest stała przez caly rok i można kupić bilety np z kolejnej wyplaty czy jednak im wcześniej tym taniej. A druga sprawa to historia cen. Jeśli planujemy loty na za rok, to można sprawdzić te na "pojutrze" pod kątem ich historii cen i wyłapać jakieś prawidłowości licząc na to, że schemat się powtórzy.
Kupując loty z wyprzedzeniem jest ryzyko zmian rozkladowych. Warto zaplanować minimum 2-3 dni w każdym miescu, żeby zachować margines błędu na ewentualne przesunięcia lotów.
Ja po doświadczeniach sprzed roku i dwóch na Ocenię wybrałem loty tylko Fiji Airways oraz Air New Zealand i oprócz kilku zmian po kilkadziesiąt minut, FJ skasowała loty do Dallas, dostałem w zamian LA bez możliwości kontunowania podróży do celu linią partnerską np. Amercian Airlines. Trzeba być na to przygotowanym i mieć w budżecie luźnego tysiaka na dodatkowe loty i ewentualny nocleg.
Co też zauwazyłem, zdaża się całkiem często, że nie jesteśmy powiadamiani o zmianach przez linię. Dlatego ja co +/- 2 miesiące sprawdzam sobie na skyskanerze czy dalej moje loty są wyszukiwane. Można też sprawdzać po PNR w manage booking, ale dla mnie skyscanner jest łatwiejszy i szybszy.
Im bliżej wyjazdu, na około 3 miesiące przed, sprawdzam nawet częściej, bo i czasu na ewentualne korekty coraz mniej.
Odradzam sprawdzania warunków wjazdowych do wybranych przez nas miejsc za pomocą AI, bo myli się na potęgę. Robiłem kilka testów na próbę i wprowadzała w błąd za każdym razem.

Podsumowanie:
Było to moje czwarte RTW przez Oceanię, przez ten czas udało mi się odwiedzić wszytkie kraje oprócz Nauru (do którego mialem nawet wizę, ale tak pomieszali w lotach, że ostatecznie tam nie poleciałem). Do tego zobaczyłem kilka terytoriów zależnych jak Polinezja Francuska, Wyspy Cooka, Guam i Mariany Północne.

Osobisty ranking raju na ziemi: Wyspy Cooka, Palau, Samoa, Polinezja
Snurkowanie: Palau, Polinezja
Wywalenie z kraju przez policję: Wyspy Marschalla

Czy wydałem mnósto mil, aviosów i kasy? Być może.
Podsumowanie tej podróży w poście #17

Czy było warto? Bez dwóch zdań!

Czyli realnie ok 25tys pln?

Wyslane z telefonu przez Tapatalka

Gdyby brać wszytkie loty za gotówkę, liczmy PL/BUD/VIE - AKL 2500, NAN-US 2500 i US - Polska 1500 + noclegi (mnie wyszły 3500-4000 jakoś) + atrakcje (jedzenia nie licze bo w Polsce też jem) to myślę, że masz rację

Iliczylem same loty i koszt mil aviosow na wolnym rynku

Wyslane z telefonu przez Tapatalka