Uff wreszcie udało mi się zebrać myśli i zabrać się za spisanie relacji z wyprawy do Australii. Przeloty na trasie DUB – DXB – MEL via SIN oraz powrót już bez międzylądowań w Azjii MEL – DXB – DUB. Koszt biletów około 350 GBP na brazylijskiej expedii. Przeloty Emirates.
Dolot do Dublina niesamowicie prosty. Z wyspy na wyspę można polecieć tanio, a dodatkowo sprawę ułatwia nam Ryanar ze swoim drugim bagażem podręcznym, dzięki czemu możemy zabrać więcej rzeczy, nie wykupując przy tym bagażu rejestrowanego.
W samym Dublinie spędzamy weekend. Krótko tylko streszczę, iż stolica Irlandii nie wywarła na mnie żadnego wrażenia. Może to efekt mieszkania w UK, gdzie tu i tu wszystko wygląda tak samo... nie wiem, w każdym bądź razie cieszyłem się, że były to odwiedziny „przy okazji”.
Lotnisko w Dublinie za to jest fajnie skomunikowane komunikacją miejską dzięki czemu do centrum można dojechać za około 3 EUR.
Po przybyciu robimy ostatnie przepakunki, zabezpieczam plecak białymi workami, szczególnie paski i szelki, gdyż czeka go dość długa droga i kilka lotnisk do zaliczenia.
Kolejka do check-in ogromna i tu zaczynam pluć sobie w brodę, że z samego rana nie dokonałem odprawy online. Onlajnowicze mają specjalne stanowisko check-in, do którego kolejki praktycznie brak.
Boarding rozpoczyna się o czasie, najpierw wpuszczani są pasażerowie z tylnej części samolotu, czyli także my Był to mój pierwszy lot liniami Emirates, po opniniach z sieci moje oczekiwania sięgały dość wysoko. Bardzo, ale to bardzo dobry pomysł z ciepłymi ręcznikami rozdawanymi zaraz po starcie i tuż przed lądowaniem. Jedzenie.. moim zdaniem najlepsze jakie do tej pory miałem okazje kosztowac w regularnych liniach, obsługa też niczego sobie, choć np moim zdaniem panie z Air China starały się bardziej, no ale to moje osobiste odczucie tylko.
W Dubaju lądujemy o czasie. Tutaj mamy przesiadkę na kolejny lot. Z racji, iż przerwa między lotami trwa ponad 8h korzystamy z Dubai Connect. 75% pasażerów naszego samolotu podąża za znakami Trasfer, a my do wyjścia i utykamy na dobre 40 minut w kolejce paszportowej... Dubai Connect całkiem fajna usługa, pozwalająca przespać się na koszt linii w hotelu na czas przesiadki. Jak ona działa? Przed odlotem na stronie linii należy zaznaczyć, że jesteśmy zainteresowani noclegiem a po wyjściu ze strefy celnej udać się w lewo do stanowiska Emirates, pomachać numerem rezerwacji i poczekać na trasnferowego busa, który zabiera pasażerów do hotelu. Do hotelu przybywamy około 2 w nocy. Do pobudki o 7 rano pozostaje więc niewiele czasu, ale zawsze to odrobina snu przed kolejnym lotem.
Pobudka dość bolesna, no ale cóż, trzeba lecieć dalej. Przed nami ponad 16 godzin podróży. Po przylocie do Dubaju odebraliśmy nasze bagaże tak więc na lotnisku czeka nas ponowne ich nadanie. Mogliśmy je nadać bezpośrednio do Australii, lecz poprosiliśmy o odbiór w Dubaju, gdyż tak było nam wygodniej.
Na lotnisku oczywiscie niekończąca się kolejka do check-in. Stajemy na końcu, a po około 5 mnutach podchodzi do nas ktoś z obsługi lotniska i prosi abyśmy podążali za nim.. gdyż to skróci nam czas oczekiwania.. Hmmm. Lekka dekonsternacja no ale idziemy jak i sznur kilkunastu osób za pracownikiem lotniska. Przechodzimy przez pomieszczenia pracownicze, ok dużo pomieszczeń i korytarzy pracowniczych i nagle wychodzimy przy stanowiskach Emirates dla odprawy pasażerów klas pierwszych i biznes. Pierwszy raz oddawałem bagaż na czerwonym dywanie
Przed nami dość długi lot z między lądowaniem w Singapurze. Wybieramy sobie miejsca na samym końcu samolotu i jak się później okazało był to strzał w 10. Ostatnie kilka rzędów w 777 ma tylko po 2 siedzenia. A nasze ostatnie jest całkiem fajnie uchylne a do tego oferuje baaardzo dużo miejsca na nogi. Uff lekka ulga, gdyż przed nami ponad 16 godzin podróży w jednym miejscu. Co ciekawe do samolotu nie wchodziliśmy przez rękaw, a jedziemy autobusem. Co jeszcze ciekawsze, do drzwi samolotu jechaliśmy ponad 15-20 miut.
Wsiadamy i lecimy, podziwiając pustynne okolice z góry. Na tym locie otrzymujemy kolejną porcję reczników jaki menu przewidziane już na obydwie trasy. Jedzenie na tym odcinku również rewelacyjne, obsługa całkiem przyjemna, a świetnie rozbudowany system rozrywki umila czas podrózy.
