2 lipca wyjeżdżam na Islandię
z moim terenowym acz wygodnym autem.
Zamierzam spędzić na miejscu przynajmniej 11 pełnych dni, czyli (po dwóch wcześniejszych dobach na promie - przez Wyspy Owcze) 4-14 VII
(możliwy powrót samolotem lub parę dni później promem).
Jeśli ktoś z głową na karku i elementarną wrażliwością chce się dołączyć zapraszam.
Nie jestem biurem podróży, ani "klubem podróżniczym", nie organizuję wycieczek, nie sprzedaję miejsc ani miejsca w zbiorczym bagażu, nie pobieram dopłat za pokoje
, najkrócej mówiąc jadę dla siebie samego, bo uwielbiam tam być.
Cel główny – wrócić kolejny raz w interior: w tym Askja, mniej zadeptane okolice Landmannalaugar, wolność, pustkowia, F26 + moje ulubione miejsca w środku wyspy, a jeśli pogoda nie pozwoli pobyć tam wystarczająco długo to ucieczka na Fiordy Zachodnie. Generalnie priorytet na trasy zakazane dla zwykłych aut z wypożyczalni (a jeśli dozwolone dla dużych to z drogim ryzykiem z powodu klauzul wyłączających ubezpieczenia) - dlatego własnym autem, bez zbędnych stresów.
Więcej o mnie, planach/założeniach:
Wiele osób zna mnie z obszernych wypowiedzi na forum. Szwendam się po wyspie od z górą 10 lat, nie mam tam nieznanych miejsc, ale też daleko mi od przekonania, że wszystko wiem. Wiele osób pyta też o potencjalne wspólne wyjazdy. Parę lat temu też miałem jechać sam, ale ostatecznie pojechałem z małżeństwem z forum (pozdrowienia dla Tomka i Asi)– wspominam to jako świetną podróż. Tęsknota za interiorem znów mnie wzywa – jadę ponownie, choćby sam. Jeśli ktoś chce dołączyć na taką Islandię 3.0 to: poznajmy się lepiej, ustalmy priorytety (dla mnie: najciekawsze miejsca – najlepiej w środku wyspy - w najlepszej pogodzie, żadnego sztywnego planu) i kalkulację/limit do którego wydajemy pieniądze solidarnie się dzieląc.
Minąłem 40tkę, gdy chodzi o kondycję to bliżej mi pewnie do 45, za to w samopoczuciu i nastawieniu do życia zdecydowanie bliżej do 25
Nie chcę jechać z ludźmi co nie dadzą rady przeżyć bez papierosów, wieczorów w internecie, Inst./FB co 5 km, wódki lub erotycznych podbojów (niezależnie od płci). Z tego powodu często i chętnie jeżdżę sam, gdy rodzina nie może – jak tym razem. Nie chcę też sporów czy śniadanie za 35 zł to dobrze, a za 48 zł to drogo; owszem szanuję pieniądze (swoje i cudze), ale też szanuję zdrowie i czas - tam szczególnie cenne. Taki wspólny wyjazd jest tańszy niż z jakikolwiek z biurem czy nawet klubem (zresztą trudno o porównanie, bo w tamtych opcjach niewykonalny w takiej formie), duuużo tańszy niż samodzielne próby szwendania się bez doświadczenia albo bez własnego auta, równocześnie zakłada, że nie jedziemy w każdej minucie na siłę oszczędzać – to nie ten kierunek;) Jeśli ktoś lubi gadać lub milczeć, płakać lub śmiać się – to mi nie przeszkadza. Po ilości tekstu widać, że nie jestem "mrukiem", chyba że widok dech zapiera (często!), a i słuchać potrafię. Mile widziani Ci, co już byli na Islandii i teraz niespiesznie chcą napatrzeć się i nacieszyć bez zaliczania na wyścigi checkpointów. Ale sądzę, ze frajda ze wspólnego wyjazdu zależy bardziej od osobowości niż samego wcześniejszego doświadczenia.
Jeśli kogoś ciekawi taka Islandia totalnie niekomercyjna, na luzie, ale ze sprawdzonymi pomysłami – to możemy spróbować się zmówić. O ile rzeczywiście razem zobaczymy sens spędzenia ze sobą kilkunastu dni nie tylko dla oszczędności lecz przede wszystkim dobrego towarzystwa. Zapraszam z prywatnymi pytaniami – a jeśli ktoś jest z Dolnego Śląska to może najprościej spotkać się na kawie.
| Załączniki: |
| IMG_260019as.jpg [ 179.46 KiB | Obejrzany 5841 razy ] |