część 1: https://lucy00.fly4free.pl/blog/2637/is ... 2016-cz-1/

Dzień 4. Dettifoss - Akureyri

Po zjedzeniu Skyra (jak co dzień, a jakże!) wracamy w kierunku Myvatn. Zatrzymujemy się jeszcze, żeby zanurzyć stopy w Morzu Grenlandzkim - zaliczamy to sobie jako "kąpiel" w Oceanie Arktycznym





Wokół Myvatn jest tyle do zobaczenia, że aż nie wiadomo od czego zacząć! Jedziemy więc od końca - skręcamy do obszaru wulkanicznego Krafla.





Szlak z daleka wydaje się być dosyć prosty, a odległość nie jest duża. Okazuje się jednak. że pokrywa śniegu ma ponad metr wysokości, a pomiędzy nią a ciepłymi skałami tworzą się jamy, przez co idąc co rusz się zapadamy.





Idziemy razem z jakąś wycieczką fotograficzną, widzimy że im również nie jest łatwo. Zanim docieramy do celu bilans wygląda następująco: 1x podarte spodnie, 1x połamane okulary i 1x nieomal zniszczona lustrzanka [na szczęście skończyło się na zabłoceniach]. Przejście tego krótkiego odcinka zajmuje nam aż pół godziny. Uff. Widoki na końcu są za to... kosmiczne.







Większość turystów po obejściu drewnianych pomostów zawraca, my jednak decydujemy się obejść nieco więcej - szlak wyznaczony jest tyczkami. Dosyć łatwo go odnaleźć, a miejsce jest naprawdę niesamowite i można tam spędzić sporo czasu. Teraz jeszcze TYLKO powrót do samochodu - znów przebijamy się przez śnieżną breję. Gdy docieramy do auta koniecznie musimy się przebrać - w tej chwili wręcz kocham swoją wełniane getry od Brubecka xD Buty dosłownie wyżymam. Jacyś turyści na nasz widok zawracają - chyba zniechęciliśmy ich do dalszej wędrówki Inni po obejrzeniu naszych zdjęć na aparacie stwierdzają że przepięknie, przechodzą kilkanaście metrów po śniegu i też rezygnują.



Podjeżdżamy jeszcze do krateru Viti. Pierwsza okazja, żeby jechać po śniegu - odcinek jest krótki, ale to kolejne doświadczenie. które dopisujemy do naszej listy;)



Skuty lodem krater w ogóle nie przypomina siebie samego z pocztówek. Schodząc z góry musimy ratować jakiegoś turystę, który próbował podejść bliżej krateru i zapadł się w śnieg aż po pachy - trochę zaczął panikować. Chyba nieco w szoku informuje nas, że "jest tu niebezpiecznie" xD.



Zawracamy w kierunku Ring Road, po prawej mijamy ten morderczy szlak, który jest właśnie.... ODŚNIEŻANY. Ale bez śniegu nie byłoby przygody, prawda?



Jeszcze rzut oka na elektrownię geotermaną Krafla.



Po zaledwie kilku minutach jazdy zostawiamy śnieg za sobą - jesteśmy na obszarze Hverarond. To chyba najbardziej efektowne źródła siarki, które widzieliśmy na Islandii.























Tuż przy głównej drodze skręcamy na jaskinię Grjotagja. Dojazd jest bardzo łatwy, wejście do jaskini też raczej nie sprawia kłopotu. Naprawdę warto - grota jest mała, ale przepiękna. Niestety kąpiel tu jest niemożliwa, o czym później.



Mijamy krater Hverfjall i dojeżdżamy do Dimmuborgir, które dotychczas kojarzyło mi się tylko z black metalowym zespołem . Miejsce interesujące, ale niestety trochę zniszczone przez turystykę. Część szlaków jest asfaltowa, czujemy się trochę jak w parku w centrum miasta.



