| Forum strony Fly4free.pl https://forum.fly4free.pl/ | |
| Bodrum i początek 15 km marszu do pobliskiej wsi bodrum-i-poczatek-15-km-marszu-do-pobliskiej-wsi,214,186909 | Strona 1 z 1 |
| Autor: | Mucha w sieci [ 15 Mar 2015 17:48 ] |
| Temat postu: | Bodrum i początek 15 km marszu do pobliskiej wsi |
„Ukochane” Bodrum -„I co ja robię w tym Bodrum?!” – tak myślałam po kilku dniach od przyjazdu… -„Przecież tu nic nie ma! Tylko ten zamek, w którym zapewne nie można robić zdjęć. I czyste morze, ale pływać przecież też niespecjalnie lubię… Niby ładnie, bo i zatoki co chwilę i widoki za każdym zakrętem, ale jak ja tu wytrzymam 3 miesiące?!” Pozytywne myślenie podstawą sukcesu i zadowolenia! Gdybym pojechała do Bodrum na wakacje, na pewno nie powiedziałabym na to miejsce złego słowa, bo spokojnie można je nazwać rajem, ale kiedy ubrana jesteś w mundurek z koszulą zapiętą pod szyję i w 40 stopniowym upale dźwigasz komputery, vouchery, formularze reklamacyjne i cały swój firmowy dobytek, produkujesz się przed ludźmi, żeby na koniec usłyszeć, że jesteś beznadziejna i nic nie wiesz, to jedyne twoje uczucie do Bodrum to obojętność, rozgoryczenie i złość. Postanowiłam więc uciec. Obraziłam się na Bodrum i zdecydowałam, że nie będę udawać się w turystyczne miejsca. Tłumy ludzi to zawsze zwiększone ryzyko, że gdzieś tam, popijając piwko w porcie, spotkasz swoich klientów, którzy z chęcią doniosą na Ciebie do biura lub, co gorsza, podejdą składać reklamację w Twoim czasie wolnym. I to postanowienie udało mi się wykonać w 100% – nie poszłam do zamku, do centrum nie zabrałam nigdy aparatu, nie kupiłam żadnych pamiątek i w centrum Bodrum ogarniam tylko jedną ulicę – prowadzącą od dworca do morza. Za to znam tysiące suchych faktów, którymi będę Was raczyć jako SPECJALISTKA OD BODRUM Jest pomysł – Yalıçiftlik! Był taki tydzień, w którym codziennie jeździłam samochodem na dyżury przez tureckie wioski. Hotel, w którym urzędowałam był jedynym po tej stronie półwyspu i jedynym położonym tak daleko od centrum miasta. I już przy pierwszym kursie w tamte rejony zakochałam się jak małolata – tym razem nie w przystojnym Turku spotkanym po drodze, a właśnie w tych wszystkich gajach oliwnych i widokach, które mijaliśmy. Z samochodu nigdy nie mogłam zrobić żadnego zdjęcia, bo 1) szyby były brudne 2) złońce świeciło na złość w złym kierunku 3) migawka nie nadążała przy prędkości rozwijanej przez Mekina 4) zazwyczaj byłam zajęta, bo modliłam się o szczęśliwe dotarcie do celu 5) czasami przypinałam się dwoma pasami na krzyż i kurczowo trzymałam siedzenia, żeby nie wypaść na zakręcie 6) często trzymałam głowę w reklamówce… W końcu nadszedł wolny wtorek, więc szybko pożyczyłam od kolegów plecak, spakowałam prowiant, założyłam tenisówki i poboczem drogi szybkiego ruchu poszłam do Yalıçiftlik. Zatrzymywały się dolmuşe, autobusy, koleżanki prowadzące wycieczki, ale pozostałam twarda i dzielnie szłam. Bez żadnego przygotowania, oczywiście. Z wielkimi chęciami i po 3 km – z językiem na brodzie I po tych 3 km zadzwonił mój służbowy telefon… Dzwoni szef: – „Aljoooo, Paulina!” – „Aljo szefie!” – „Jak się masz?” – typowe tureckie pytanie musiało przecież paść. – „Wszystko dobrze, idę właśnie do Yalıçiftlik.” – odpowiadam. – „Coooo? Idziesz? Piechotą? Nudzi Ci się?!” – krzyczy postrzymując śmiech. – „Tak, właśnie trochę mi się nudziło, więc idę robić zdjęcia” – „Paulina, mówiłem Ci już, że jesteś dziwna? Ty nie możesz być z Polski, ale nie wytłumaczę Ci dlaczego, jesteś po prostu inna! Czekaj chwilę, powiem wszystkim w biurze co robisz. Hahaha!” I poszłam dalej. W jeszcze lepszym humorze. , , , , | |
| Strona 1 z 1 | Wszystkie czasy w strefie UTC + 1 godzina (czas letni) |
| Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group http://www.phpbb.com/ | |