Osobiscie nie mam jeszcze dzieci, i zazwyczaj nie mam nic przeciwko nim. Predzej przeciwko rodzicom jesli sa obojetni na zachowanie dziecka. Jesli dziecko jest male i nie rozumie- jestem wyrozumiala i szkoda mi zazwyczaj placzacego dziecka szczegolnie ze bardzo bola mnie uszy i rozumiem co moze czuc maluch. Ale jesli dziecko ma kilka lat i krzyczy albo kopie w siedzenie, a rodzic nie reaguje to mnie delikatnie mowiac trafia. Jednak nigdy nie robie awantury, poprostu zazwyczaj spokojnie upominam. Zazwyczaj dziala szczegolnie jak dziecku zwroci uwage obca osoba.
A na zakonczenie historia ktora spotkala mnie juz dwa razy. Wydaje mi sie ze juz o tym gdzies pisalam. Ostatni raz zdarzylo mi sie to miesiac temu lecac do Palmy. Na pokladnie rodzina (mama, tata i babcia) i do tego 3 miesieczne trojaczki
w promieniu 2 rzedow na kazdym siedzeniu paczuszka a w niej czekoladka, ciasteczko i zatyczki do uszow. A do tego kartka wypisana w imieniu maluchow. Na kartce bylo mniejwiecej napisane: witajcie, nazywamy sie…, I mamy 3 miesiace. Lecimy na swoje chrzciny. Czami troche placzemy bo jestesmy glodni albo boli nas brzuszek, ale nasi rodzice zrobia wszystko abysmy wam nie przeszkadzali. Bardzo was przepraszamy, zyczymy wam slodkich snow i milego odpoczynku’. Wszystko bylo starannie wykonane, a kartka wypisana ladnym pismem, na ladnym papierze. Dodatkowo przed odlotem rodzice slownie poinformowali pasazerow siedzacych troche dalej o maluchach i powiedzieli ze jakby ktos chcial maja zatyczki. Dzieci plakaly tylko raz przez kilka minut, mimo ze nie spaly. 