Maroko, a właściwie Królestwo Marokańskie jest jednym z tych arabskich, kolorowych miejsc, które naprawdę warto było odwiedzić. Wspominamy mnogość barw, intensywne zapachy przypraw, smaczne potrawy i liczne widoki cieszące oko. Od dziś, przez kilka kolejnych wpisów, postaramy się Wam przybliżyć to, za co najbardziej polubiliśmy Maroko. A trochę się tego nazbierało...
[mapa WAW,AGA]
Co, gdzie, kiedy ?
Do Maroko wyjechaliśmy jesienią 2012 roku. Oferta wyjazdu skusiła nas swoim "odległym" charakterem, nieodkrytym przez nas wcześniej kierunkiem oraz oczywiście... ceną.
Zdecydowaliśmy się na 2-tygodniowy pobyt w mieście Agadir, jednej z najbardziej znanych, turystycznych miejscowości. Leży ona nad oceanem Atlantyckim. Wow! Z jednej strony zaleta, z drugiej zaś wada. Ocean jak to ocean, bywa zimny. Dodatkowo trzeba nastawić się, że poranki niejednokrotnie bywają "pochmurno-mgliste". Lecz popołudniami piękne słońce to praktycznie pewniak! Maroko = upał? Tak. Dlatego też wyjechaliśmy do "atlantyckiego" klimatu i dodatkowo we wrześniu, kiedy temperatura nie przekracza 30 stopni. Inaczej, nie bylibyśmy w stanie zwiedzać. A do zwiedzania, jak się domyślacie, jest wiele !
Marokańskie nastroje
Byście bardziej wczuli się w ten wakacyjny klimat, przybliżymy Wam nieco obraz Agadiru. A zatem: główną atrakcją w Agadirze jest nadmorski deptak. I nie mamy tu na myśli tylko atrakcji turystycznej. Deptak zawładnięty jest bowiem przez "autochtonów" i to głównie nocą.
Przechadzają się tutaj całe rodziny, grupy kobiet w pięknych, kolorowych strojach oraz gromadki roześmianych dzieci. Co wieczór (właściwie 1 w nocy, to już noc), obserwowaliśmy zachowanie ludzi na deptaku. Jedni po prostu się przechadzali, inni stali w grupie głośno rozmawiając, kolejni przyglądali się tańcom w pobliskich barach, jeszcze inni siedzieli na murku i... po prostu siedzieli. 
Oczywiście z racji na wysoki traffic, można było spotkać w tamtych okolicach licznych artystów, drobnych sprzedawców, panie robiące tatuaże z henny lub mroczne persony oferujące uciechy innego, w Maroko zabronionego, rodzaju. W sumie najbardziej w tym wszystkim dziwił nas fakt, przebywania tam do naprawdę późnych godzin nocnych wraz z malutkimi dziećmi. Najmłodsze często już dawno spały w wózkach, a te nawet najbardziej rozbrykane po kilku godzinach padały w ramiona rodziców, którzy dzielnie zastępowali najwygodniejsze łóżko. (Może to jest jakiś sposób na niesforne maluchy, które nie chcą nocą spać? Ale dlaczego i my mielibyśmy sobie tego snu odmawiać... 
)
Ok, wczuwacie się już nieco w ten klimat... Dodatkowo, wyobraźcie sobie ulice, na których najlepszymi taksówkami są małe, czerwone Peugeoty 205. Robią sporo hałasu.
Na końcu miasteczka znajduje się port rybacki, w którym od wczesnego świtu handel kwitnie w najlepsze. Postanowiliśmy czym prędzej odwiedzić ten prawdziwy rybacki port z najprawdziwszymi marokańskimi rybakami. Stawiliśmy się o świcie! Ku naszemu zdumieniu, okazało się, że nasze nosy (szczególnie Kariny, drażliwej na zapachy) nie są gotowe na to doznanie. Przyzwyczaicie się? My też tak myśleliśmy. Dlatego, ochoczo zagłębialiśmy się w kolejne otchłanie portu. Jednak odór wydobywający się z miejsca, gdzie czyszczono i naprawiano sieci, był tak, nazwijmy to, przenikający, że nie wytrzymaliśmy i czym prędzej uciekliśmy stamtąd. Słabeusze? No niech Wam będzie. Ale byliśmy, zobaczyliśmy i mamy swoje zdanie na ten temat... 
Nie myślcie jednak, że taki jest cały Agadir! Wręcz przeciwnie. Miejscowość jest raczej zadbana, a już na pewno największym zaskoczeniem była dla nas naprawdę ekskluzywna marina z fantastycznymi jachtami i licznymi, markowymi sklepami.
Agadir czerpie ogromne zyski z turystyki, dlatego też komercjalizacja i globalizacja wchodzą tu jak do siebie. Obok modlącego się na pustyni Araba, bawią się roznegliżowani turyści; a obok tradycyjnej marokańskiej kuchni, znajdziecie tu też Mc Donald. Wszystko to funkcjonowało wspólnie, w ciekawej symbiozie i z korzyścią dla (chyba) wszystkich...
Co słychać w Agadirze?
Już sam Agadir jest miejscem, w którym kryje się kilka miejsc wartych odwiedzenia. Na początek warto poznać turystyczną część miasta, dzięki jeżdżącej tu kolejce. My takie wstępne rozeznanie oczywiście zrobiliśmy.
Polecamy też spacer do Doliny Ptaków. Jest to swoistego rodzaju mini-zoo z zagrodami, placem zabaw, "wodospadem" i licznymi gatunkami ptaków, które żyją wśród bogato rosnącej roślinności. Oczywiście wycieczka ta jest obowiązkowa dla rodzin z dziećmi. Ale my też jesteśmy dziećmi! Całe życie. 
Poza tym w Agadirze znajduje się oczywiście meczet oraz Muzeum Dziedzictwa Berberyjskiego. Dodatkowo król Maroka ma tu swoją pilnie strzeżoną rezydencję, w której przebywa wraz z rodziną w trakcie wizyty w mieście. Nie wiecie jak wygląda, król Maroka? My też nie widzieliśmy. Ale jego zdjęcia wiszą dosłownie wszędzie, więc od razu się zorientujecie, gdyby koło Was przejeżdżał.
Nam chyba najbardziej spodobał się agadirski Wielki Souk czyli ogromne targowisko. To tutaj poczuliśmy prawdziwy klimat Maroka. Szczerze mówiąc, po pierwszej wizycie byliśmy tak zdezorientowani, a zarazem zachwyceni, że wróciliśmy tu ponownie. Pomyślcie: kopce kolorowych, aromatycznych przypraw; stosy warzy i owoców; ogrom bakalii wszelkiego rodzaju; zewsząd dobiegający zapach tłoczonego oleju arganowego; straganowy gwar i marokański upał. Nie sposób to ogarnąć podczas jednej wizyty.
Spacer na Wielki Souk dał nam namiastkę "nieturystycznego" Maroka i jak się domyślacie, zapragnęliśmy więcej. Agadir, z racji nastawienia na turystykę, nie odzwierciedla prawdziwego, kolorowego Maroka. Jest jednak super bazą wypadową! Czy z tego skorzystaliśmy? No pewnie! I co więcej, w najbliższym czasie mamy zamiar podzielić się z Wami naszymi przeżyciami. Może i wy kiedyś skorzystacie.
To proste.
Love is the answer!
Więcej wpisów na:
http://loveistheanswer.pl
http://facebook.com/loveitanswer
