Po powrocie, wzbogacony o doświadczenia mogę napisać jak to wygląda w praktyce.
W Tel Avivie, Hajfie ludzie chodzą naprawdę luźno. Kobieta w mini jest tam częstszym widokiem niż w czymkolwiek innym. Żydów w jarmułkach też nie widać wielu, a co dopiero chasydów, których widziałem tam zaledwie kilku.
Inaczej sprawa wygląda w Jerozolimie. We wspominanych miejscach chasydów jest mnóstwo. Tak dużo, że "oko się przyzwyczaja" i z czasem nie zwraca uwagi. Naczytaliśmy się na temat problemów z ubiorem i na miejscu kazałem ubrać się dziewczynom w długie spódnice, jednak...
Mimo obecności ortodoksyjnej ludności nie mieliśmy żadnych problemów. Było bardzo gorąco, a widzieliśmy że poza chasydami ludność chodzi normalnie, lekko ubrana. Z czasem dziewczyny, które ze mną były zaczęły też krótkie sukienki i mini. Chasydzkie kobiety nie robiły im z tego powodu kłopotu.
Prędzej kłopot był z Arabami pod meczetami i w ich okolicach, ale dziewczyny miały spódnice i coś na ramiona w torebkach, więc w moment to ubierały.
Pod Ścianą Płaczu nałożyłem sobie jarmułkę, którą kupiłem wcześniej na pamiątkę. Jednak widziałem paru turystów pod męską Ścianą Płaczu, którzy nic nie mieli na głowach.
Ponadto fotografowałem żydowską ludność ortodoksyjną z bliska w różnych częściach miasta. Widzieli to i nikt palcem nie kiwnął.
Miałem też sytuację kiedy chasyd mi pomógł przy napełnianiu butelki z wodą pitną. W Jerozolimie jest mnóstwo miejsc, w których można napełnić butelkę. Nie zawsze jest kran, lecz dziura z której woda leci do góry i na boki. Miałem z tym problem. Podszedł wspominany ortodoksyjny Żyd i napełnił mi ją w moment. Ukłonił się, uśmiechnął i odszedł. 
Wiem teraz, że te miejskie legendy można wrzucić między bajki.  |