W Singapurze lądujemy lekko spóźnieni. Ciekawiło mnie jak wygląda taki stop techniczny więc poczytałem nieco na forach by na miejscu nie być zaskoczonym. Generalnie wszyscy pasażerowie proszeni są o opuszczenie samolotu i zapraszani ponownie wraz z resztą podczas boardingu. Przechodzimy przez szybkie skanowanie bagaży i samych siebie, machamy paszportami i już jesteśmy w strefie, z której odbywac będzie się boarding na drugi odcinek lotu. Przyznam, że zmęczenie i nie wyspanie poprzedniej nocy daje o sobie znać. Wsiadamy i lecimy dalej. Już nad samą Australią budzi mnie przepiękny wschód słońca.
W Melbourne pojawiamy się trochę po czasie. Stewka przez głośnik wita w Australii i dość jednoznacznie daje do zrozumienia o rygorystycznych przepisach wwożenia żywoności do Aussie. Nie zaskoczyła mnie, gdyż od dłuższego już czasu śledziłem odcinki programu „Australia’s Front Line”, w którym można było się naoglądać sporo ciekawych rzeczy, szczególnie w wykonaniu Azjatów.
Po wiedzy z programu, po sprawdzeniu deklaracji w sieci zanim dostałem ją do ręki w samolocie już wiedziałem co na niej umieszcze, aby nie mieć żadnych problemów na granicy i szybko ulotnić się do wyjścia. Z regóły wszyscy zaznaczają, że nie wwożą nic co wyszczególnione jest w deklaracji. Z racji tego, iż miałem ze sobą brytyjskie paracetamole, zaznaczyłem w pytaniu o leki właśnie brytyjskie paracetamole. Pytanie jest skonstruowane mniej więcej: Czy wwozisz jakiekolwiek leki, tabletki, które są zabronione w Australii. Jeśli nie jesteś pewien czy są one zabronione czy nie zaznacz TAK. Oczywiście wiadomo, że zwykły paracetamol jest w Australii dozwolony, ja jednak celowo zaznaczam właśnie TAK, że wwoże i podkreślam słowo DRUGS
(leki/tabletki w jęz. ang.)Na granicy pytani jesteśmy o podstawowe rzeczy. Na sam początek odnośnie deklaracji jakie tabletki zaznaczyłem.. Paracetamol – aha, ok. Potem na jak długo przyjechaliśmy, co będziemy robić, wtrącamy info o wynajmie auta, a na koniec pytani jesteśmy gdzie spędzimy dziś noc. Trwa to może ze 2 minuty, po czym wyluzowana pani życzy nam miłego pobytu w Australii.
Na deklaracji, która wypełnialiśmy w samolocie pojawiły się jakieś cyfry od pani od paszportu.. po zejsciu do odbioru bagażu w momencie gdy szukamy naszego beltu na wyświetlaczu podchodzi kolejna osoba z obsługi lotniska do nas i pyta:
-Skąd przylecieliście?
- Dubaj via SIN
- Moge zobaczyc wasze deklaracje?
- Si prosze pani
- Czy napewno nie wwozicie w swoich bagażach, żadnego jedzenia, roślin itd ?
- Nie, nie..
Pojawia się kolejny autograf na naszych deklaracjach, zabieramy bagaż i kierujemy się do wyjścia... Tutaj znowu kolejka. Dwie osoby z obsługi lotniska zbierają deklaracje – jedni kierowani są już do wyjścia, a drudzy w drugą stronę na przeszukiwanie bagaży – znam to z TV
. Przychodzi nasza kolej, Pan spogląda... ok dziękuje, miłego dnia i kieruje nas do wyjścia. Reasumując, warto czasem zaznaczyć jakiekolwiek YES, czy to w przypadku jedzenia (np. Zwykle zapakowane ciastka, delicje itd – one nie stanowią dla nich żadnego problemu) albo chociażby zwykły paracetamol jak w moim przypadku. To wtedy pokazuje im, że mówimy prawdę w swojej deklaracji i nie mamy nic do ukrycia, co zaoszczędza nam czas przy procedurach po przylocie.
Po wyjściu z lotniska doznaję szoku. Na zewnątrz jest niby 8 stopni powyżej zera, a ja odczuwam to jakby to było 8 ale poniżej... Na mega jet lagu udajemy się Europcaru po odbiór auta.. gdzie wyluzowany Pan nie do końca wie gdzie znajduje się Wielka Brytania jak i nie zna skrótu GB, który musi wklepać do swojego systemu. To musiał być ewidentnie jego pierwszy tydzień w pracy
Kolega ma brytyjskie prawo, więc bez problemów gdyż wszystko po angielsku. W moim przypadku Pan spogląda na polskie prawko, pytam się czy jest ok, hmm... patrzy na obrazki z tyłu.. tak jest ok. Odbieramy auto i jedziemy. Koszt wynajmu to około 200 GBP na cały czas naszej podróży. Mieliśmy taniej, jednak z ograniczeniami co do poruszania się po konkretnych stanach. W Europcarze możemy jechać gdzie chcemy, bez żadnych ograniczeń. Dodatkowo, ufff ruch lewostronny więc duże ułatwienie dla nas i nie trzeba się przestawiać na prawą stronę Zaczynamy naszą podróż wzdłuż wschodniego wybrzeża Australii. W niecałe 2 tygodnie mamy zamiar dojechać do samego Brisbane jak i wrócić ponownie na lot powrotny do Melbourne.
Kolejna część już wkrótce!
