Wstajemy koło 7 rano. Widok z okna łazienki przepiękny – na Ocean Atlantycki.
Załącznik:  20251023_073221.jpg [ 505.53 KiB | Obejrzany 4297 razy ]
Lodowaty prysznic, który starcza na kwadrans działania na zewnątrz. Zjeżdżamy na dół do busika na lotnisko, ale jeszcze szybki spacer – 2 min z recepcji w sumie 10 minut nad ocean. Plaża właśnie sprzątana – fale naniosły w nocy patyki i butelki. Młodzież sączy poranną kawę – bynajmniej nie w drodze do pracy.
Busik jedzie żwawo. Okolica – może nie slumsy, ale kolorowo to nie jest. Na lotnisko wjeżdżamy od zachodniej strony. Na pozycji parkingowej stoi czterosilnikowa Conviasa – wygląda jakby miała lecieć do Moskwy. Później, kołując do pasa w kierunku wschodnim, pod hangarem technicznym widzimy jeszcze jedną.
Na tablicy nasz lot – 11:30 – wygląda elegancko, jakby wszystko zgodnie z planem. Podchodzimy do okienka odprawy.
– Dokąd?
– PZO.
– What machine operates today?
– No comprendo.
Wołają kierownika. Też nie wie. Dopiero trzeci typ ogarnia: „MD”. Cool.
Migraciones – ziewająco, bez emocji.
– Polonia? Salto?
Skaner, pieczątka.
Terminal jak z Mińska – ktoś rzuca sugestię, coś w tym jest. Siadamy w kawiarni włoskiej – ekspres mieli jak trzeba, najlepszy z tych, które mijaliśmy.
Wpadam na pomysł dodania lotu do Flightdiary. Dobry pomysł – bo nigdzie nie ma mojej karty pokładowej. Ani w paszporcie, ani w kieszeni, ani w drugiej kieszeni… No cholerna, wypadła. Przechodzę przyspieszony kurs hiszpańskiego, wypytuję sprzątaczki, Adrian zagląda do śmietników. Wpadam jeszcze do JazzRockCafe – nic. Biegam w panice, mijam kawiarnię, @Gadekk uśmiecha się pod wąsem: „Znowu odjebał”, i z błogim spokojem scrolluje memy z jzdz.
Próbuję wyjść na stronę publiczną, ale security: „no comprendo”. Przez bagażownię, check-in, znowu. Biały typ wyciąga mnie z kolejki.
– Zgubił?
– Si.
– To się druknie.
Załącznik:  20251023_110809(1).jpg [ 279.23 KiB | Obejrzany 4297 razy ]
Znowu migraciones:
– Polak? Solo?
– No solo, tres on airside.
– Si, turyści to Canaima.
Security. Kawiarnia. Kamil K. poszedł po wodę, pół butelki wypiłem duszkiem.
Przy bramce przez megafon słychać tylko: „pax Delta Zulu”. Podchodzę – gość chce oddać kartę, ale mówię, że mam już kopię. Boarding.
Załącznik:  20251023_104534.jpg [ 536.1 KiB | Obejrzany 4297 razy ]
Maszyna – MD-88, 36 lat na karku, mój debiut na tym typie. Układ siedzeń 2-3. Zagłówki zdradzają, że linia wspiera wenezuelski PZPN.
Załącznik:  20251023_111244.jpg [ 449.18 KiB | Obejrzany 4297 razy ]
Załącznik:  20251023_111447.jpg [ 471.09 KiB | Obejrzany 4297 razy ]
Cykorka
Załącznik:  20251023_113531.jpg [ 292.48 KiB | Obejrzany 4297 razy ]
W serwisie napoje – brak lodu por favor. Sok – pulpa z jabłek, lepsza niż klarowny. Nie żadne Zbyszko 3 owoce czy Helena, tylko prawdziwe jabłko.
Załącznik:  20251023_115820.jpg [ 489.84 KiB | Obejrzany 4297 razy ]
Przy zniżaniu widok na Orinoko. Tam dalej, w delcie – jakieś 50 km – być może miejsce, gdzie Kolumb przybił do Ameryki (na drugiej lub trzeciej wyprawie). Konkretnie do półwyspu Paria, ale potem kręcił się też w delcie Orinoko.
Załącznik:  20251023_122037.jpg [ 347.62 KiB | Obejrzany 4297 razy ]
Ostatnie kadry na spacerze do terminala
Załącznik:  20251023_123731.jpg [ 661.09 KiB | Obejrzany 4297 razy ]
Na lotnisku czekamy chwilę na transfer do hotelu. Czekamy 20 minut, jedziemy 3. Można było iść pieszo 13.
Basen rokuje na wieczorne party.
Załącznik:  20251023_135659.jpg [ 844.37 KiB | Obejrzany 4297 razy ]
Na recepcji pytanko z translatora:
– Does the fare include supper and breakfast?
– No.
Szybki kontakt z opiekunką.
– Si. |