Nieco niżej znajduje się Höfði - "cypel" z którego można podziwiać jezioro Myvatn i charakterystyczne lawowe formacje wystające ponad taflę jeziora. Na brzeg dochodzi się przez park - jeszcze nie widzieliśmy na Islandii aż tylu drzew na raz! Miejsce jest pełne uroku, a park tętni życiem.





Tuż przy skrzyżowaniu drogi 848 z jedynką mają znajdować się kolejne szczeliny wulkaniczne Stóragjá, podobno można się tam kąpać. Na małym parkingu obok widzimy auto obwieszone ręcznikami - to dobry znak. Kiedy znajdujemy drogę na dół okazuje się jednak, że większość przejść jest zawalona śniegiem i lodem, bardzo trudno się tędy poruszać. Znajdujemy wejścia do dwóch grot - jedno z nich ma linę po której można opuścić się w dół, w innym znajduje się drabinka. Damska część wycieczki na widok tych atrakcji postanawia zrezygnować z kąpieli - Panowie uprzejmie się zgadzają i wracamy na górę.





Jest już koło 18, kiedy docieramy nad wodospad Goðafoss. Wiatr jest tak silny, że nie jestem w stanie sama otworzyć drzwi - dopiero przy asekuracji kolegi udaje mi się wydostać z samochodu. Wodospad jest ogromny, przy tej pogodzie jego mętne, brunatne wody sprawiają dosyć ponure wrażenie.





Jedziemy do Akureyri.



Pokój wynajęliśmy w Miðholt Your Guesthouse - polecam to miejsce gorąco. Tak naprawdę w obiekcie znajdują się 3 lub 4 pokoje do wynajęcia, prowadzone przez matkę z synem (który był w Polsce, chyba na wymianie studenckiej ). Do dyspozycji jest salon, w którym można posiedzieć i pogawędzić z nimi i z innymi gośćmi. Zdajemy krótką relację z tego, co już udało nam się na Islandii zobaczyć. Właścicielka opowiada nam, że jeszcze za czasów jej młodości w Grjotagja można było się kąpać. Co więcej - można się w niej zanurzyć i pod wodą przepłynąć do sąsiedniej jaskini, do której nie ma dostępu bezpośrednio z zewnątrz. Niestety, po tąpnięciu w latach 80 woda stała się zbyt gorąca. Mówiła nam także, że Stóragjá jest zazwyczaj oblegana, a właściciele terenu postawili tam metalowe schody, po których można wygodnie zejść na dół. Niedawno zdarzył się tam jednak tragiczny wypadek - ktoś poślizgnął się na schodach i zginął, a właściciele zostali obarczeni odpowiedzialnością - nie wiadomo czy schody nie zostaną zlikwidowane a i sam teren być może odgrodzony. Po chwili dołącza do nas para z Kanady, która w 2 tygodnie objeżdża wyspę wraz z fiordami zachodnimi. Podobnie jak my stwierdzają, że to stosunkowo droga impreza Porównujemy nasze plany wycieczkowe i wskazujemy im parę miejsc wartych odwiedzenia, których nie uwzględnili (korzystali z gotowego planu znalezionego w Internecie). Rozmawiamy jeszcze trochę, kolacyjka i spać

Wieczorem nie było łatwo zasnąć - chodząc po śniegu w pewnym momencie zdjęłam okulary przeciwsłoneczne. Moja głupota poskutkowała wieczornym bólem oczu - na szczęście do rana już mi przeszło. Warto wziąć ze sobą także krem przeciwsłoneczny - następnego dnia rano wszyscy obudziliśmy się z piękną, CZERWONĄ opalenizną

Dzień 5. Akureyri - Bifröst

Choć z okien naszego guesthouse'u widać Bonusa, zakupy musimy przełożyć na później. Wstaliśmy wcześnie rano, żeby zdążyć na Whale watching w Hauganes. Jesteśmy jednymi z pierwszych chętnych - poza sezonem nie było konieczności wcześniejszego wykupienia wycieczki. Koszt to 9000 ISK za osobę. Dostajemy przepiękne